Ervaringen psychoses
- Onderwerp starter Jonkoman
- Startdatum
Brakka Mang
Badass junkie
Psychoses zijn als een puzzel die in elkaar valt terwijl de stukjes niet passen.
Vanwaar je interesse? Heb je zelf klachten?
XMR
Wijs gebruiker
Ik wil best mijn verhaal delen, maar ik weet vrij zeker dat het geen volwaardige psychose was waar ik in zat (maar wel op het randje):
Ik had al meerdere nachten niet geslapen en was non stop 3 en 4-mmc aan het gebruiken, afwisselend met soms wat wiet. Op gegeven moment begon het weer avond te worden en ik voelde mij steeds raarder. Ik zat in de woonkamer en kreeg een whatsapp bericht binnen van mijn broer. Zonder erbij na te denken antwoord ik daarop door gewoon hardop te praten, ik dacht namelijk dat hij achter mij in de kamer zat (hij was en kon nog helemaal niet thuis zijn). Mijn moeder hoorde vaag wat en vroeg wat ik zei. Toen pas keek ik achter mij en zag ik dat hij er helemaal niet zat.
Dat was het moment waarop de paniek inkickte. Vervolgens keek ik uit het raam en leek het ineens alsof hij buiten in de bosjes stond (was helemaal niet). Ik begon ook allemaak vage patronen of vormen en tekens op de muren te zien die bleven bewegen. Later die avond toen ik naar bed ging en door het donkere huis liep zag ik ook overal een soort schimmen/geesten bewegen vanuit de hoeken. Elke keer als ik dat zag schrok ik.
Nadat ik eindelijk een nacht geslapen had voelde ik mij alsnog meerdere dagen heel anders dan normaal, maar dat trok langzaam weg.
De reden waarom ik denk dat dit om een soort halve psychose ging en niet gewoon "vaag zijn" , is omdat er echt een heel ander gevoel bij kwam kijken. Een soort angst. Bij wat voor middel dan ook lukt het mij altijd nog wel om normale gedachtes te vormen, maar nu begon ik ineens die controle te verliezen zonder dat ik het doorhad.
Ik had al meerdere nachten niet geslapen en was non stop 3 en 4-mmc aan het gebruiken, afwisselend met soms wat wiet. Op gegeven moment begon het weer avond te worden en ik voelde mij steeds raarder. Ik zat in de woonkamer en kreeg een whatsapp bericht binnen van mijn broer. Zonder erbij na te denken antwoord ik daarop door gewoon hardop te praten, ik dacht namelijk dat hij achter mij in de kamer zat (hij was en kon nog helemaal niet thuis zijn). Mijn moeder hoorde vaag wat en vroeg wat ik zei. Toen pas keek ik achter mij en zag ik dat hij er helemaal niet zat.
Dat was het moment waarop de paniek inkickte. Vervolgens keek ik uit het raam en leek het ineens alsof hij buiten in de bosjes stond (was helemaal niet). Ik begon ook allemaak vage patronen of vormen en tekens op de muren te zien die bleven bewegen. Later die avond toen ik naar bed ging en door het donkere huis liep zag ik ook overal een soort schimmen/geesten bewegen vanuit de hoeken. Elke keer als ik dat zag schrok ik.
Nadat ik eindelijk een nacht geslapen had voelde ik mij alsnog meerdere dagen heel anders dan normaal, maar dat trok langzaam weg.
De reden waarom ik denk dat dit om een soort halve psychose ging en niet gewoon "vaag zijn" , is omdat er echt een heel ander gevoel bij kwam kijken. Een soort angst. Bij wat voor middel dan ook lukt het mij altijd nog wel om normale gedachtes te vormen, maar nu begon ik ineens die controle te verliezen zonder dat ik het doorhad.
Hippie Langwaus
DF-koning
Ik heb alleen ervaring met psychoses bij een dierbare naaste. Dat waren zeer traumatische ervaringen waar ik nog steeds last van heb.
Deadwing
Wijs gebruiker
Ik heb twee personen in mijn kleine vrienden/kennissen kring die allebei vier psychoses hebben gehad en daarvoor ook vier keer opgenomen zijn geweest. Een woont al jaren begeleid, het gaat niet echt goed met hem. De ander is een dame met wie het veel beter gaat. Ze heeft een relatie en vaste baan en veel vrienden die klaar voor haar staan.
Ik weet niet of het echt waar is maar het lijkt me dat je als vrouw met psychoses meer hulp zal krijgen waarschijnlijk dan als man. Zonder familie sta je er als man waarschijnlijk meestal alleen voor.
Ik heb het met allebei wel te doen..
Jonkoman
Experimenterende gebruiker
Nee gelukkig niet echt.
Kordie
DF-koning
Ik heb een ex collega die in een psychose is geraakt. Hij had net als ik PTSS en heeft zijn toeheil gezocht in alcohol en drugs. Met de week zag je hem achteruit gaan. Hij sprak echt wartaal en deed dit in een kinderstemmetje. Hij hoorde ook dingen die er niet waren, en was hier echt van overtuigd. Hij hoorde heel vaak een wekker / alarm geloof ik. Hoe langer de psychose duurde hoe meer hij zich ging isoleren in zijn flat en het contact met de buitenwereld werd zo goed als verbroken. Uiteindelijk heeft hij sucide gepleegd, zonder brief achter te laten. Maar ik ben er van overtuigd dat zijn psychose hier iets mee te maken heeft gehad. Jammer, was echt een goeie vent.
XMR
Wijs gebruiker
Dit is een belangrijk onderdeel dat ik was vergeten. Ik heb ook vaker stemmen of muziek gehoord in andere geluiden (bijvoorbeeld stromend water wanneer ik een bad vol liet lopen of in het zoemende geluid van de afzuiging sirenes horen).
Wanneer je het geluid dan weghaalt gaan de andere geluiden die je hoort ook weg, maar zodra ik dan de kraan open zette of de afzuiging weer aan zette kwamen die geluiden weer terug.
Op gegeven moment ging ik ook raar tegen mijzelf praten.
XMR
Wijs gebruiker
Laat ik vooropstellen dat ik hier geen verstand van heb en dit dus pure speculatie is vanuit mijn kant:
Ik heb wel het gevoel dat op de momenten wanneer je deze klachten krijgt je erg op het randje begint te komen van een psychose.
Brakka Mang
Badass junkie
Ligt helemaal aan welk ziektebeeld er onderliggend is en de aard en heftigheid van de psychoses en vooral je directe omgeving. Man , vrouw maakt niet uit.
Deadwing
Wijs gebruiker
Klopt, maar als man wordt meestal verwacht dat je ondanks alles je eigen boontjes wel kan doppen. Ik denk daarom ook dat mannen sneller hierdoor over het algemeen in een isolement raken dan vrouwen die volgens mij eerder hulp zullen krijgen. Dit zal heus niet altijd het geval zijn maar ik denk toch wel vaak.
Jonkoman
Experimenterende gebruiker
En waar gaat het over dat spel? Wat heeft het te maken met dit topic 😊
VJ_LSD72
Bewuste gebruiker
Dan kun je het een beetje ervaren hoe is om in een psychose te zitten.
MDMAutist
Bewuste gebruiker
Woonde je met diegene onder 1 dak?
Hippie Langwaus
DF-koning
Brakka Mang
Badass junkie
Ik begrijp je redenering maar zo werkt dat niet. Psychoses kunnen demonen in mensen naar boven halen en velen belanden na een gebeurtenis in een gesloten inrichting voor een x periode, danwel met rm of niet. Ook doen mensen in een psychose de mensen het dichtste bij hun vaak het meeste pijn. Vaak worden mensen dichtbij onderdeel van de psychose , die vaak gepaard gaat met een enorm gevoel van achterdocht, wantrouwen en angsten.
Brakka Mang
Badass junkie
Dat verschilt heel erg maar vaak mensen met bijvoorbeeld schizofrenie komen door gebruik juist in een psychose en als ze erin zitten gebruiken ze juist niet. Veel anti psychotica blokkeren je dopamine receptor ook. Psychoses worden opgewekt door teveel dopamine. Zelfde dat je als je altijd extreem veel gedronken hebt of ghb hebt gebruikt lange tijd en je stopt acuut krijg je dopamine rebound omdat gaba ook dopamine overdracht remt. Als je dan accuut stopt veroorzaakt de rebound een delier/psychose maar die zijn eigenlijk altijd tijdelijk van aard.
_shikantaza
Badass junkie
Ik heb in een psychose gezeten door slaapgebrek, en ik gebruikte op het eind van mijn actieve verslaving zo veel Coke dat ik ook altijd psychotische neigingen kreeg. Dan hoorde ik bijvoorbeeld heel zachtjes een radio terwijl ik wist dat dat op dat moment niet kon.
Mijn echte psychose was super weird. Het was alsof ik elke minnut of twee ofzo switchte tussen de realiteit en de waanzin. Sommige kleuren werden feller en ik hoorde volgens mij ook dingen die er niet konden zijn. Maar het onderscheid kon ik moeilijk begrijpen. Mijn kortetermijngeheugen was ook helemaal verrot. Koken was een heel gedoe. Wat heb ik wel gedaan en wat niet, en wat moet ik in de gaten houden? Poe. Heel verwarrend en het vrat energie. En uiteraard achtervolgingswanen. Eng hoor.
Ik ben toen door de crisisdienst op antipsychotica gezet, en ben daar ook (te) lang mee doorgegaan. Ik ben blij dat ik daar nu vanaf ben maar dat viel nog niet mee, meerdere afbouwpogingen mislukten.
Eind goed, al goed.
Leestip: Vincent Sjoerd Swiebestra - De Magiër
Mijn echte psychose was super weird. Het was alsof ik elke minnut of twee ofzo switchte tussen de realiteit en de waanzin. Sommige kleuren werden feller en ik hoorde volgens mij ook dingen die er niet konden zijn. Maar het onderscheid kon ik moeilijk begrijpen. Mijn kortetermijngeheugen was ook helemaal verrot. Koken was een heel gedoe. Wat heb ik wel gedaan en wat niet, en wat moet ik in de gaten houden? Poe. Heel verwarrend en het vrat energie. En uiteraard achtervolgingswanen. Eng hoor.
Ik ben toen door de crisisdienst op antipsychotica gezet, en ben daar ook (te) lang mee doorgegaan. Ik ben blij dat ik daar nu vanaf ben maar dat viel nog niet mee, meerdere afbouwpogingen mislukten.
Eind goed, al goed.
Leestip: Vincent Sjoerd Swiebestra - De Magiër
Laatst bewerkt:
LucidLucy
Verslaafde in herstel
In de meest heftige periode van mijn gebruik zweefde ik ook constant tussen psychose en realiteit. Dan was ik weer een weekje clean en trok alles weer bij. Vervolgens viel ik terug en geloofde ik direct weer in alle complotten die tegen me gespannen werden. Dat duurde meestal hooguit 24-36 uur op flakka.
Ik zag allerlei figuren rondom me die er niet waren. Van de 'zwakkere' hallucinaties als schimmen in het donker die mijn drugs kwamen bestelen. Tot aan levensechte militairen die met een granaatwerper door de tuin tijgerden.
En als ik mijn moeder dan wilde vertellen hoeveel gevaar we liepen. Dat ze straks ons huis binnen kwamen vallen, moest ik maar braaf gaan slapen. Want er was niets te zien, niets aan de hand.
Zou zij in het complot zitten? Komen ze me nu halen?
De meest lastige vond ik wel de slaapkamerninja's die via een ingewikkeld gangenstelsel zich naar verschillende kamers konden verplaatsen door de binnenmuren van ons huis. Twee keer heb ik een gat gezien waar ze langs naar binnen en buiten gingen. Een bevond zich achter mijn bureau, de ander achter mijn kledingkast. En dan stond ik snachts die latsten weg te schuiven en foto's te maken als bewijs.
Om de volgende dag op die foto's niets te zien. Hoe deden ze dat toch?
Knettergek werd ik er van.
Soms waren ze ook vriendelijk. Dan lieten de schaduw figuren me zien hoe ik moest verstoppen tegen de kwade geesten. Ze communiceerden altijd zonder geluid, maar met handgebaren. Dat maakte het lastig ze helemaal te begrijpen.
Ik heb één keer in de nacht meegemaakt dat ik weer eens liep te spoken achter dit soort figuren. En ineens de deurbel ging. Zwaailichten buiten, de hele straat afgezet. En ik hoorde mijn moeder met de politie aan de deur praten. Dat het weer heel slecht met me ging. Dat ik het huis uit moest. "Ja, hij zit boven op zijn kamer."
Vervolgens ben ik me onder mijn bureau gaan verstoppen achter de ladekast. Helemaal in elkaar gedoken en weggestopt. De agent kwam boven en liep door mijn kamer. Maar ze kregen me niet gevonden. Met ingehouden adem wachtte ik af. Want anders zouden ze misschien wel horen. Pas na een uur of twee in die houding, durfde ik weer onder het bureau vandaan te komen.
Dit soort situaties heb ik vaker gehad. Ik ben één keer bijna het dakraam uit geklommen op de vlucht voor de politie. (Op aanwijzing van de 'vriendelijke' schaduwen) Maar dat vond ik zó cliché dat ik me toen bedacht heb, en toch maar ervoor koos om achter een matras op zolder te verstoppen.
Al deze dingen gebeurden natuurlijk niet echt. Dit zat allemaal in mijn hoofd. Maar mijn ouders, met name mijn moeder, hebben het hier heel zwaar mee gehad. Konden ook lastig slapen snachts als ik aan het spoken was.
Wat een waanzin hè. En ontzettend triestig ook.
Achja, ik heb dan wel het geluk dat ik geen psychotische klachten heb zolang ik niet gebruik. Ik heb er ook nooit antipsychotica voor gekregen. Gelukkig maar.
Ik zag allerlei figuren rondom me die er niet waren. Van de 'zwakkere' hallucinaties als schimmen in het donker die mijn drugs kwamen bestelen. Tot aan levensechte militairen die met een granaatwerper door de tuin tijgerden.
En als ik mijn moeder dan wilde vertellen hoeveel gevaar we liepen. Dat ze straks ons huis binnen kwamen vallen, moest ik maar braaf gaan slapen. Want er was niets te zien, niets aan de hand.
Zou zij in het complot zitten? Komen ze me nu halen?
De meest lastige vond ik wel de slaapkamerninja's die via een ingewikkeld gangenstelsel zich naar verschillende kamers konden verplaatsen door de binnenmuren van ons huis. Twee keer heb ik een gat gezien waar ze langs naar binnen en buiten gingen. Een bevond zich achter mijn bureau, de ander achter mijn kledingkast. En dan stond ik snachts die latsten weg te schuiven en foto's te maken als bewijs.
Om de volgende dag op die foto's niets te zien. Hoe deden ze dat toch?
Knettergek werd ik er van.
Soms waren ze ook vriendelijk. Dan lieten de schaduw figuren me zien hoe ik moest verstoppen tegen de kwade geesten. Ze communiceerden altijd zonder geluid, maar met handgebaren. Dat maakte het lastig ze helemaal te begrijpen.
Ik heb één keer in de nacht meegemaakt dat ik weer eens liep te spoken achter dit soort figuren. En ineens de deurbel ging. Zwaailichten buiten, de hele straat afgezet. En ik hoorde mijn moeder met de politie aan de deur praten. Dat het weer heel slecht met me ging. Dat ik het huis uit moest. "Ja, hij zit boven op zijn kamer."
Vervolgens ben ik me onder mijn bureau gaan verstoppen achter de ladekast. Helemaal in elkaar gedoken en weggestopt. De agent kwam boven en liep door mijn kamer. Maar ze kregen me niet gevonden. Met ingehouden adem wachtte ik af. Want anders zouden ze misschien wel horen. Pas na een uur of twee in die houding, durfde ik weer onder het bureau vandaan te komen.
Dit soort situaties heb ik vaker gehad. Ik ben één keer bijna het dakraam uit geklommen op de vlucht voor de politie. (Op aanwijzing van de 'vriendelijke' schaduwen) Maar dat vond ik zó cliché dat ik me toen bedacht heb, en toch maar ervoor koos om achter een matras op zolder te verstoppen.
Al deze dingen gebeurden natuurlijk niet echt. Dit zat allemaal in mijn hoofd. Maar mijn ouders, met name mijn moeder, hebben het hier heel zwaar mee gehad. Konden ook lastig slapen snachts als ik aan het spoken was.
Wat een waanzin hè. En ontzettend triestig ook.
Achja, ik heb dan wel het geluk dat ik geen psychotische klachten heb zolang ik niet gebruik. Ik heb er ook nooit antipsychotica voor gekregen. Gelukkig maar.
Pinnacle
Belezen gebruiker
Ik heb een keer een psychose gehad. Het was nadat ik best wat psychedelica had gedaan en keta gesnoven. Een vriend van me had een joint gedraaid, ik had niet echt door met m'n verdrugste hoofd dat het sterke wiet was. Ik hou totaal niet van cannabis en ik kwam in een soort oncontroleerbare mentale wervelstorm terecht voor ~2uur. Best matig, enige keer dat ik zoiets heb gehad, maar de complete oncontroleerbaarheid ervan was echt heel angstaanjagend. Ik heb nog steeds met cannabis dat het heel shit valt, ik rook het dus daarom ook niet, snap de appeal niet, maar goed, smaken verschillen.
Jonkoman
Experimenterende gebruiker
Wow wat een heftig verhaal dit wel bijzonder om te horen flakka staat hier inderdaad bekend om hoellang heb je dit gerookt en hoeveel ?
LucidLucy
Verslaafde in herstel
In de periodes gebruikte ik 15g per week ongeveer (naast andere drugs). Roken, pluggen en injecteren waren alle drie ROA's die ik dagelijks deed.
Vooral nadat ik begon met injecteren, kreeg ik pas ècht last van de psychoses. Ik denk nog steeds dat ik er niet heel gevoelig voor ben. Maar door die stap te zetten, ging ik heel hard achteruit.
Maar daarna, ook als ik niet spoot maar alleen rookte, kwamen die psychose verschijnselen weer terug opzetten.
Ik heb het uiteindelijk 'maar' een maand of 9 gebruikt tot ik naar de kliniek ging. Met soms tussenpozen van cleantijd. En na de kliniek ben ik er vaak in teruggevallen. Maar dat was dan een paar dagen.
LifeIsAlmostGreatAgain
Bewuste gebruiker
Ik heb best een tijd in een psychose, gezeten.
Heb in die periode ook hier gepost, in een van mn topics werd toen al gewaarschuwd door leden hier dat ik naar de dokter moest gaan etc.
Bij mij kwam het door intense emotie, gecombineerd met een hoop drank drugs en medicatie.
Ik ga niet te diep in op wat er in die periode allemaal is gebeurd en wat er in mijn hoofd om ging, sinds een half jaar krijg ik traumatherapie voor oa die periode.
Het bizarre aan een psychose vind ik dat je in een totaal andere werkelijkheid leeft.
De full blown psychose heeft denk ik een maand a anderhalf geduurd, en "er uit komen" staat me niet bij.
Wel dat ik op ten duur begon te realiseren dat alles mischien wat anders in elkaar stak dan ik die periode dacht.
In de maanden daarna had ik momenten waarin ik soms het gevoel had weer terug de psychose in te glijden.
Waarom ik dacht was eigenlijk heel simpel, op die momenten hoorde ik stemmen uit de radiatorbuizen komen.
Dat gebeurde vooral als er weer een piek moment zat in mijn emotie (boosheid/verdriet), middelengebruik was er elke dag, bij was het de combinatie van het niet aankunnen van de emoties op dat moment en de middelen.
Kan er nog heel veel over vertellen, maar dat ga ik niet doen.
Ik beschouw bovenstaande als afgesloten boek.
Maar dat mijn brein en lichaam me zo voor de gek heeft kunnen houden, dat vind ik nog steeds heel eng.
Heb in die periode ook hier gepost, in een van mn topics werd toen al gewaarschuwd door leden hier dat ik naar de dokter moest gaan etc.
Bij mij kwam het door intense emotie, gecombineerd met een hoop drank drugs en medicatie.
Ik ga niet te diep in op wat er in die periode allemaal is gebeurd en wat er in mijn hoofd om ging, sinds een half jaar krijg ik traumatherapie voor oa die periode.
Het bizarre aan een psychose vind ik dat je in een totaal andere werkelijkheid leeft.
De full blown psychose heeft denk ik een maand a anderhalf geduurd, en "er uit komen" staat me niet bij.
Wel dat ik op ten duur begon te realiseren dat alles mischien wat anders in elkaar stak dan ik die periode dacht.
In de maanden daarna had ik momenten waarin ik soms het gevoel had weer terug de psychose in te glijden.
Waarom ik dacht was eigenlijk heel simpel, op die momenten hoorde ik stemmen uit de radiatorbuizen komen.
Dat gebeurde vooral als er weer een piek moment zat in mijn emotie (boosheid/verdriet), middelengebruik was er elke dag, bij was het de combinatie van het niet aankunnen van de emoties op dat moment en de middelen.
Kan er nog heel veel over vertellen, maar dat ga ik niet doen.
Ik beschouw bovenstaande als afgesloten boek.
Maar dat mijn brein en lichaam me zo voor de gek heeft kunnen houden, dat vind ik nog steeds heel eng.
LucidLucy
Verslaafde in herstel
Het lijkt me ook heel eng als een psychose non-drug-induced is. Ik bedoel, anders is de oplossing vrij eenvoudig: geen drugs meer gebruiken.
Maar als een psychose puur komt door andere triggers zoals stress. Dat lijkt me heel beangstigend.
Het meest lastige aan de psychoses vond ik wel de constante strijd die ik had waarin ik anderen wilde overtuigen van mijn denkbeelden. Alsof ik héél de wereld helder zag, maar de rest het niet doorhad. Hoezo zagen zij niet wat ik zag?
Het kwam nooit in me op om te bedenken dat ik misschien de dingen anders zag. Zo ontzettend realistisch voelde dat allemaal aan. Echt heel weird.
Maar als een psychose puur komt door andere triggers zoals stress. Dat lijkt me heel beangstigend.
Het meest lastige aan de psychoses vond ik wel de constante strijd die ik had waarin ik anderen wilde overtuigen van mijn denkbeelden. Alsof ik héél de wereld helder zag, maar de rest het niet doorhad. Hoezo zagen zij niet wat ik zag?
Het kwam nooit in me op om te bedenken dat ik misschien de dingen anders zag. Zo ontzettend realistisch voelde dat allemaal aan. Echt heel weird.
Door
Experimenterende gebruiker
Ik had in 2015 een psychose, non drugs induced psychose van ongeveer een maand. Daarna op mijn eigen manier heel langzaam weer hersteld. Tien jaar later besef ik dat dit meer een soort initiatie was, of, zoals bijv Stan Grof / John W Perry schrijven: Spiritual Emergency, Renewal Process (wanneer er een bepaald patroon in zit van thema's, zoals sterven, einde wereld, nieuwe wereld, innerlijke leiderschap, innerlijke bruiloft van masculine en feminine, het getal 4, getest worden, release van trauma etc) wat dan als een katalysator werkt voor groei en schaduw integratie.
Ik nam in 2023 mijn eerste truffel (zat veel tijd tussen dus met leren gronden, therapie etc) en sindsdien best wat reizen gemaakt inmiddels. Bij mij is het eerder andersom: drugs helpen me (gedoseerd) de ervaringen van die maand te microdosen, zodat ik ze kan begrijpen en integreren. Tot die tijd was het iets wat soort van apart van mijn normale leven in de vriezer stond. Door te reizen kon ik de plekken veilig herbezoeken en uitwerken. Als je de symbolen echt leert kennen in jezelf, verliest het zijn kracht. En tegelijk snap ik ook de voorzichtigheid, misschien ben ik een van de lucky ones.
Ik nam in 2023 mijn eerste truffel (zat veel tijd tussen dus met leren gronden, therapie etc) en sindsdien best wat reizen gemaakt inmiddels. Bij mij is het eerder andersom: drugs helpen me (gedoseerd) de ervaringen van die maand te microdosen, zodat ik ze kan begrijpen en integreren. Tot die tijd was het iets wat soort van apart van mijn normale leven in de vriezer stond. Door te reizen kon ik de plekken veilig herbezoeken en uitwerken. Als je de symbolen echt leert kennen in jezelf, verliest het zijn kracht. En tegelijk snap ik ook de voorzichtigheid, misschien ben ik een van de lucky ones.
_shikantaza
Badass junkie
Echter dan echt. Dat is het enge.
En het was freaky om er in te zitten en er niet per sé uit te kunnen in mijn geval. Het was geen kwestie van nuchter worden. Ik had broodnodig slaap nodig maar dat lukte dus niet meer zonder middelen.
Felis
Belezen gebruiker
Zelf heb ik gelukkig geen psychose gehad, maar twee mensen in mijn kennissenkring wel. In één geval, bij een jong meisje, is alles goed afgelopen. Ze is genezen en leidt een normaal leven, maar mag geen psychoactieve middelen meer gebruiken. De andere, een man van rond de 30, had niet zoveel geluk. Hij woont in een speciale instelling en is arbeidsongeschikt. Bovendien is hij door de pillen erg dik geworden.
