mrecarty
Newbie
Hallo allen,
Goede genade wat is dit een lang verhaal geworden. Degenen die zich al eens tegoed hebben gedaan aan 5-MAPB weten wellicht waarom. Hieronder volgt mijn epistel geschreven ten tijde ik dit middel voor de eerste keer gebruikte.
Ik type dit na inname van een pellet van 50mg 5-MAPB.
Een tijd terug had ik het idee om weer eens een avondje te relaxen, in m’n eentje, met wat meer dan alleen een bak koffie en een sigaret. Ik had drukke weken achter de rug met veel vriendenbezoek, afspraken, verjaardagen en werk. Ik overwoog al een tijd 5-MAPB te proberen, maar had tot aan vanavond geen moment kunnen vinden, simpelweg omdat ik niet wist hoe ik erop zou reageren en ik de daarop volgende dagen verantwoordelijkheden had en na vele wilde jaren wat wijzer ben geworden.
Ik drink al jaren geen alcohol meer en voor de rest neem ik ook geen andere middelen, op sigaretten en cafeïne na.
Sporadisch heb ik, alweer zo’n twintig jaar geleden -waar blijft den tijd-, heel af en toe cocaine en speed gesnoven met vrienden, wat ik werkelijk waar fantastisch vond.
Ik herinner me nog goed dat ik na mijn allereerste lijntje cocaïne zei: “wow, wat is dit hemels! Waarom kan het niet altijd zo zijn”. In die tijd dronk ik ook nog stevig en die combinatie vond ik goddelijk. Enkel de katers die volgden.. wat een totále destructieve ramp en hel was dat. Ik voelde me dan zó ontzettend leeg, down en alleen. Ik herinner me nog een moment dat ik na een zware nacht van gebruik in een trein zat en vanachter de ramen het landschap aan me voorbij zag trekken. Weilanden, boerderijen, autowegen, hoge gebouwen. Stad na dorp na stad ging langs me heen en ik werd totaal bevangen door het idee dat alles ‘nu’ plaatsvond en hoeveel dat ‘alles’ was. Ik kon die wetenschap gewoon niet handlen. Een paniekaanval was het gevolg die ik in de volle trein gelukkig ternauwernood in bedwang kon houden. De dopamine en serotonine waren in mijn hoofd waarschijnlijk vrijwel compleet uitgeput. Het is slechts een greep uit mijn duistere gedachten tijdens die ellendige katers. Ik besloot me toen te beperken tot alcohol: die hangovers waren te overzien.
Ik heb ook af en toe cannabis gerookt, zowel wiet als hasj, in een nog verder verleden, maar dat was slechts van korte duur, want het ging vrijwel altijd mis. Wat ik ook rookte, ik werd er buitengewoon angstig, paranoia, druk in m’n hoofd en zeer paniekerig van. Alles ging in een soort van loop/cirkel weet ik nog. Ik dacht alles al eens meegemaakt te hebben, was in de veronderstelling dingen te kunnen voorspellen die dan ook enkele seconden later uit leken te komen en verzette me daar ernstig tegen. In een razendsnel tempo schreeuwden er gedachten door m’n hoofd heen in de trant van: “Rustig, niets aan de hand.. het is goed.. wat is goed?.. Goed? Waarom denk ik goed, ik dacht toch aan rustig? Waarom denk ik dat ik me afvraag waarom ik aan het woord goed of rustig denk, wat maakt dat uit.. wat heeft goed met rustig te maken...en waarom vraag ik me af dat dat uitmaakt.. Oh nee, dit stopt nooit meer.. ik blijf voor eeuwig zo.. het gaat wel weer weg.. waarom denk ik dat, stel je niet aan.. stel ik me aan.. waarom zeg ik dat tegen mezelf...” en dat ging dan in een moordend tempo door. Ik raakte er compleet van in paniek. Dit vertel ik omdat ik bang was dat me iets soortgelijks zou kunnen overkomen met 5-MAPB, omdat er op een site ‘..5-MAPB kan licht hallucinant werken’ stond.
Alcohol heeft op mij juist de tegenovergestelde werking: dat verdooft. Nu ben ik al jaren nuchter, wat me trouwens ontzettend goed bevalt. Echter, old habits never die, dus zonder enige aanleiding overviel me ineens de behoefte om in m’n eentje wat tijd te besteden aan een ontspannen avondje, met iets meer dan enkel YouTube en een zak chips. Als een dagje naar de Efteling gaan, zoiets. Na gelezen te hebben over verschillende experimentele middelen viel mijn oog op 5-MAPB en besloot via een site wat pellets te bestellen. Ik las meerdere ervaringen die overeen kwamen met wat mij aansprak. Het gros van de ervaringen was positief en omschreef dat er een gevoel van euforie zijn intrede doet en dat het een thuisdrug is, precies waar ik naar zocht. Toch was ik wat achterdochtig, omdat ik ook las dat sommigen meldden dat de kater ernstig zou zijn (anderen zeiden juist weer van niet) en dat hallucinante stond me dus tegen. Dat is iets waar ik van gruwel: geestverruimende middelen zoals cannabis en dus zonder twijfel ook drugs als LSD, Salvia (wat een nachtmerrie moet dat zijn, te zien aan de vele YouTube-filmpjes) en paddo’s. Ik hoopte dat 5-MAPB me het fantastische ‘geestvernauwende’ gevoel zou gaan geven zoals alcohol, coke en speed dat doet.
En dat doet het.
Allemachtig wat wáánzinnig lekker! Ik was wat huiverig voor het onbekende, dus begon om 20:15 lafjes met een kwart van 50mg, bijna niets dus. Het was om in het klein te ervaren wat het eventueel met me zou gaan doen. Als dat negatief zou uitpakken, zoals met al die hallucinogene middelen, zouden ze direct de prullenbak in verdwijnen. Ik ervaarde na een uur gelukkig niets van dat al. Maar ook niets lekkers. Ik merkte eigenlijk helemaal niets. Vanavond ben ik uit eten geweest, dus ik had flink wat voedsel in m’n maag, waardoor het effect wellicht langer op zich liet wachten. Ik besloot min of meer impulsief de andere kwart (12,5mg) ook in te nemen.
Het was toen een uur of 21:45 en had dus op dat moment 25mg binnen. Ik vermoedde toen geleidelijk wat te merken, maar dat was minimaal en het bleef gissen of dat wel zo was. Het programma ‘Wie Is De Mol?’ dat ik aan het kijken was, begon ik op raadselachtige wijze subtiel wat leuker dan normaal te vinden en dat lag niet aan de kwaliteit van de aflevering :’). Na nóg een uur, het was toen een uur of 22:45, had ik niet bepaald het gevoel dat er wezelijk iets was veranderd. Ik voelde me nuchter, of misschien.. voelde ik iets? Ik nam de rest (25mg) dan ook maar in, met het vermoeden dat er niets ging gebeuren. Echter kon ik me dat niet voorstellen, gezien al die positieve reviews. Ik had nu dus de hele pellet van 50mg op.
Toen begon het. Niet plotsklaps of als een abrupte inslag, maar ik bemerkte dat ik me opeens steeds lekkerder ging voelen. Ik was bezig met het maken van een muzieklijst voor een torrentsite en ik kreeg er meer en meer plezier in; ik vond het fantastisch om ermee bezig te zijn, terwijl ik dat normaal niet echt heb. De taak is in de loop der jaren meer een routineklus geworden. Ik was niet in totale euforie, maar gewoon erg ontspannen en vrolijk. Het was een beetje als de kalmte van een sterke benzo, maar dan met een meer tevreden, energieker en plezieriger gevoel.
Het geluksgevoel kwam steeds meer op. De muzieklijst samenstellen, downloaden, namen geven, bewerken en daarbij het werk voor het cover-design in Photoshop kon ik zeer geconcentreerd en efficiënt afmaken. Het viel me op dat ik meer tegen mezelf begon te praten. Helemaal niets geks, maar gewoon zo van: “Hee, ik voel me wel erg lekker nu zeg”. “Zo, nu even dat nummer downloaden”, dat idee. Eenvoudigweg omdat ik me in opperbeste stemming voelde. Ik werd ook wakkerder en zou het erg zonde vinden te gaan slapen, zodat ik dit fabelachtige gevoel zou moeten gaan missen. Het is nu 2:00 dus dat gaat laat/vroeg worden. Ik heb geen idee hoe lang deze mate van aangenaamheid aanhoudt.
Het is bij mij trouwens, zoals velen wél ervaren, niet dat ik alles en iedereen ineens lief vind of de muziek mooier vind klinken dan normaal, of dat ik kleuren intenser zie. Ik merk dat het wel leuker is om naar muziek te luisteren en swing er wat meer op mee, maar ik blijf rationeel. Ook tril ik compleet niet, geen tandenknarsen en ik heb geen klamme handen. Mijn hartslag is ook niet hoog: 81 bpm. Typerend; ik heb het net opgemeten met een stopwatch omdat ik even oprecht zin had dat te doen, die dingen. Alles wordt een attractie.
Dat ik al die neveneffecten niet heb zou wellicht met de relatief lage dosis te maken kunnen hebben, maar ik adviseer degenen die 5-MAPB voor het eerst willen gaan proberen niet boven de 50mg te gaan: je weet niet wat je voelt alleen al van deze dosering , zó volmaakt lekker. Ik voel me goed, ja zelfs een beetje het SOS-gevoel zonder de opgefoktheid en heb zin om dingen te doen, zoals deze review schrijven. Daar had ik nuchter geen behoefte aan gehad. Dit schrijven is, vermoed ik, mijn vervanging voor het willen praten met anderen, wat men (zo lees ik veel) graag doet onder invloed van 5-MAPB.
De meeste mensen vergelijken het middel met MDMA. Echter dat heb ik nooit genomen. Ik vraag me af of iemand die dit leest met MDMA-ervaring herkenning heeft? Of is dat toch anders? Mijn zusje vertelde me ooit dat ze een keer een XTC-pil op een feest had geslikt en er behoorlijk van in paniek raakte, omdat ze wildvreemden prompt intens lief begon te vinden en dat ook tegen ze zei, terwijl ze zich tegelijkertijd zeer bewust was van de idiotie daarvan. Ze vond dat een beangstigende ervaring. Vandaar dat ik me er nooit aan heb gewaagd.
Het kan bijna niet anders dan dat er met 5-MAPB best wat serotonine vrijkomt en ben nu wel een beetje huiverig voor een kater morgen. Dat maakt trouwens niet echt uit, want ik heb het tijdstip strategisch gekozen: morgen (nu dus) is het zondag, hoef ik niet te werken, geen andere plannen en ik kan de hele dag eventueel uitbrakken/slapen. Toch vermoed ik dat het wel enigszins mee zal vallen, omdat ik me nou ook weer niet in een totaal uitzinnige extase bevindt. Het voelt gewoon bijzonder aangenaam. Er heerst een algeheel gevoel van diepe tevredenheid en het is echt heel leuk om dit te typen omdat ik me zo chill voel met de bezigheid.
Ik weet overigens niet hoe men bij hallucinaties komt in combinatie met dit goedje, want daar is bij mij werkelijk totáál geen sprake van. Ik ben zeer helder, rationeel en ik zou bijvoorbeeld zonder probleem op kantoor kunnen gaan werken op dit moment.
Het gevaar ligt wel op de loer het vaker te gaan gebruiken, want het voelt écht verraderlijk aangenaam. Ik heb nog vijf pellets en ik ga ze bewaren voor eens in de paar maanden. Met mijn 44 jaar aan levenservaring weet ik dat dit nooit goed kan zijn het geregeld te gaan gebruiken, want ik vermoed zoals eerder gezegd dat het de serotonine-kraan open draait en er ongetwijfeld gewenning optreedt. Echter kan ik in ieder geval weer uitkijken naar nog weer eens zo’n chille avond over een tijd.
Dus voor iedereen die twijfelt 5-MAPB eens te gaan proberen en net als ik ook vraagtekens had: het voelt wat mij betreft net zoals wat je qua ontspannenheid wenst te bereiken als je alcohol drinkt, maar dan nóg lekkerder door de volmaakt gelukkige, heldere en tevreden gemoedstoestand waarin je verkeert. Je hebt volledig alles onder controle, enkel met de vrijwillige drang bijvoorbeeld ridicuul lange verhalen als dit te willen schrijven, maar dat kan ook aan mij liggen. Het is ideaal voor een avondje alleen thuis en dan onweerstaanbaar chillen en/of creatief zijn. De volgende keer ga ik m’n studio in om een lofzang over 5-MAPB te produceren.
Ik merk nu wel dat de tijd erg snel gaat, sneller dan normaal. Het is inmiddels 4:10. Ik heb me voorgenomen uiterlijk 7:00 te gaan slapen. Ik heb deze tekst doorgelezen en hier en daar wat verbeteringen aangebracht. Ik voel me nog steeds érg lekker, maar begin wel iets meer moe te worden. Het lijkt, zoals anderen ook al aangaven, dat de euforische ‘rushes’ in vlagen komen. Het is absoluut de gehele tijd heerlijk, maar ineens lijkt het soms nóg iets meer heerlijk te zijn dan dat het al is.
Ik voel dat ik het lekker vind om gewoon op mijn stoel te zitten achter mijn bureau. Daar zit ik bijna altijd thuis in m’n vrije tijd, dus dit zou dan mijn ‘couch-lock’ moeten zijn, hoewel, als ik wil opstaan dat geen enkel probleem is. Sterker, ik ga even een kopje koffie zetten.
Terug van het koffie halen uit de keuken merk ik dat ik wel een beetje wankel ben, niet heel erg, maar ik loop iets minder stabiel, als na een aantal units alcohol. M’n zicht is normaal, m’n gedachten helder. Ik heb wel een beetje vermoeide ogen. Hoewel ik de tijd in de gaten houd en me er bewust van ben gaat het wel heel snel, het is nu alweer 5:18.
Na een voor m’n gevoel korte tijd verder is het alweer 6:05. Onverminderd voel ik me zeer goed. Nog een klein uurtje genieten en ik ga slapen.
Niet dus, het is 7:12 en ben nog steeds aan het genieten van het gevoel. Het zegt genoeg over 5-MAPB: het blijft z’n sublieme werk doen. Dat wordt slapen tot een uur of 15:00 vrees ik. Nevermind, ik heb ultiem genoten. Een absolute 10 met een Gouden Griffel.
Hieronder de alinea die ik de volgende dag heb geschreven over de eventuele naweeën.
Ik schrijf dit de volgende dag, na een uur of vijf geslapen te hebben. Ik heb totaal geen last van een kater. Ik voel me wel een beetje moe, maar dat komt meer omdat ik niet lang heb geslapen. Ik was ineens wakker en wilde m’n bed uit. Het is totaal niet als een alcohol-kater. In die brakke toestand wil ik geen koffie, aan een sigaret moet ik dan al helemaal niet denken en dit noteren zou ik nooit doen. Ik zit nu met een bakje koffie een sigaret te roken en het verhaal nog eens terug te lezen.
Ik ben ook niet leeg of ongelukkig. Gewoon normaal.
Heel veel dank voor het lezen, mocht je het tot hier hebben gehaald. Dit was mijn ervaring met 5-MAPB, vanaf nu mijn absolute nummer 1, het was een fantastische ervaring en ik kijk uiteraard uit naar de volgende keren.
Goede genade wat is dit een lang verhaal geworden. Degenen die zich al eens tegoed hebben gedaan aan 5-MAPB weten wellicht waarom. Hieronder volgt mijn epistel geschreven ten tijde ik dit middel voor de eerste keer gebruikte.
Ik type dit na inname van een pellet van 50mg 5-MAPB.
Een tijd terug had ik het idee om weer eens een avondje te relaxen, in m’n eentje, met wat meer dan alleen een bak koffie en een sigaret. Ik had drukke weken achter de rug met veel vriendenbezoek, afspraken, verjaardagen en werk. Ik overwoog al een tijd 5-MAPB te proberen, maar had tot aan vanavond geen moment kunnen vinden, simpelweg omdat ik niet wist hoe ik erop zou reageren en ik de daarop volgende dagen verantwoordelijkheden had en na vele wilde jaren wat wijzer ben geworden.
Ik drink al jaren geen alcohol meer en voor de rest neem ik ook geen andere middelen, op sigaretten en cafeïne na.
Sporadisch heb ik, alweer zo’n twintig jaar geleden -waar blijft den tijd-, heel af en toe cocaine en speed gesnoven met vrienden, wat ik werkelijk waar fantastisch vond.
Ik herinner me nog goed dat ik na mijn allereerste lijntje cocaïne zei: “wow, wat is dit hemels! Waarom kan het niet altijd zo zijn”. In die tijd dronk ik ook nog stevig en die combinatie vond ik goddelijk. Enkel de katers die volgden.. wat een totále destructieve ramp en hel was dat. Ik voelde me dan zó ontzettend leeg, down en alleen. Ik herinner me nog een moment dat ik na een zware nacht van gebruik in een trein zat en vanachter de ramen het landschap aan me voorbij zag trekken. Weilanden, boerderijen, autowegen, hoge gebouwen. Stad na dorp na stad ging langs me heen en ik werd totaal bevangen door het idee dat alles ‘nu’ plaatsvond en hoeveel dat ‘alles’ was. Ik kon die wetenschap gewoon niet handlen. Een paniekaanval was het gevolg die ik in de volle trein gelukkig ternauwernood in bedwang kon houden. De dopamine en serotonine waren in mijn hoofd waarschijnlijk vrijwel compleet uitgeput. Het is slechts een greep uit mijn duistere gedachten tijdens die ellendige katers. Ik besloot me toen te beperken tot alcohol: die hangovers waren te overzien.
Ik heb ook af en toe cannabis gerookt, zowel wiet als hasj, in een nog verder verleden, maar dat was slechts van korte duur, want het ging vrijwel altijd mis. Wat ik ook rookte, ik werd er buitengewoon angstig, paranoia, druk in m’n hoofd en zeer paniekerig van. Alles ging in een soort van loop/cirkel weet ik nog. Ik dacht alles al eens meegemaakt te hebben, was in de veronderstelling dingen te kunnen voorspellen die dan ook enkele seconden later uit leken te komen en verzette me daar ernstig tegen. In een razendsnel tempo schreeuwden er gedachten door m’n hoofd heen in de trant van: “Rustig, niets aan de hand.. het is goed.. wat is goed?.. Goed? Waarom denk ik goed, ik dacht toch aan rustig? Waarom denk ik dat ik me afvraag waarom ik aan het woord goed of rustig denk, wat maakt dat uit.. wat heeft goed met rustig te maken...en waarom vraag ik me af dat dat uitmaakt.. Oh nee, dit stopt nooit meer.. ik blijf voor eeuwig zo.. het gaat wel weer weg.. waarom denk ik dat, stel je niet aan.. stel ik me aan.. waarom zeg ik dat tegen mezelf...” en dat ging dan in een moordend tempo door. Ik raakte er compleet van in paniek. Dit vertel ik omdat ik bang was dat me iets soortgelijks zou kunnen overkomen met 5-MAPB, omdat er op een site ‘..5-MAPB kan licht hallucinant werken’ stond.
Alcohol heeft op mij juist de tegenovergestelde werking: dat verdooft. Nu ben ik al jaren nuchter, wat me trouwens ontzettend goed bevalt. Echter, old habits never die, dus zonder enige aanleiding overviel me ineens de behoefte om in m’n eentje wat tijd te besteden aan een ontspannen avondje, met iets meer dan enkel YouTube en een zak chips. Als een dagje naar de Efteling gaan, zoiets. Na gelezen te hebben over verschillende experimentele middelen viel mijn oog op 5-MAPB en besloot via een site wat pellets te bestellen. Ik las meerdere ervaringen die overeen kwamen met wat mij aansprak. Het gros van de ervaringen was positief en omschreef dat er een gevoel van euforie zijn intrede doet en dat het een thuisdrug is, precies waar ik naar zocht. Toch was ik wat achterdochtig, omdat ik ook las dat sommigen meldden dat de kater ernstig zou zijn (anderen zeiden juist weer van niet) en dat hallucinante stond me dus tegen. Dat is iets waar ik van gruwel: geestverruimende middelen zoals cannabis en dus zonder twijfel ook drugs als LSD, Salvia (wat een nachtmerrie moet dat zijn, te zien aan de vele YouTube-filmpjes) en paddo’s. Ik hoopte dat 5-MAPB me het fantastische ‘geestvernauwende’ gevoel zou gaan geven zoals alcohol, coke en speed dat doet.
En dat doet het.
Allemachtig wat wáánzinnig lekker! Ik was wat huiverig voor het onbekende, dus begon om 20:15 lafjes met een kwart van 50mg, bijna niets dus. Het was om in het klein te ervaren wat het eventueel met me zou gaan doen. Als dat negatief zou uitpakken, zoals met al die hallucinogene middelen, zouden ze direct de prullenbak in verdwijnen. Ik ervaarde na een uur gelukkig niets van dat al. Maar ook niets lekkers. Ik merkte eigenlijk helemaal niets. Vanavond ben ik uit eten geweest, dus ik had flink wat voedsel in m’n maag, waardoor het effect wellicht langer op zich liet wachten. Ik besloot min of meer impulsief de andere kwart (12,5mg) ook in te nemen.
Het was toen een uur of 21:45 en had dus op dat moment 25mg binnen. Ik vermoedde toen geleidelijk wat te merken, maar dat was minimaal en het bleef gissen of dat wel zo was. Het programma ‘Wie Is De Mol?’ dat ik aan het kijken was, begon ik op raadselachtige wijze subtiel wat leuker dan normaal te vinden en dat lag niet aan de kwaliteit van de aflevering :’). Na nóg een uur, het was toen een uur of 22:45, had ik niet bepaald het gevoel dat er wezelijk iets was veranderd. Ik voelde me nuchter, of misschien.. voelde ik iets? Ik nam de rest (25mg) dan ook maar in, met het vermoeden dat er niets ging gebeuren. Echter kon ik me dat niet voorstellen, gezien al die positieve reviews. Ik had nu dus de hele pellet van 50mg op.
Toen begon het. Niet plotsklaps of als een abrupte inslag, maar ik bemerkte dat ik me opeens steeds lekkerder ging voelen. Ik was bezig met het maken van een muzieklijst voor een torrentsite en ik kreeg er meer en meer plezier in; ik vond het fantastisch om ermee bezig te zijn, terwijl ik dat normaal niet echt heb. De taak is in de loop der jaren meer een routineklus geworden. Ik was niet in totale euforie, maar gewoon erg ontspannen en vrolijk. Het was een beetje als de kalmte van een sterke benzo, maar dan met een meer tevreden, energieker en plezieriger gevoel.
Het geluksgevoel kwam steeds meer op. De muzieklijst samenstellen, downloaden, namen geven, bewerken en daarbij het werk voor het cover-design in Photoshop kon ik zeer geconcentreerd en efficiënt afmaken. Het viel me op dat ik meer tegen mezelf begon te praten. Helemaal niets geks, maar gewoon zo van: “Hee, ik voel me wel erg lekker nu zeg”. “Zo, nu even dat nummer downloaden”, dat idee. Eenvoudigweg omdat ik me in opperbeste stemming voelde. Ik werd ook wakkerder en zou het erg zonde vinden te gaan slapen, zodat ik dit fabelachtige gevoel zou moeten gaan missen. Het is nu 2:00 dus dat gaat laat/vroeg worden. Ik heb geen idee hoe lang deze mate van aangenaamheid aanhoudt.
Het is bij mij trouwens, zoals velen wél ervaren, niet dat ik alles en iedereen ineens lief vind of de muziek mooier vind klinken dan normaal, of dat ik kleuren intenser zie. Ik merk dat het wel leuker is om naar muziek te luisteren en swing er wat meer op mee, maar ik blijf rationeel. Ook tril ik compleet niet, geen tandenknarsen en ik heb geen klamme handen. Mijn hartslag is ook niet hoog: 81 bpm. Typerend; ik heb het net opgemeten met een stopwatch omdat ik even oprecht zin had dat te doen, die dingen. Alles wordt een attractie.
Dat ik al die neveneffecten niet heb zou wellicht met de relatief lage dosis te maken kunnen hebben, maar ik adviseer degenen die 5-MAPB voor het eerst willen gaan proberen niet boven de 50mg te gaan: je weet niet wat je voelt alleen al van deze dosering , zó volmaakt lekker. Ik voel me goed, ja zelfs een beetje het SOS-gevoel zonder de opgefoktheid en heb zin om dingen te doen, zoals deze review schrijven. Daar had ik nuchter geen behoefte aan gehad. Dit schrijven is, vermoed ik, mijn vervanging voor het willen praten met anderen, wat men (zo lees ik veel) graag doet onder invloed van 5-MAPB.
De meeste mensen vergelijken het middel met MDMA. Echter dat heb ik nooit genomen. Ik vraag me af of iemand die dit leest met MDMA-ervaring herkenning heeft? Of is dat toch anders? Mijn zusje vertelde me ooit dat ze een keer een XTC-pil op een feest had geslikt en er behoorlijk van in paniek raakte, omdat ze wildvreemden prompt intens lief begon te vinden en dat ook tegen ze zei, terwijl ze zich tegelijkertijd zeer bewust was van de idiotie daarvan. Ze vond dat een beangstigende ervaring. Vandaar dat ik me er nooit aan heb gewaagd.
Het kan bijna niet anders dan dat er met 5-MAPB best wat serotonine vrijkomt en ben nu wel een beetje huiverig voor een kater morgen. Dat maakt trouwens niet echt uit, want ik heb het tijdstip strategisch gekozen: morgen (nu dus) is het zondag, hoef ik niet te werken, geen andere plannen en ik kan de hele dag eventueel uitbrakken/slapen. Toch vermoed ik dat het wel enigszins mee zal vallen, omdat ik me nou ook weer niet in een totaal uitzinnige extase bevindt. Het voelt gewoon bijzonder aangenaam. Er heerst een algeheel gevoel van diepe tevredenheid en het is echt heel leuk om dit te typen omdat ik me zo chill voel met de bezigheid.
Ik weet overigens niet hoe men bij hallucinaties komt in combinatie met dit goedje, want daar is bij mij werkelijk totáál geen sprake van. Ik ben zeer helder, rationeel en ik zou bijvoorbeeld zonder probleem op kantoor kunnen gaan werken op dit moment.
Het gevaar ligt wel op de loer het vaker te gaan gebruiken, want het voelt écht verraderlijk aangenaam. Ik heb nog vijf pellets en ik ga ze bewaren voor eens in de paar maanden. Met mijn 44 jaar aan levenservaring weet ik dat dit nooit goed kan zijn het geregeld te gaan gebruiken, want ik vermoed zoals eerder gezegd dat het de serotonine-kraan open draait en er ongetwijfeld gewenning optreedt. Echter kan ik in ieder geval weer uitkijken naar nog weer eens zo’n chille avond over een tijd.
Dus voor iedereen die twijfelt 5-MAPB eens te gaan proberen en net als ik ook vraagtekens had: het voelt wat mij betreft net zoals wat je qua ontspannenheid wenst te bereiken als je alcohol drinkt, maar dan nóg lekkerder door de volmaakt gelukkige, heldere en tevreden gemoedstoestand waarin je verkeert. Je hebt volledig alles onder controle, enkel met de vrijwillige drang bijvoorbeeld ridicuul lange verhalen als dit te willen schrijven, maar dat kan ook aan mij liggen. Het is ideaal voor een avondje alleen thuis en dan onweerstaanbaar chillen en/of creatief zijn. De volgende keer ga ik m’n studio in om een lofzang over 5-MAPB te produceren.
Ik merk nu wel dat de tijd erg snel gaat, sneller dan normaal. Het is inmiddels 4:10. Ik heb me voorgenomen uiterlijk 7:00 te gaan slapen. Ik heb deze tekst doorgelezen en hier en daar wat verbeteringen aangebracht. Ik voel me nog steeds érg lekker, maar begin wel iets meer moe te worden. Het lijkt, zoals anderen ook al aangaven, dat de euforische ‘rushes’ in vlagen komen. Het is absoluut de gehele tijd heerlijk, maar ineens lijkt het soms nóg iets meer heerlijk te zijn dan dat het al is.
Ik voel dat ik het lekker vind om gewoon op mijn stoel te zitten achter mijn bureau. Daar zit ik bijna altijd thuis in m’n vrije tijd, dus dit zou dan mijn ‘couch-lock’ moeten zijn, hoewel, als ik wil opstaan dat geen enkel probleem is. Sterker, ik ga even een kopje koffie zetten.
Terug van het koffie halen uit de keuken merk ik dat ik wel een beetje wankel ben, niet heel erg, maar ik loop iets minder stabiel, als na een aantal units alcohol. M’n zicht is normaal, m’n gedachten helder. Ik heb wel een beetje vermoeide ogen. Hoewel ik de tijd in de gaten houd en me er bewust van ben gaat het wel heel snel, het is nu alweer 5:18.
Na een voor m’n gevoel korte tijd verder is het alweer 6:05. Onverminderd voel ik me zeer goed. Nog een klein uurtje genieten en ik ga slapen.
Niet dus, het is 7:12 en ben nog steeds aan het genieten van het gevoel. Het zegt genoeg over 5-MAPB: het blijft z’n sublieme werk doen. Dat wordt slapen tot een uur of 15:00 vrees ik. Nevermind, ik heb ultiem genoten. Een absolute 10 met een Gouden Griffel.
Hieronder de alinea die ik de volgende dag heb geschreven over de eventuele naweeën.
Ik schrijf dit de volgende dag, na een uur of vijf geslapen te hebben. Ik heb totaal geen last van een kater. Ik voel me wel een beetje moe, maar dat komt meer omdat ik niet lang heb geslapen. Ik was ineens wakker en wilde m’n bed uit. Het is totaal niet als een alcohol-kater. In die brakke toestand wil ik geen koffie, aan een sigaret moet ik dan al helemaal niet denken en dit noteren zou ik nooit doen. Ik zit nu met een bakje koffie een sigaret te roken en het verhaal nog eens terug te lezen.
Ik ben ook niet leeg of ongelukkig. Gewoon normaal.
Heel veel dank voor het lezen, mocht je het tot hier hebben gehaald. Dit was mijn ervaring met 5-MAPB, vanaf nu mijn absolute nummer 1, het was een fantastische ervaring en ik kijk uiteraard uit naar de volgende keren.
Laatst bewerkt:
