Lemmy
Badass junkie
Sprekende uit ervaring: die zijn NIET aangepraat.
We zijn bezig met het uitzoeken of het nu ADD of ASS is, wil je 'ns komen kijken?
Overzicht waarmee je je autistische kenmerken makkelijker kunt verwoorden
Sprekende uit ervaring: die zijn NIET aangepraat.
We zijn bezig met het uitzoeken of het nu ADD of ASS is, wil je 'ns komen kijken?
CaRRita
Belezen gebruiker
Jeetje, ik vind dit best een heftige reactie. Er zijn best wel wat mensen die deze theorie aanhangen en je kunt het er niet mee eens zijn, maar om het zo te dissen vind ik ook wel wat. Het lijkt me ook beter om die psychotische reacties te benoemen, daar waar ze staan. Want deze comment is niet psychotisch.
vinslied
Newbie
Thanks voor je reactie. En graag ondersteunen met bewezen studies dat er daadwerkelijk als OORZAAK
Het is oke )).. Alles wat onbekend en daarmee anders is, is raar hehe. Ben het gewend maar de instellingen weigeren mij aan te nemen
Neo-Shulginist
Badass junkie
Het gaat erom of je een bepaalde hoeveelheid van de kenmerken hebt. Autisme is een spectrum; sommige mensen vertonen meer symptomen dan anderen. Daarnaast moet er sprake zijn van terugkerend dysfunctioneren: de symptomen van autisme leiden steeds tot (sociale) problemen die je beperken in het zelfstandig uitvoeren van de dingen die nodig zijn om een normaal leven te leiden.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Was Michel Foucault ook psychotisch dan?
Madness and Civilization: A History of Insanity in the …
Librarian note: an alternate cover for this edition can…
Bijvoorbeeld Jordan Peterson over AD(H)D:
En hij maakt imo goede punten.
Maar het is ook iets dat gevoelig ligt natuurlijk. Als jij weldegelijk heel echte klachten ervaart, is het misschien niet zo leuk om van een ander te horen dat een aandoening, stoornis of wat het ook is misschien minder concreet in het lichaam te herleiden valt dan eerder gedacht.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Het DSM is een typologie van persoonlijkheidskenmerken (met name gedrag), waarbij het onderscheid dient om een grens aan te geven voor wat als 'normaal' en wat als 'ziekelijk' gecategoriseerd kan worden. Op basis van dat onderscheid wordt dan zorg, preventie, surveillance of andersoortige controle toegepast. Dus in zekere zin is het ook een machtsmiddel; om 'normaal' te kunnen forceren.
Wat wel een probleem is van zo'n denkwijze is dat het nogal wantrouwend en cynisch is. Je kunt daardoor ook verbanden gaan zien die je niet per se verder helpen in het leven. Dat is ook het cynische eraan: alles is toch kut, want we worden gecontroleerd door machthebbers, dus ik kan er niks aan doen, maar ik heb het tenminste wel door (en anderen niet).
Wat dat betreft kun je beter een vertrouwende houding aannemen. Want de sociale connecties die je aangaat bepalen ook in grote mate je functioneren. En een positieve instelling roept eerder behulpzaam gedrag bij anderen op. Dus enerzijds is het DSM inderdaad een bij elkaar gehallucineerd boek wat via kunstmatige demarcaties probeert om een (geloof)systeem te installeren wat dient voor de handhaving van de status quo. Maar anderzijds dient het ook om te typeren welke mensen in de samenleving hulp nodig hebben om een normaal leven te kunnen leiden. Misschien zou je liever zien dat de samenleving flexibeler is en dat iedereen de ruimte krijgt die hij/zij nodig heeft; dat je zelf mag bepalen wat een normale leefwijze is en hoe je die wil vormgeven. Maar dat zou zulke radicale wijzigingen van de samenleving vereisen dat het onwaarschijnlijk is dat zoiets zou gaan lukken. Je moet er tenminste de hele liberale wereldorde voor ontmantelen. En nouja, succes met het overtuigen van het Amerikaanse leger dat ze moeten stoppen privébezit en vrijhandel met de dreiging van geweld te beschermen.
Zeker.
Waarom moet je het nou persoonlijk maken.
Nee maar serieus, ik herken dit fenomeen bij mezelf. Althans, mijn eerdere zelf. En het is inderdaad geen goede staat om in te verkeren. Zelfs al heb je (deels) gelijk, het is niet echt constructief om zo cynisch in het leven te staan. En daarnaast word je er ook niet gezelliger op voor de mensen in je omgeving...
Mooi verwoord.Wat dat betreft kun je beter een vertrouwende houding aannemen. Want de sociale connecties die je aangaat bepalen ook in grote mate je functioneren. En een positieve instelling roept eerder behulpzaam gedrag bij anderen op. Dus enerzijds is het DSM inderdaad een bij elkaar gehallucineerd boek wat via kunstmatige demarcaties probeert om een (geloof)systeem te installeren wat dient voor de handhaving van de status quo. Maar anderzijds dient het ook om te typeren welke mensen in de samenleving hulp nodig hebben om een normaal leven te kunnen leiden. Misschien zou je liever zien dat de samenleving flexibeler is en dat iedereen de ruimte krijgt die hij/zij nodig heeft; dat je zelf mag bepalen wat een normale leefwijze is en hoe je die wil vormgeven. Maar dat zou zulke radicale wijzigingen van de samenleving vereisen dat het onwaarschijnlijk is dat zoiets zou gaan lukken. Je moet er tenminste de hele liberale wereldorde voor ontmantelen. En nouja, succes met het overtuigen van het Amerikaanse leger dat ze moeten stoppen privébezit en vrijhandel met de dreiging van geweld te beschermen.
En ook een goed punt dat het kunnen leiden van een normaal leven geprioriteerd (even meedoen met moeilijke woorden
) zou "moeten" worden. Omdat dat nou eenmaal in het beste belang is van de patient/persoon in kwestie.Maar mijn grote punt van kritiek hierin is voornamelijk dat met een bepaalde stoornis gediagnostiseerde mensen soms "medicatie" krijgen toegediend die meer symptoombestrijding is dan een echt geneesmiddel en daarnaast (grote) bijwerkingen met zich meebrengt. Zoals dus bijvoorbeeld Ritalin/amfetamine bij mensen met zogenaamde AD(H)D. Mensen die dus mogelijk neurologisch niet anders in elkaar zitten dan een "normaal" persoon, maar psychologisch door omstandigheden bepaalde symptomen/klachten hebben ontwikkelt.
Als iemand die zelf bepaalde symptomen van ADD en ook autisme-spectrum heeft ervaren, maar nu niet (of amper) meer, beangstigt deze gedachte me soms: in een andere omgeving, met een ander verloop van mijn leven, had ik net zo goed afhankelijk kunnen zijn van dergelijke medicatie. Immers, mijn klachten verdwenen ook tijdelijk door amfetaminen.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Ja dat is ook absoluut zo! Even naast het politieke raamwerk hierboven lijdt de psychiatrie ook ernstig aan een overdaad van reductionistische perspectieven. Je krijgt dan van die argumenten dat dysfunctioneren dan wel moet liggen aan het liefst één neurotransmitter in het brein. Je ziet die gedachtegang ook vaak op dit forum, bijvoorbeeld dat de effecten van MDMA door serotonine worden veroorzaakt. Dat is wel deels zo, maar ook andere chemische interacties spelen een rol, terugkoppelingen, communicatie tussen hersendelen, mentale processen, ervaringen uit het verleden, de huidige context.
In de psychiatrie gaat het dus een beetje zo:
-we constateren dysfunctioneren
-we hangen een theorie aan dat het dysfunctioneren samenhangt met een biochemisch proces in het brein
-dat biochemische proces kunnen we gedeeltelijk corrigeren met medicatie
-dus medicatie is de oplossing voor het dysfunctioneren
Terwijl er dus allerlei andere factoren een rol spelen, en medicijnen ook allerlei bijwerkingen hebben. Dus deze werkwijze leidt lang niet altijd tot optimale resultaten, nee.
Zie ook deze longread:
Het ‘ontbrekende stofje in het brein’
Psychische problemen zouden het gevolg zijn van een chemische onbalans in de hersenen. Die wankele hypothese is jarenlang als waarheid verspreid. Dat is niet alleen de farmaceutische industrie maar ook de wetenschappelijke gemeenschap te verwijten.
Torchic
Badass junkie
Maar is ADHD niet ook deels neurologisch in combinatie met andere factoren?
kuikentjeh
Experimenterende gebruiker
AD(H)D komt door een tekort aan dopamine in de hersenen. Ook bij psychoses werken de hersenen nogal anders.
Dit soort veranderingen in je hersenen kunnen niet komen doordat iemand je dit aanpraat.😂
Het punt dat Jordan Peterson maakte, is dat er mensen zijn waarbij daadwerkelijk een neurologische afwijking is, maar dat zij (volgens hem) de uitzondering zijn en veruit de meeste AD(H)D gediagnosticeerde mensen neurologisch niet verschillen van mensen zonder AD(H)D klachten. Hun psychologie is slechts veranderd door hun omgeving/opvoeding/omstandigheden.
Volgens JP dus hè.
Ik denk dat hij het meer bedoelde zoals @Neo-Shulginist het uitlegde: (?)
In principe is dat het "aanpraten" van dergelijke ziektebeelden/stoornissen ja, maar dat is wellicht te simplistisch gezegd.
Daarnaast:
Als hersenen zo plastisch zijn dat ze door dopamine tekort of andere oorzaken kunnen veranderen in negatieve zin, kunnen ze wellicht ook (terug) veranderen in positieve zin.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Heb je ooit gezien hoe ze mensen op ADHD testen?
Spoiler: dat is niet door de hoeveelheid dopamine in het brein te meten.
Neo-Shulginist
Badass junkie
Het punt van Peterson was toch dat de problemen die geconstateerd worden bij ADHD-kinderen ook verklaarbaar zijn vanuit hun persoonlijkheidskenmerken?
Dus dat mensen met ADHD doorgaans intelligent zijn, extravert én creatief, en dat ze daardoor moeite hebben met stil zitten en luisteren (want ze hebben allerlei gedetailleerde ideeën over wat ze kunnen doen met nieuwe informatie en hebben de neiging daarop impulsief te handelen). Aan die kinderen wordt dan dexamfetamine/methylfenidaat gegeven zodat hun brein beloond wordt voor het focussen op één taak, wat als bijwerking heeft dat ze minder vaak de klas verstoren. Het probleem van de medicatie is alleen dat het (via receptor upcycling) juist zorgt voor meer problemen met de concentratie. Daardoor worden er juist kinderen met concentratieproblemen gecreëerd.
Ja dat klopt. Even vergeten dat (nogal belangrijke) stuk te vermelden: dat deze al in deze kinderen aanwezige kenmerken in een omgeving waar deze niet voldoende uitgedrukt kunnen worden (met name school), zorgen voor dergelijke hyperactiviteit en dat medicatie daarvoor dan inderdaad voor nog weer meer problemen zorgt.
vinslied
Newbie
ADHD is eigenlijk een verzameling van mensen, die net iets anders doen dan wat we de norm vinden bij elkaar gepropt. Toen dit adhd verhaal begon kreeg bijna iedereen het die maar een beetje druk deed als kind.
Bij is bewezen dat mijn hersennen helaas vanaf geboorte weinig to geen dopemine aanmaken. Dus word dat gedeelte door medicatie geboost.
Dit is een heel normaal proces, en ook gezond. Zie het als u uw been verliest, en ze geven u een kunst been, je doet een broek erover aan en schoenen aan en amper iemand die het ziet. Zo is dat bij mij ook. Alleen door de (helaas) velen uitdagingen die ik had in mijn leven, heb ik elk stukje van me brein moeten ontdekken om eruit te komen.
Bij is bewezen dat mijn hersennen helaas vanaf geboorte weinig to geen dopemine aanmaken. Dus word dat gedeelte door medicatie geboost.
Dit is een heel normaal proces, en ook gezond. Zie het als u uw been verliest, en ze geven u een kunst been, je doet een broek erover aan en schoenen aan en amper iemand die het ziet. Zo is dat bij mij ook. Alleen door de (helaas) velen uitdagingen die ik had in mijn leven, heb ik elk stukje van me brein moeten ontdekken om eruit te komen.
CaRRita
Belezen gebruiker
Dit is zeker een goed punt. De feminisering van het onderwijs zou een oorzaak kunnen zijn waardoor meer jongetjes als 'te druk' worden bestempeld dan vroeger. En er zijn nog meer oorzaken die een rol spelen, bijvoorbeeld: veel minder buiten spelen en minder uitdaging in spel (wie ziet er nog wel eens een kind in een boom klimmen?). Ik wil zeker niet zeggen dat vroegâh alles beter was, maar dit zijn wel punten waardoor een bepaald soort kinderen tegenwoordig geremd worden in hun ontwikkeling.
Dat met minder buiten spelende kinderen is mij ook opgevallen.
Mijn ouders zeiden laatst dat ze kinderen in de buurt die ze kennen praktisch nooit buiten zien. Alleen heel soms met echt mooi weer.
Als kind dat bijna altijd buiten was (ook al hield ik daarnaast ook van Lego en "computeren") vind ik dat echt heel vreemd. Ik had altijd een intense drang om naar buiten te gaan, op "avontuur", de wereld verkennen. Weer of geen weer. En mijn vriendjes ook.
Vroegah was zeker niet alles beter, maar sommige ontwikkelingen nu lijken me echt niet gezond.
Similar threads
