Jesse Pinkvrouw
Badass junkie
Ja, de titel klinkt misschien niet zo fris maar dat is wel hoe het gegaan is.
Wie: Ik en samen met 2 andere vriendinnen. Verder waren op het feest nog meer mensen, maar die zaten niet aan de 2cb
Wat: 2cb 20 milligram
Waar: Bij een afgelegen boerderij, erg mooie omgeving
Intentie: Ik vind het altijd wel leuk of ik iets van het trippen kan leren, mijn 2 vriendinnen die er bij waren gebruiken 2cb echt alleen om een beetje vaag te zijn en te trippen. Dus ik wist ook wel dat ik niet echt met 'spirituele dingen' aan moest komen. Als ik er echt wat van zou willen leren zou ik dat dus alleen moeten doen en ik wist niet of ik dat wel durfde maar stond er wel voor open als het zal gaan gebeuren. Dus het mocht van mij alle kanten op gaan.
Algemene situatie
Het was op een feest afgelegen in de boeren weilanden, er waren een stuk of 30/40 man en er hing een onwijs fijne sfeer. Ik kende lang niet iedereen daar maar het voelde wel goed aan. Iedereen was aardig en iedereen liet elkaar lekker in z'n waarde. Erg fijn
18:30
De 2cb zit erin dus ik moest nu wachten tot dat ik er wat van ging voelen. Ik heb vaker 2cb gedaan en de coming up is elke keer nog anders geweest. Soms moest ik anderhalf uur wachten, soms maar een half uur. Soms kwam het heel geleidelijk en soms ook niet.
Ik merkte al snel dat ik een enorme bodyload kreeg, het voelde heel onprettig aan en ik probeerde me er ook tegen te verzetten, wat natuurlijk niet lukte. Ik ben op dat moment lekker gaan liggen op een ligbank buiten en met mensen gaan praten. Ik merkte al snel dat het wel hielp om m'n gedachten te verzetten, maar minder werd het niet. Wel voelde ik me qua mindset ontzettend goed, ik kon het makkelijk over me heel laten komen na mate ik me niet meer verzetten. Dat gaf me wel een zelfvertouwenboost. Ik dacht nog ' It's all about your mindset, relaxxx'
19:30
Ik voel me lekker, ik voel me goed, ik begin me wel een beetje vaag te voelen maar daar was ik helemaal oke mee! Ik lag nog steeds lekker te chillen op het bankje en het was echt een perfecte setting. Af en toe voelde ik me een beetje weg vagen uit mijn omgeving, het voelde alsof ik niet meer daar echt was. Op zulke momenten ging er echt he-le-maal niks in me om. Pure stilte, en dat was zo onwijs fijn. Die momenten duurde vaak maar 2/3 minuten, zulke rust heb ik in tijden niet gevoeld. Langzaam beginnen de visuals op te komen en ik kan er erg goed mee viben. Mijn bodyload was op dat moment helemaal weg
Onder deze boom waren de visuals erg magisch. De visuals waren erg minimaal aanwezig, maar omdat ik me zo goed kon vinden in de rust in mij, leek het wel alsof alles bewoog op mijn ademhaling. Het klopte allemaal precies met elkaar
20:00
BAMMMM, en toen was de mijn rust voorbij. Muziek box word achter me neergegooid en het feest is aan. Wel had ik graag even een waarschuwing gehad, dit moment zorgde namelijk voor erg veel paniek en onrust. Ik was onwijs aan het genieten samen met de 2 andere vriendinnen, we voelde ons allemaal super goed.
Door de schrik en adrenaline hakte de trip er onwijs in, binnen 1 minuut was ik super hard aan het trippen. Ik kon het even niet meer waarnemen, het voelde weer alsof ik er niet bij was maar die rust was vervangen door angst. De jongens die de box er neer gooide vroegen wat er was, hun wisten namelijk niet dat wij 2cb hadden genomen. Ze voelden hun echt onwijs schuldig en hebben meermaals hun excuses aangeboden, ze hebben zelfs rustige muziek voor ons opgezet.
20:15
Toch bleef ik met een heel onrustig gevoel in m'n lichaam, de visuals waren super erg aanwezig en ik kon er heel moeilijk mee omgaan. Ik probeerde het over me heen te laten komen maar dat was erg moeilijk. Ik besloot even om te gaan staan, ik had al die tijd gelegen en misschien hielp staan. Op het moment dat ik ging staan kikte het alleen maar harder in en juist op dat moment moest ik tegen mezelf lachen. Ik dacht 'Meid, wat zit je nu de hele tijd angstig te doen. Je hebt 20mg 2cb in genomen, wat had je dan verwacht? Borst naar voren en genieten hiervan'
Ik keek naar het gras en het leek net fluweel, het was zo mooi om te zien, de hele wereld leek onwijs zacht. Alles wat ik bekeek was prachtig, behalve gezichten. Jeetje wat zagen die er apart uit.
Ik probeer te lopen en ik merk dat dat heel moeilijk gaat, het lijkt wel alsof ik mijn lichaam opnieuw moest leren kennen. Ik keek naar m'n benen en weer naar boven en vanaf dat moment begreep ik er niks meer van. Het enige wat ik nog begreep was, dat ik er niks van begreep. Ik nam even de tijd om alles weer onder te knie te krijgen, maar veel tijd had ik niet.
'Ik moet kotsen, en wel nu, NU NAAR DE WC' En ik heb het gered, en wat was ik daar blij om. Ik was zo trots op mezelf dat ik in deze staat de toch alleen naar de wc heb overleefd. Goed nu even overgeven dan maar.
Toen ik klaar was met overgeven waren mijn visuals nog intenser geworden, ze bewogen veel sneller. Dit is wel even een goor stukje, maar het hoort erbij.
Ik was klaar met overgeven en keek in de wc en zag alle stukjes onwijs snel bewegen, alsof ze in een spiraal naar beneden gingen. Ik dacht even dat ik al doorgetrokken had maar dat kon niet, ik stond nog niet eens overeind. Ik heb vol bewondering naar de wc gekeken, het viel me op dat er een paar stukjes heel agressief naar me overkwamen, ik werd er bijna bang van. Er zaten geen gezichtjes op oid, het waren geen boze mannetjes, maar ik voelde echt boze energie er vandaan komen, de visuals waren in die stukjes veel intenser en ze waren donkerder. ( Oh wat klinkt dit nu idioot zeg
)
Op het moment dat ik die 'energie' voelde spoelde ik het heel snel door, in de hoop dat ik er vanaf was, dat ik de boze energie weg gespoeld had maar ergens bleef het toch een beetje hangen.
Toch loop ik met trots de wc uit, ik voel me eigenlijk facking goed, ik kan alles goed accepteren en ik kan nog redelijk relativeren. Ik snap soms alleen niet meer hoe mijn lichaam en omgeving werkt en in elkaar zit maar dat is eigenlijk wel oke.
Ik loop naar buiten en ik zie mijn 2 vriendinnen op een stoel zitten en ik kom er gezellig bij zitten, ik kan onwijs goed met hun levellen. Soms kan ik het gesprek niet meer helemaal volgen een dan raak ik weer in mijn eigen pure stilte, wat heel fijn is.
Opgegeven moment gooide 1 van die vriendinnen een sigaret naar de asbak, en op dat moment dat dat gebeurde zagen we alle 3 het zelfde.
'Doe dat nog eens' zeg ik. En we zien het alle 3 weer. Het was net komeet neowise maar dan in een peuk vorm, heel apart om te zien. Vanaf dat moment zijn we naar andere dingen gaan zoeken die we konden gooien, bierdopjes, glow in the dark sticks, ballonnen en noem maar op. Daar hebben we ons een goede tijd mee vermaakt.
21:15 ish
Er komt een nieuwe jongen binnen, ik zag hem al aankomen lopen maar ik wist niet hoe ik er op moest reageren. Mijn lichaam had complete kortsluiting, mijn vriendinnen springen direct overeind om zich voor te stellen, ik zit nog op de grond met de vraag hoe ik overeind moet komen. Ik vogel wat uit en ik sta overeind. Wat voelt dat toch als een overwinning als het in 1 keer lukt
Ze hebben een gesprek over voorstellen en hoe we dat nu eigenlijk moeten doen. Ik dacht 'Huh, voorstellen is toch niet zo moeilijk? Hand uitsteken en naam zeggen' Maar 1 seconden later drong het toch me door dat ze het over Corona hadden. 'Aaah that makes sense'
Jongen: 'Ik wil jullie eigenlijk wel een hand geven maar eigenlijk mag dat niet, hoe gaan we dat nu doen?' (Dit was natuurlijk niet serieus bedoelt en er zat een grappige ondertoon achter maar mijn brein had dat niet opgepakt)
Ik denk 'Shit, dit is een probleem. Ik wil me wel netjes voorstellen', dus ik kijk paniekerig naar m'n vriendinnen en zeg bloed serieus ' en nu?'. Hun moesten een beetje om me lachen, wat ik achteraf heel erg snap, maar op dat moment wist ik niet wat ik verkeerd deed en dat maakte me alleen maar meer in de war.
Jongen: ' Aaaah meiden, dan doen we toch een elleboog!'
Ik vond het een super goed idee, dus wat doe ik.. Ik sla m'n hand tegen zijn elleboog en zeg mijn naam. Mijn vriendinnen schoten onwijs in een deuk (Ik na mijn trip ook! no hard feelings naar hun) en ik had weer het gevoel dat ik wat fouts had gedaan (duhh), maar ik begreep het allemaal gewoon niet meer zo. Op dat moment komen de boze vlekjes weer naar boven, ik voel die energie weer en dat voelt niet fijn. Ik ben duidelijk harder aan het trippen dan mn vriendinnen en op dit moment weet ik er even niet meer mee te dealen. Ik had geen paniek, maar wel onwijze kortsluiting.
Op dat moment komt 1 van de jongens van de box naar me toe lopen, hij is nog nuchter en vroeg of ik even een stukje met hem wou lopen. Hij zag dat het allemaal super intens werd voor me, dus hij nam me even mee voor een stukje wandelen
Dat was erg fijn en binnen no time was ik weer vrolijk aan het trippen. Voelde me weer top, ergens had ik nog steeds wel die boze vlekjes in m'n hoofd. Maar ik had besloten om er niet tegen te vechten, want dan gaat het sowieso niet weg. Dus laat maar komen dacht ik, en toen kwamen ze ook steeds meer naar voren in mijn gedachten. Ze probeerde boze energie naar boven te halen, en ik werd ook wel een beetje geïrriteerd maar ik zei dan in mijn dachten 'Jullie gaan mijn trip niet verpesten, kom maar op, jullie gaan me niks doen, jullie kunnen me niks doen'
22:00
Hey! HappyUser, we hebben een lachgas! Wil je er 1? Ik zat nog te twijfelen, ik ga nu al een hele tijd super lekker, geen kortsluiting meer gehad en met de boze vlekjes kan ik makkelijk dealen. Moet ik het opzoeken? Ik heb 1 ronde gewacht, maar toen zag ik iedereen het doen en toen deed ik de volgende ronde mee.
Het was een super vette ervaring, visuals werden 10x sterkter, het contrast in alle kleuren werden omhoog gegooid. Het was prachtig. Totdat die verdomde boze vlekken weer naar boven kwamen, hoe mijn visuals 10x sterker waren, waren die vlekjes dat ook. De ballon was nog niet eens uitgewerkt en ik moest overgeven.
Op de wc weer precies hetzelfde verhaal, boze vlekken, geïrriteerde vlekken, gefrustreerde vlekken, ze waren het allemaal. Vanaf dat moment word het wel moeilijk om me er overheen te zetten. Het blijft maar in m'n hoofd spoken en het is gewoon vervelend.
Toch loop ik wéér met een trots gevoel naar buiten, 'Kijk ik kan deze shit, ik voel me verder prima dus gewoon lekker genieten en laten gaan'
Ik kom naar buiten en direct vragen veel mensen of ik bad ga, omdat ik al 2x moest overgeven. Bad gaan? Ook al ben ik erg hard aan het trippen, en gaat het soms niet heel lekker, ik heb nog geen seconde aan een bad trip gedacht. Ik ging ook echt niet slecht, dit hoorde gewoon bij mijn trip. Mensen bleven maar doorvragen, tot aan het vervelende toe. Ik ga niet bad, maar begon nu zelf te twijfelen. Ik heb geaccepteerd dat dit mijn trip is, maar voor andere mensen is dit blijkbaar slecht gaan. Ga ik dan toch slecht? Ben ik te vaag om dat door te hebben? Je raad het al, de negatieve energie kwam weer naar boven. Mensen boden mij cola aan voor de misselijkheid, maar het werd alleen maar erger. Ik had weer het gevoel dat ik moest kotsen.
Aangekomen bij de wc merk ik dat ik erg in de war ben van de gesprekken van net, ik vind niet dat ik slecht ga, maar anderen wel, ga ik dan echt niet slecht? En zo kwam ik in een hele negatieve spiraal terecht en heb ik even goed zitten janken bij de wc. Ik snapte gewoon niet waarom het voor hun wel slecht gaan was en voor mij niet. Ja, ik moet een paar keer overgeven, so what. Ik word altijd misselijk van 2cb dus voor mij staat overgeven absoluut niet gelijk aan een bad trip. Nu ook niet, ook al komt er nu wel wat extra 'energie' bij komt kijken. Het is even zoeken hoe ik er mee om moet gaan en hoe ik dit ga handelen maar dat zie ik als een uitdaging, niet als slecht gaan.
Na deze pep talk dwaalleren de vlekjes nog wel door m'n hoofd. Dus ik dacht, weetje, ik ga de confrontatie met die tering vlekken aan. Ze willen overduidelijk dat ik last van ze heb dus so be it. Ik dacht, als ik nu een vinger in m'n keel steek, dan kies ik er zelf voor of ik ga overgeven of niet, dan kies ik er zelf voor om die vlekjes weer te zien en die energie weer te voelen. Misschien is dat anders dan dat je lichaam er voor kiest om over te geven.
Zo gezegd zo gedaan, nou je raad het al, het heeft niet veel veranderd, maar het gaf wel een soort van rust. Nu had ik een keer de controle, en die kan ik nu ook houden. Toen ik de wc doorspoelde was ik wel opgelucht. Ik was blij dat ik dit had kunnen doen, het voelde gewoon erg fijn om een stukje controle terug te hebben waarvan je niet wist dat je hem kwijt was.
22:30
Hier heb ik iets gedaan waar ik wel spijt van had, mensen vroegen steeds of het wel ging en of ik niet slecht ging. Iedereen bedoelt het natuurlijk super lief maar mij maakte het alleen maar onzeker, want zo voelde ik het gewoon niet.. Een meisje kwam met het geniale idee dat ze een reisziekte pilletje had, dat werkt voor de misselijkheid. Ik had die ingenomen met de hoop dat mensen dan lekker hun eigen gang zouden gaan en dat ik dat ook lekker doen en dat ik nog lekker mijn trip kon uitzitten. Dus reisziekte pilletje ingenomen en het heeft geholpen, ik ben niet meer misselijk geweest. Maar (ik denk) dat het ook mijn trip heeft afgezwakt, mijn visuals waren vrijwel direct weg en ik was binnen een half uur weer down to earth.
Misschien is het een onbewust placebo effect, was mijn pil gewoon echt uit gewerkt of had was toch het dat reisziekte pilletje.. Ik vond het wel jammer, ik had voor me gevoel echt hard gewerkt om die nare energie weg te krijgen, dat was gelukt, en nog geen 3 kwartier later is het sloesh. Ik had het graag lekker uit willen zitten, maar helaas. Is niet anders!
Eind gedachte
Nu ik op mijn trip terug kijk, was ik wel echt heel hard aan het trippen en snap ik goed dat mensen zich zorgen maakten. Aan de andere kant vond ik dit echt een uitdaging en heb ik dus echt geen moment gedacht aan een bad trip. Pas toen anderen dat zeiden. Ook ben ik blij dat ik niemand mijn 'boze kotsvlek' verhaal heb verteld want dan zal ik me helemaal naar gevoeld hebben als anderen dat niet begrepen. Ik heb wel geprobeerd om er wat los over te gooien maar kreeg al snel hele wazige blikken dus de keuze was al snel gemaakt om dit lekker voor me te houden. Ik vind het al eng om het hier te posten maar ik denk dat jullie het misschien enigszins zouden kunnen begrijpen, anders sta ik mooi voor lul
Maar goed, overall eigenlijk best tevreden met deze trip. Ik heb er vooral uit geleerd dat je niet naar anderen moet luisteren als jij 100% weet dat het anders in elkaar steekt. Jij denkt dat ik een bad trip heb? Ook nadat ik je 5x verteld heb dat ik gewoon goed ga? Prima, dan denk je dat toch lekker?
Ik hoop dat het een beetje vermakelijk was om te lezen, heb mijn best gedaan het zo goed mogelijk te beschrijven maar nu met een nuchter koppie is dat moeilijk.
HappyUser
Wie: Ik en samen met 2 andere vriendinnen. Verder waren op het feest nog meer mensen, maar die zaten niet aan de 2cb
Wat: 2cb 20 milligram
Waar: Bij een afgelegen boerderij, erg mooie omgeving
Intentie: Ik vind het altijd wel leuk of ik iets van het trippen kan leren, mijn 2 vriendinnen die er bij waren gebruiken 2cb echt alleen om een beetje vaag te zijn en te trippen. Dus ik wist ook wel dat ik niet echt met 'spirituele dingen' aan moest komen. Als ik er echt wat van zou willen leren zou ik dat dus alleen moeten doen en ik wist niet of ik dat wel durfde maar stond er wel voor open als het zal gaan gebeuren. Dus het mocht van mij alle kanten op gaan.
Algemene situatie
Het was op een feest afgelegen in de boeren weilanden, er waren een stuk of 30/40 man en er hing een onwijs fijne sfeer. Ik kende lang niet iedereen daar maar het voelde wel goed aan. Iedereen was aardig en iedereen liet elkaar lekker in z'n waarde. Erg fijn
18:30
De 2cb zit erin dus ik moest nu wachten tot dat ik er wat van ging voelen. Ik heb vaker 2cb gedaan en de coming up is elke keer nog anders geweest. Soms moest ik anderhalf uur wachten, soms maar een half uur. Soms kwam het heel geleidelijk en soms ook niet.
Ik merkte al snel dat ik een enorme bodyload kreeg, het voelde heel onprettig aan en ik probeerde me er ook tegen te verzetten, wat natuurlijk niet lukte. Ik ben op dat moment lekker gaan liggen op een ligbank buiten en met mensen gaan praten. Ik merkte al snel dat het wel hielp om m'n gedachten te verzetten, maar minder werd het niet. Wel voelde ik me qua mindset ontzettend goed, ik kon het makkelijk over me heel laten komen na mate ik me niet meer verzetten. Dat gaf me wel een zelfvertouwenboost. Ik dacht nog ' It's all about your mindset, relaxxx'
19:30
Ik voel me lekker, ik voel me goed, ik begin me wel een beetje vaag te voelen maar daar was ik helemaal oke mee! Ik lag nog steeds lekker te chillen op het bankje en het was echt een perfecte setting. Af en toe voelde ik me een beetje weg vagen uit mijn omgeving, het voelde alsof ik niet meer daar echt was. Op zulke momenten ging er echt he-le-maal niks in me om. Pure stilte, en dat was zo onwijs fijn. Die momenten duurde vaak maar 2/3 minuten, zulke rust heb ik in tijden niet gevoeld. Langzaam beginnen de visuals op te komen en ik kan er erg goed mee viben. Mijn bodyload was op dat moment helemaal weg
Onder deze boom waren de visuals erg magisch. De visuals waren erg minimaal aanwezig, maar omdat ik me zo goed kon vinden in de rust in mij, leek het wel alsof alles bewoog op mijn ademhaling. Het klopte allemaal precies met elkaar
20:00
BAMMMM, en toen was de mijn rust voorbij. Muziek box word achter me neergegooid en het feest is aan. Wel had ik graag even een waarschuwing gehad, dit moment zorgde namelijk voor erg veel paniek en onrust. Ik was onwijs aan het genieten samen met de 2 andere vriendinnen, we voelde ons allemaal super goed.
Door de schrik en adrenaline hakte de trip er onwijs in, binnen 1 minuut was ik super hard aan het trippen. Ik kon het even niet meer waarnemen, het voelde weer alsof ik er niet bij was maar die rust was vervangen door angst. De jongens die de box er neer gooide vroegen wat er was, hun wisten namelijk niet dat wij 2cb hadden genomen. Ze voelden hun echt onwijs schuldig en hebben meermaals hun excuses aangeboden, ze hebben zelfs rustige muziek voor ons opgezet.
20:15
Toch bleef ik met een heel onrustig gevoel in m'n lichaam, de visuals waren super erg aanwezig en ik kon er heel moeilijk mee omgaan. Ik probeerde het over me heen te laten komen maar dat was erg moeilijk. Ik besloot even om te gaan staan, ik had al die tijd gelegen en misschien hielp staan. Op het moment dat ik ging staan kikte het alleen maar harder in en juist op dat moment moest ik tegen mezelf lachen. Ik dacht 'Meid, wat zit je nu de hele tijd angstig te doen. Je hebt 20mg 2cb in genomen, wat had je dan verwacht? Borst naar voren en genieten hiervan'
Ik keek naar het gras en het leek net fluweel, het was zo mooi om te zien, de hele wereld leek onwijs zacht. Alles wat ik bekeek was prachtig, behalve gezichten. Jeetje wat zagen die er apart uit.
Ik probeer te lopen en ik merk dat dat heel moeilijk gaat, het lijkt wel alsof ik mijn lichaam opnieuw moest leren kennen. Ik keek naar m'n benen en weer naar boven en vanaf dat moment begreep ik er niks meer van. Het enige wat ik nog begreep was, dat ik er niks van begreep. Ik nam even de tijd om alles weer onder te knie te krijgen, maar veel tijd had ik niet.
'Ik moet kotsen, en wel nu, NU NAAR DE WC' En ik heb het gered, en wat was ik daar blij om. Ik was zo trots op mezelf dat ik in deze staat de toch alleen naar de wc heb overleefd. Goed nu even overgeven dan maar.
Toen ik klaar was met overgeven waren mijn visuals nog intenser geworden, ze bewogen veel sneller. Dit is wel even een goor stukje, maar het hoort erbij.
Ik was klaar met overgeven en keek in de wc en zag alle stukjes onwijs snel bewegen, alsof ze in een spiraal naar beneden gingen. Ik dacht even dat ik al doorgetrokken had maar dat kon niet, ik stond nog niet eens overeind. Ik heb vol bewondering naar de wc gekeken, het viel me op dat er een paar stukjes heel agressief naar me overkwamen, ik werd er bijna bang van. Er zaten geen gezichtjes op oid, het waren geen boze mannetjes, maar ik voelde echt boze energie er vandaan komen, de visuals waren in die stukjes veel intenser en ze waren donkerder. ( Oh wat klinkt dit nu idioot zeg
)Op het moment dat ik die 'energie' voelde spoelde ik het heel snel door, in de hoop dat ik er vanaf was, dat ik de boze energie weg gespoeld had maar ergens bleef het toch een beetje hangen.
Toch loop ik met trots de wc uit, ik voel me eigenlijk facking goed, ik kan alles goed accepteren en ik kan nog redelijk relativeren. Ik snap soms alleen niet meer hoe mijn lichaam en omgeving werkt en in elkaar zit maar dat is eigenlijk wel oke.
Ik loop naar buiten en ik zie mijn 2 vriendinnen op een stoel zitten en ik kom er gezellig bij zitten, ik kan onwijs goed met hun levellen. Soms kan ik het gesprek niet meer helemaal volgen een dan raak ik weer in mijn eigen pure stilte, wat heel fijn is.
Opgegeven moment gooide 1 van die vriendinnen een sigaret naar de asbak, en op dat moment dat dat gebeurde zagen we alle 3 het zelfde.
'Doe dat nog eens' zeg ik. En we zien het alle 3 weer. Het was net komeet neowise maar dan in een peuk vorm, heel apart om te zien. Vanaf dat moment zijn we naar andere dingen gaan zoeken die we konden gooien, bierdopjes, glow in the dark sticks, ballonnen en noem maar op. Daar hebben we ons een goede tijd mee vermaakt.
21:15 ish
Er komt een nieuwe jongen binnen, ik zag hem al aankomen lopen maar ik wist niet hoe ik er op moest reageren. Mijn lichaam had complete kortsluiting, mijn vriendinnen springen direct overeind om zich voor te stellen, ik zit nog op de grond met de vraag hoe ik overeind moet komen. Ik vogel wat uit en ik sta overeind. Wat voelt dat toch als een overwinning als het in 1 keer lukt
Ze hebben een gesprek over voorstellen en hoe we dat nu eigenlijk moeten doen. Ik dacht 'Huh, voorstellen is toch niet zo moeilijk? Hand uitsteken en naam zeggen' Maar 1 seconden later drong het toch me door dat ze het over Corona hadden. 'Aaah that makes sense'
Jongen: 'Ik wil jullie eigenlijk wel een hand geven maar eigenlijk mag dat niet, hoe gaan we dat nu doen?' (Dit was natuurlijk niet serieus bedoelt en er zat een grappige ondertoon achter maar mijn brein had dat niet opgepakt)
Ik denk 'Shit, dit is een probleem. Ik wil me wel netjes voorstellen', dus ik kijk paniekerig naar m'n vriendinnen en zeg bloed serieus ' en nu?
'. Hun moesten een beetje om me lachen, wat ik achteraf heel erg snap, maar op dat moment wist ik niet wat ik verkeerd deed en dat maakte me alleen maar meer in de war.Jongen: ' Aaaah meiden, dan doen we toch een elleboog!'
Ik vond het een super goed idee, dus wat doe ik.. Ik sla m'n hand tegen zijn elleboog en zeg mijn naam. Mijn vriendinnen schoten onwijs in een deuk (Ik na mijn trip ook! no hard feelings naar hun) en ik had weer het gevoel dat ik wat fouts had gedaan (duhh), maar ik begreep het allemaal gewoon niet meer zo. Op dat moment komen de boze vlekjes weer naar boven, ik voel die energie weer en dat voelt niet fijn. Ik ben duidelijk harder aan het trippen dan mn vriendinnen en op dit moment weet ik er even niet meer mee te dealen. Ik had geen paniek, maar wel onwijze kortsluiting.
Op dat moment komt 1 van de jongens van de box naar me toe lopen, hij is nog nuchter en vroeg of ik even een stukje met hem wou lopen. Hij zag dat het allemaal super intens werd voor me, dus hij nam me even mee voor een stukje wandelen
Dat was erg fijn en binnen no time was ik weer vrolijk aan het trippen. Voelde me weer top, ergens had ik nog steeds wel die boze vlekjes in m'n hoofd. Maar ik had besloten om er niet tegen te vechten, want dan gaat het sowieso niet weg. Dus laat maar komen dacht ik, en toen kwamen ze ook steeds meer naar voren in mijn gedachten. Ze probeerde boze energie naar boven te halen, en ik werd ook wel een beetje geïrriteerd maar ik zei dan in mijn dachten 'Jullie gaan mijn trip niet verpesten, kom maar op, jullie gaan me niks doen, jullie kunnen me niks doen'
22:00
Hey! HappyUser, we hebben een lachgas! Wil je er 1? Ik zat nog te twijfelen, ik ga nu al een hele tijd super lekker, geen kortsluiting meer gehad en met de boze vlekjes kan ik makkelijk dealen. Moet ik het opzoeken? Ik heb 1 ronde gewacht, maar toen zag ik iedereen het doen en toen deed ik de volgende ronde mee.
Het was een super vette ervaring, visuals werden 10x sterkter, het contrast in alle kleuren werden omhoog gegooid. Het was prachtig. Totdat die verdomde boze vlekken weer naar boven kwamen, hoe mijn visuals 10x sterker waren, waren die vlekjes dat ook. De ballon was nog niet eens uitgewerkt en ik moest overgeven.
Op de wc weer precies hetzelfde verhaal, boze vlekken, geïrriteerde vlekken, gefrustreerde vlekken, ze waren het allemaal. Vanaf dat moment word het wel moeilijk om me er overheen te zetten. Het blijft maar in m'n hoofd spoken en het is gewoon vervelend.
Toch loop ik wéér met een trots gevoel naar buiten, 'Kijk ik kan deze shit, ik voel me verder prima dus gewoon lekker genieten en laten gaan'
Ik kom naar buiten en direct vragen veel mensen of ik bad ga, omdat ik al 2x moest overgeven. Bad gaan? Ook al ben ik erg hard aan het trippen, en gaat het soms niet heel lekker, ik heb nog geen seconde aan een bad trip gedacht. Ik ging ook echt niet slecht, dit hoorde gewoon bij mijn trip. Mensen bleven maar doorvragen, tot aan het vervelende toe. Ik ga niet bad, maar begon nu zelf te twijfelen. Ik heb geaccepteerd dat dit mijn trip is, maar voor andere mensen is dit blijkbaar slecht gaan. Ga ik dan toch slecht? Ben ik te vaag om dat door te hebben? Je raad het al, de negatieve energie kwam weer naar boven. Mensen boden mij cola aan voor de misselijkheid, maar het werd alleen maar erger. Ik had weer het gevoel dat ik moest kotsen.
Aangekomen bij de wc merk ik dat ik erg in de war ben van de gesprekken van net, ik vind niet dat ik slecht ga, maar anderen wel, ga ik dan echt niet slecht? En zo kwam ik in een hele negatieve spiraal terecht en heb ik even goed zitten janken bij de wc. Ik snapte gewoon niet waarom het voor hun wel slecht gaan was en voor mij niet. Ja, ik moet een paar keer overgeven, so what. Ik word altijd misselijk van 2cb dus voor mij staat overgeven absoluut niet gelijk aan een bad trip. Nu ook niet, ook al komt er nu wel wat extra 'energie' bij komt kijken. Het is even zoeken hoe ik er mee om moet gaan en hoe ik dit ga handelen maar dat zie ik als een uitdaging, niet als slecht gaan.
Na deze pep talk dwaalleren de vlekjes nog wel door m'n hoofd. Dus ik dacht, weetje, ik ga de confrontatie met die tering vlekken aan. Ze willen overduidelijk dat ik last van ze heb dus so be it. Ik dacht, als ik nu een vinger in m'n keel steek, dan kies ik er zelf voor of ik ga overgeven of niet, dan kies ik er zelf voor om die vlekjes weer te zien en die energie weer te voelen. Misschien is dat anders dan dat je lichaam er voor kiest om over te geven.
Zo gezegd zo gedaan, nou je raad het al, het heeft niet veel veranderd, maar het gaf wel een soort van rust. Nu had ik een keer de controle, en die kan ik nu ook houden. Toen ik de wc doorspoelde was ik wel opgelucht. Ik was blij dat ik dit had kunnen doen, het voelde gewoon erg fijn om een stukje controle terug te hebben waarvan je niet wist dat je hem kwijt was.
22:30
Hier heb ik iets gedaan waar ik wel spijt van had, mensen vroegen steeds of het wel ging en of ik niet slecht ging. Iedereen bedoelt het natuurlijk super lief maar mij maakte het alleen maar onzeker, want zo voelde ik het gewoon niet.. Een meisje kwam met het geniale idee dat ze een reisziekte pilletje had, dat werkt voor de misselijkheid. Ik had die ingenomen met de hoop dat mensen dan lekker hun eigen gang zouden gaan en dat ik dat ook lekker doen en dat ik nog lekker mijn trip kon uitzitten. Dus reisziekte pilletje ingenomen en het heeft geholpen, ik ben niet meer misselijk geweest. Maar (ik denk) dat het ook mijn trip heeft afgezwakt, mijn visuals waren vrijwel direct weg en ik was binnen een half uur weer down to earth.
Misschien is het een onbewust placebo effect, was mijn pil gewoon echt uit gewerkt of had was toch het dat reisziekte pilletje.. Ik vond het wel jammer, ik had voor me gevoel echt hard gewerkt om die nare energie weg te krijgen, dat was gelukt, en nog geen 3 kwartier later is het sloesh. Ik had het graag lekker uit willen zitten, maar helaas. Is niet anders!
Eind gedachte
Nu ik op mijn trip terug kijk, was ik wel echt heel hard aan het trippen en snap ik goed dat mensen zich zorgen maakten. Aan de andere kant vond ik dit echt een uitdaging en heb ik dus echt geen moment gedacht aan een bad trip. Pas toen anderen dat zeiden. Ook ben ik blij dat ik niemand mijn 'boze kotsvlek' verhaal heb verteld want dan zal ik me helemaal naar gevoeld hebben als anderen dat niet begrepen. Ik heb wel geprobeerd om er wat los over te gooien maar kreeg al snel hele wazige blikken dus de keuze was al snel gemaakt om dit lekker voor me te houden. Ik vind het al eng om het hier te posten maar ik denk dat jullie het misschien enigszins zouden kunnen begrijpen, anders sta ik mooi voor lul
Maar goed, overall eigenlijk best tevreden met deze trip. Ik heb er vooral uit geleerd dat je niet naar anderen moet luisteren als jij 100% weet dat het anders in elkaar steekt. Jij denkt dat ik een bad trip heb? Ook nadat ik je 5x verteld heb dat ik gewoon goed ga? Prima, dan denk je dat toch lekker?
Ik hoop dat het een beetje vermakelijk was om te lezen, heb mijn best gedaan het zo goed mogelijk te beschrijven maar nu met een nuchter koppie is dat moeilijk.
HappyUser
