Nathaniel
Wijs gebruiker
Soms maak je al trippend dingen mee die een verhaal op zich vormen. Mogelijk onderdeel van een tripreport, dat waarschijnlijk nooit geschreven gaat worden om dat je nooit het hele verhaal in al z'n complexiteit in woorden zou kunnen vatten.
Het is zonde als die verhalen verloren gaan.
Dus bij deze, de Trip-Anekdote. Te weinig voor een report, te veel voor een simpele post in een "sickste shit"-topic.
Ik loop voor de oude V&D langs, hoor ik een dakloze dame d'r riedeltje doen. Ik doe mijn riedeltje terug. Doordat er een festival gaande is in de stad is het contrast nog schrijnender dan normaal, ik loop terug.
"Sorry dat ik je zo voorbij liep, wil je misschien een peukie?"
"O..Nee, dank u wel, ik rook niet"
In al mijn goedheid zeg ik: "Neem 'm maar, misschien kan je hem voor iets ruilen?"
"O...ja...Dank u wel"
Terwijl ik het epicentrum van het feestgedruis nader spuit de kots uit de steegjes. De hele stad is één grote puinzooi van 12-18 jarigen die zich in een soort van speeltuin voor grote mensen wanen, met daarom heen een cirkel grote mensen die daar op de een of andere manier profijt uit probeert te halen.
Het is walgelijk
Het heeft nergens, maar dan ook werkelijk nergens meer iets te maken met "Jazz". Het heeft nauwelijks nog iets te maken met "Haarlem".
Ik wil echt helemaal niemand z'n feestje afpakken. Maar kom op mensen. Wie kan nou werkelijk nog trots zijn op wat zich op dit moment in het centrum afspeelt.
Als ik vast loop op een podium besluit ik óm te lopen.
Door de kots, die uit de steegjes spoot.
O, ja. Ik was het ook even vergeten...
Ik vind mijn weg terug. Een eind verderop loopt een stelletje. Ietsje terug links staat een man te pissen. Zijn vriend wacht aan de rechterkant. Ik, beetje op m'n hoede, vertraag mijn pas. Pis klaar. Lopen voor me uit. Duidelijk bad boys maar wel het goede soort. Gewoon professioneel, geen gezeik.
Aan het eind van de steeg staat een vrouw onhandig haar zwaar beladen fiets te pakken. Een van de jongens steekt zijn hand behulpzaam naar haar uit.
In zijn hand een klein zakje
In haar hand een peuk
Het is zonde als die verhalen verloren gaan.
Dus bij deze, de Trip-Anekdote. Te weinig voor een report, te veel voor een simpele post in een "sickste shit"-topic.
Ik loop voor de oude V&D langs, hoor ik een dakloze dame d'r riedeltje doen. Ik doe mijn riedeltje terug. Doordat er een festival gaande is in de stad is het contrast nog schrijnender dan normaal, ik loop terug.
"Sorry dat ik je zo voorbij liep, wil je misschien een peukie?"
"O..Nee, dank u wel, ik rook niet"
In al mijn goedheid zeg ik: "Neem 'm maar, misschien kan je hem voor iets ruilen?"
"O...ja...Dank u wel"
Terwijl ik het epicentrum van het feestgedruis nader spuit de kots uit de steegjes. De hele stad is één grote puinzooi van 12-18 jarigen die zich in een soort van speeltuin voor grote mensen wanen, met daarom heen een cirkel grote mensen die daar op de een of andere manier profijt uit probeert te halen.
Het is walgelijk
Het heeft nergens, maar dan ook werkelijk nergens meer iets te maken met "Jazz". Het heeft nauwelijks nog iets te maken met "Haarlem".
Ik wil echt helemaal niemand z'n feestje afpakken. Maar kom op mensen. Wie kan nou werkelijk nog trots zijn op wat zich op dit moment in het centrum afspeelt.
Als ik vast loop op een podium besluit ik óm te lopen.
Door de kots, die uit de steegjes spoot.
O, ja. Ik was het ook even vergeten...
Ik vind mijn weg terug. Een eind verderop loopt een stelletje. Ietsje terug links staat een man te pissen. Zijn vriend wacht aan de rechterkant. Ik, beetje op m'n hoede, vertraag mijn pas. Pis klaar. Lopen voor me uit. Duidelijk bad boys maar wel het goede soort. Gewoon professioneel, geen gezeik.
Aan het eind van de steeg staat een vrouw onhandig haar zwaar beladen fiets te pakken. Een van de jongens steekt zijn hand behulpzaam naar haar uit.
In zijn hand een klein zakje
In haar hand een peuk
