1plsd trip, onverwacht effect.

[Eliuges]

Ik heb voor het eerst echt een bad trip gehad die ik heb gestopt (al stopte hij niet helemaal) met lorazepam.

Ik ben al een tijdje aan het experimenteren om te kijken of ik een soort tolerantie kan opbouwen voor een soort langdurig gebruik van een extractie met Virola Theiodora, mimosa hostilities en acacia confusa en dan zonder Mao remmer. Het is me gelukt om met echt goed filteren, bevriezen en door binden de meeste tannines er uit te halen. Ik heb dus gewoon een fles staan waar ik dan wat van kan drinken tot ik voel dat ik op het randje kom van echt psychedelische effecten, maar daar blijf ik dan onder. Effect is vooral dat ik me heel erg lekker voel en gewoon kan functioneren en nooit misselijk of buikpijn er van. In feite soort microdosing effect, maar ook wel dat ik juist gebruik maak van soort tolerantie opbouw om niet echt te gaan trippen.

Als ik wel net wat meer wil kan ik het redelijk doseren. Zo ben ik bijvoorbeeld al eens naar de opera geweest in Antwerpen waarbij ik dan net van te voren wat meer er van dronk en toch wel lichte effecten kreeg wat erg leuk was. Ik kan het dus behoorlijk goed sturen en doseren ondertussen. Al weet ik ook dat het een dunne grens. Laatst nam ik even te snel wat meer bij en toen was ik in eens aan het twijfelen of ik wel leefde, maar dat ging heel snel weer weg.

Ik vind het dus een geslaagd experiment en heb al meerdere keren zo’n fles met extract gemaakt om daar vervolgens een paar dagen mee te doen.

Het enige waar ik dus nog onzeker over ben is tolerantie. Ik denk wel dat er tolerantie optreed dus voor de effecten, maar ik merk wel dat als ik dan dus relatief meer neem waar ik dus psychisch niet veel van merk mijn hartslag wel flink omhoog gaat en ik ook wakker blijf.

Eergisteren heb ik een dag bijna heel zo’n fles op zonder echt trip effecten. Wel heel vrolijk, fijn gevoel, gewoon echt alles wat ik er in zocht. Laten we duidelijk zijn, in zo’n fles gaat dus ongeveer 50 gr zakjes van wortelschors / poeder per ingrediënten. Het is potent genoeg om als je het niet steeds in kleine beetjes drinkt en opbouwd maar in een keer glas er van zou drinken echt een hele heftige trip zou krijgen.

Ik merkte nu al dat ik echt een behoorlijke hartslag had ook. Ik was nu dus ook nieuwsgierig of ik 1p lsd kon nemen of dat ik daar dan ook minder van zou merken. Ik ben begonnen met 75ug. Dat deed echt bijna niks, dus na ongeveer 45min nog 75ug.

Toen ben ik even gaan wandelen en merkte ik langzaam meer.

Toen ik thuis kwam werd het al heftiger. Maar eigenlijk veel later dan ik de piek verwacht had. Hierdoor werd ik al een beetje angstig.

Ik vond het ook vreemd dat de eerste 75ug bijna niks deed en dat het nu op eens zo hard ging. Terwijl ik wel vaker tot 450ug ben gegaan en dat was dan soms heel heftig en soms ook beangstigend (als in denken dat ik blind was en nooit meer zou kunnen zien omdat ik mijn lenzen uit had gedaan tijdens de trip). Maar toen had ik nooit de behoefte het te stoppen en dacht ik altijd, gewoon op bed liggen en het uitzitten dan maar, hoe naar het ook is.

Dit voelde meteen al anders. Ergens kwam een gedachte bij me op dat ik niet meer een bepaalde kant van me wou onderdrukken of vermijden. In een keer kwam ik toen in een hele heftige dissociatieve toestand. Ik had echt geen zelf meer maar kon van alles nog doen op de automatische piloot. Ik wist niet echt meer waar ik was, ik wist ook niet zeker of ik droomde of levend was. Ik wist ook niet meer zeker of er wel andere mensen bestonden. Ergens dacht ik eerst nog, ok blijkbaar wil je dit verkennen, die het dan maar. Ervaar maar hoe het is dit grensvlak tussen net wel nog bewustzijn te hebben en er nog zijn maar geen echt zelf meer te hebben en verken dit gewoon. Dat deed ik. Ik luisterde muziek en dat was heel intens, heel persoonlijk en ook fijn wel soms. Ik dacht veel na over lijnen, wiskundige vormen, verhoudingen tussen abstracte vormen en wat ze betekenen, dat was ook heel interessant. Ik kon nadenken door alleen te zijn, dus geheel ruimtelijk, taalloos en ook conceptions nadenken over de formele geometrische fundamenten van ons ruimtelijke bestaan. Hier was ik de dagen er voor al mee bezig en eigenlijk ook wel naar op zoek. De visuals en abstracte inzichten waren echt geweldig nu. Ook probeerde ik af en toe gewoon op de bank te gaan liggen met mijn ogen dicht en rustig te ademen en dan werd het soms best wel fijn. Ik accepteerde ook dat ik geen controle had en dat ik dat eigenlijk nooit heb, maar dat dat niet erg is, maar soms juist fijn en avontuurlijk. Dan kon ik ook echt wel even fijn in de trip zijn en op een positieve manier me voelen als een soort “cosmisch drijvend ei”.

Alleen lukt het dus niet dit echt vol te houden en langdurig rustig te blijven. Steeds bleef ik er mee bezig dat de piek zo laat kwam, dat het relatief lang door ging en heftiger werd. Langzaam kwam de angst dat ik een psychose zou krijgen en nooit meer uit deze toestand zou geraken (dit is een van mijn grootste angsten sowieso). Ik was al heel mijn leven in mijn hoofd hierop aan het inrichten. Dat ik dacht, ok ik blijf zo, maar ik kan nog de basale dingen doen als eten bereiden en me zelf verzorgen. Het zou een vreselijk gedissocieerd en gedisorienteerd leven zijn, vervreemd van alles, maar ik zou overleven. Ik was al aan het bedenken hoe ik vanuit deze staat zou communiceren met de “‘mensen met wel een zelf” als ik zo zou blijven. En dat ik dan vanaf nu bij de “gekken” zou horen en dat zij mijn leefwereld sociale zouden uitmaken. Ik had al besloten dat als dat zo zou zijn, ik dus een heel angstig en naar bestaan zou leiden, maar ik zou het overleven. Ik bedacht me, dat ik uiteindelijk misschien juist zou kunnen leren communiceren met de “normalen” en hun iets leren over hoe het bewustzijn werkt en zo dus nog steeds iets positief bijdragen aan de maatschappij. Ik had me er eigenlijk dus al bij neergelegd dat ik voor altijd in deze toestand zou blijven.

Op een gegeven moment dacht ik, ik ga het testen. Ik ga testen of ik vanuit deze staat nog kan communiceren met anderen. Ik woon naast familie. Vaak hebben zij wel eten over s avonds. Dus ik ging daar heen om te testen of ik vanuit deze staat kon vragen of ze nog wat eten over hadden. Zij keken tv en ik had geen face to face contact, alleen dat ik vanuit de keuken naar ze riep en zij antwoorden ja kijk maar in de koelkast.

Dat was dus gelukt en op zich fijn dus, want ik was tot de conclusie gekomen, het rest basale, namelijk aangeven dat ik voedsel nodig heb, kan ik nog. Ook fijn om even de honden te knuffelen, echte levende wezens die op mij reageerde.

Weer boven begon toch steeds weer de angst dat het niet meer over zou geen ondanks relax pogingen en ademhalingsoefeningen de overhand te nemen. Ook al had ik het eigenlijk al geaccepteerd, het voelde gewoon heel naar, ook heel erg desoriënterend. Op een gegeven moment wist ik echt niet meer of ik leefde en voelde het alsof ik heel langzaam aan het dood aan het gaan was. Of het leek op het gevoel wat je hebt tijdens een slaapverlamming.
Nou had ik het een paar dagen eerder voor het eerst met een vriend over gehad dat ik als kind wel eens slaapverlamming had, dus misschien dat dat nog in mijn hoofd zat. Ik had daar nooit eerder over verteld. Sowieso uit ik eigenlijk maar weinig naar mijn omgeving over de soms heftige psychologische toestanden die ik meemaak. Ook wel omdat mijn familie dat vergoelijkt. Er ligt nogal een spanning / taboe op “gekte”. Al mijn problemen werden vergoelijkt naar “je hebt problemen omdat je hoogbegaafd bent” bijvoorbeeld. Want hoogbegaafd zijn is minder stigmatiserend dan echt knetter depressief zijn. Dus er werd altijd iets van gemaakt dat nog ergens op zichzelf positief was. Hierdoor voelde het vaak alsof mijn problemen en angsten er niet echt mochten zijn.

Nu zat ik dus weer met zo’n dilemma. Ik was er van overtuigd nu dat ik een psychose had door de 1plsd en het nooit meer zou stoppen. Ik dacht eerst, ik wacht tot morgenochtend. Als ik dan nog niet geslapen heb ga ik naar mijn familie en opbiechten dat ik 1plsd heb gebruikt en me heel naar voel. Ik zag alleen heel erg op tegen die nacht alleen en was ook bang suïcidale gevoelens te krijgen. Toen dacht ik, dan nog liever direct hulp van mijn vaste psycholoog of de crisisdienst dan mijn familie om hulp vragen.

Maar ergens dacht ik, nee dat is absurd. Ik zou gewoon naar hun toe moeten gaan en zeggen in wat voor staat ik nu ben. Ook omdat ik laatst met mijn psycholoog had besproken dat als ik me slecht voel ik niet om hulp vraag aan familie, maar dan relatief veel neerleg bij mensen om mij heen. Terwijl mijn familie het meest dichtbij is en dat op zich het meest praktische zou zijn om hun dan om hulp te vragen.

Ik ben dus wel naar mijn familie gegaan. Ik heb gezegd ik heb 1plsd gebruikt en uitgelegd wat ik meemaakte. Al snel kwam er toen lorazepam te voorschijn en die heb ik dus wel genomen. Dat hielp wel, maar niet eens helemaal. Ik ben terug naar mijn eigen huis gegaan en toen dacht ik weer dat ik helemaal alleen was en dat ik nooit bij mijn familie was geweest en dat ze er niet echt waren. Dus ik ben er nog eens heen gegaan, om te controleren of het wel allemaal echt was geweest en ben met een hond op de bank gaan liggen in de hoek van de huiskamer in de openbaarde terwijl zij tv keken. Toen kwam ik pas echt tot rust. Uiteindelijk ben ik toen terug naar huis gegaan en meteen gaan slapen.



Nou heb ik een dubbel gevoel. Aan de ene kant ben ik blij dat ik om hulp heb gevraagd, mijn psychedelica gebruik heb opgebiecht en dat het uiteindelijk niet nog meer uit de hand is gelopen en ik niet een nacht met suïcidale gevoelens heb hoeven doorbrengen. Aan de andere kant denk ik, ik wou dat mijn familie mij op dat moment genoeg kon steunen en gerust stellen dat ik gewoon zonder lorazepam daar op de bank met de hond mijn trip kon uitzitten terwijl zij verder tv keken. Vooral van mijn moeder voelde ik echt een oordeel. Sowieso een oordeel over middelen gebruik en een oordeel over “gek worden”. Ze was eigenlijk heel bot en kil en niet troostend of geruststellend. Eerder “nou ja, als je zo blijft wen je er wel aan”. Ook keek ze zelf heel angstig naar me waardoor ik me schuldig voelde en het niet echt beter werd, behalve dus pas na de lorazepam. Ergens na de lorazepam, maar nog wel half in de trip ook met nu gewoon leuke visuals had ik weer een soort van fijne gewone lsd trip met lol en heb ik haar gezegd, volgens mij reageer ik op jouw angst en is dat gek worden niet eens alleen mijn angst, want ik vind een cosmisch egoloos bestaan juist fijn. Mijn stiefvader moest daar erg om lachen. Hij heeft ervaring in de psychiatrie en is huisarts (vandaar ook toegang tot lorazepam). In het dagelijks leven bots ik soms met hem en voel ik soms wantrouwen naar hem, maar nu besefte ik dat hij hier wel echt goed mee omging en veel prettiger en minder veroordelend dan mijn moeder. Hij vond het dus ook wel grappig en interessant te zien hoe ik op een gegeven moment mijn moeder probeerde uit te leggen dat ze niet echt troostend was. Want ze zei me, “ook al blijf je zo, je bent toch niet alleen?” En ik heb toen eerlijk geantwoord, “bij jou twijfel ik daar aan, het voelt dan wel alsnog heel alleen.”

Ik weet dus wel dat ik ondanks de lorazepam hier wat van heb geleerd. Ook heb ik toch wel een dikke 5 uur getript voordat ik ze nam, dus misschien was het al niet heel veel langer meer doorgegaan.

Ik denk natuurlijk ook dat het experimenteren met de extractie fles toch ook deze onverwacht heftige ervaring heeft uitgelokt. Want de dosis 1plsd was niet zo hoog dus.

Ik ga nu denk ik een tijd echt even niet trippen. Ik ga het verwerken en ook met mijn moeder in gesprek denk ik. Dat ik ga zeggen dat ik in de toekomst wel weer kunnen trippen, maar dan wil weten dat als ik me naar voel ik bij hun terecht kan. Ook al is het maar om in de hoek van de huiskamer op de bank te liggen met een dekentje en een hond, zonder dat ze er verder last van hebben. En dat ik dan niet veroordeeld zal worden of de trip moet stoppen met benzos. Dus als dat de uitkomst kan zijn van deze ervaring en dat me lukt, dank denk ik toch dat dat een positieve ervaring is.

Ergens denk ik, die extreem dissociatieve toestand komt vast wel nog een keer boven. De angst om een psychose te krijgen en te blijven hangen in de trip ook. Ik heb dat namelijk vaker gehad en wel uitgezeten en steeds kwam ik er wel doorheen. Ook echt wel eens met suïcidale gevoelens dat ik me zelf in mijn kamer opsloot en alle gevaarlijke en scherpe objecten wegstopte en niks anders kon dan stil op bed liggen. Dat is toen juist omgeslagen naar de meest cosmische universele fijne ervaring ooit. (dat was met hele hoge dosis truffels). Dus ik heb me eerder door dit soort ervaringen heen geworsteld. Nu lukte het gewoon niet, of de belangrijkste les deze keer was misschien juist “je kunt om hulp vragen”. Dat die hulp dan in de vorm van pillen komt is misschien deel van die les. Ik weet nog niet wat ik daar van moet vinden. Ik heb in het verleden dus wel antidepressiva geslikt en ook ritalin, maar werd daar op de langetermijn niet echt gelukkig van. Ik ben daar dus steeds mee gestopt en nu eigenlijk in een hele fijne periode van mijn leven, ik sport veel, ben niet depressief, eet goed (geen dierlijke eiwitten meer), slaap goed, ben productief en stabiel, en drink bijna niet meer en rook sinds een paar maanden helemaal geen wiet meer.
Volgende keer ga ik het gewoon weer uitzitten. Maar ik denk wel dat ik qua enigszins roekeloos experimenteren met langdurig en meerdaags psychedelica gebruik nu de grens ook wel heb bereikt. Ik ga dat dus ook niet meer doen. Conclusie is, ja tolerantie neemt in die mate toe dat je stapsgewijs steeds meer er van kan nemen met nog wel lichtte euforie en zelfs van zo’n extract kun je dus “steeds meer willen” om het fijne gevoel te behouden. Eigenlijk is dat ook wat ik wou weten. Dus ergens is het experiment geslaagd.

 

[Roze Olifant]

Interessant report, ik denk dat de meest voor de hand liggende praktische les die je hieruit kan halen al is wat je zelf benoemt: beter wat rustiger aan doen met psychedelica. Ik ben niet bekend genoeg met dat extract om echt iets zinnigs over je experiment daarmee te kunnen zeggen, maar het klinkt best logisch dat langdurig gebruik en dan daar bovenop het combineren met een andere psychedelicum voor onvoorspelbare effecten zorgt.

Verder wel bijzonder om te lezen dat je bij je familie aangeklopt hebt voor hulp, dit vind ik wel sterk van je (al was de steun van je moeder niet helemaal wat je gewild had). Ik denk dat dat een van de laatste dingen zou zijn die ik zelf zou durven tijdens een slechte trip; naar mensen toegaan, zeker familie, die niks met psychedelica hebben. Hoe goed de band met mijn ouders ook is, ik vermoed dat ik op dat moment echt veel te angstig zou zijn voor (het aanvoelen van) een oordeel.

Sterkte met het verwerken van de ervaring en bedankt voor het delen hiervan!

 

[Nihilist88]

Sluit me bij @Roze Olifant aan. Zelf ook totaal niet gekend met die extracten die je blijkbaar vaak n veel nam. En als die ook en vooral psychedelische effecten hebben, is die 1p-lsd van 2 × 75ug, misschien ff gewoon too much geweest. Want indd enkel 150ug 1p-lsd geeft normaal niet zulke bad trip. Denk dat die andere psychedelische extracten hier duidelijk hoofdrol in spelen.

Ik kan enkel voor mezelf spreken, maar LSD, 1p-lsd, ook in hogere doseringen, hebben nog nooit voor een bad trip gezorgd, integendeel, LSD ervaar ik echt als een vrolijke psychedelica, laat stukken dromen en fantasy ff realiteit worden. En zie dan delen mijn droomwereld met elfjes en allerhande lieve creatuurtjes vb uit tapijt tevoorschijn komen, ben dan vol bewondering n intens gelukkig en ik zit dan tijdelijk met en bij die wezentjes, waar ik dan mee praat. LSD is voor mij zeer visueel psychedelisch en brengt je fantasie of droomwereld tijdelijk nr hier.

Terwijl vb paddo's en magic truffs mij veel meer die vaak zeer intense closed eyes inner trips kunnen opleveren. Sowieso vind ik magic truffs regelmatig echt duister mystiek, moet je na zo'n trip echt ferm bekomen, sommige gebeurtenissen en beelden blijven nazinderen, neem je voor altijd mee.

 

[Mindless]

Beetje dubbel gevoel over je ouders hierbij betrekken. Aan de ene kant zou het inderdaad fijn zijn als je moeder er niet oordelend over was, maar aan de andere kant kun je iemand niet opleggen oordeelloos en niet angstig hierover te zijn. Je vraagt nu eigenlijk van je moeder om je rots voor je te zijn terwijl jij bewust een psychedelisch middel neemt. Waarschijnlijk weet je moeder gewoon niet goed hoe hiermee om te gaan. Ze is duidelijk ook echt bang (zoals ik het lees). Je zoon onder invloed en in een gedepersonaliseerde/gederealiseerde staat zien is ook niet niets. Ik vind het nogal veel vragen van haar om straks mogelijk weer in deze staat bij haar aan te kloppen.

Hoe oud ben je?

 

[Roze Olifant]

Beetje dubbel gevoel over je ouders hierbij betrekken. Aan de ene kant zou het inderdaad fijn zijn als je moeder er niet oordelend over was, maar aan de andere kant kun je iemand niet opleggen oordeelloos en niet angstig hierover te zijn. Je vraagt nu eigenlijk van je moeder om je rots voor je te zijn terwijl jij bewust een psychedelisch middel neemt. Waarschijnlijk weet je moeder gewoon niet goed hiermee om te gaan. Ze is duidelijk ook echt bang (zoals ik het lees). Je zoon onder invloed en in een gedepersonaliseerde/gederealiseerde staat zien is ook niet niets. Ik vind het nogal veel vragen van haar om straks mogelijk weer in deze staat bij haar aan te kloppen.

Ik vind het sterk van ‘m dat-ie hulp gevraagd heeft tijdens een bad trip, maar ik deel jouw gevoel dat je een familielid niet kunt opleggen hier oordeelloos tegenover te staan, laat staan je rots te zijn tijdens een psychedelische trip.

 

[Mindless]

Ik vind het sterk van ‘m dat-ie het gedaan heeft tijdens een bad trip, maar ik deel jouw gevoel dat je een familielid niet kunt opleggen hier oordeelloos tegenover te staan, laat staan je rots te zijn tijdens een psychedelische trip.

Ja ergens is het ook wel sterk om dat te doen. Persoonlijk zou ik het niet doen, maar ik sta er ook anders in. Bij slecht voelen (ook bij ziekte) trek ik me automatisch meer terug en wil ik er zelf doorheen gaan. Niet dat ik zeg dat dat beter is, gewoon anders.

Het beste lijkt mij om inderdaad zoals de TS aangeeft een gesprek aan te gaan met zijn moeder, maar dan niet gericht op waarom zij hierover oordeelt (dat op zichzelf is eigenlijk een oordeel over haar), maar met de vraag hoe zijn moeder zich hier eigenlijk over voelt. Of zij nu ook bang is dat hij elk moment in zo'n staat voor de deur staat. En dan de vraag stellen of ze er oké mee is dat het weer zou gebeuren. En het dan ook alleen doen als ze dat is.

Imo...

 

[Neo-Shulginist]

Het extract wat je maakt is imo best zonde. Mimosa hostilis bevat bijvoorbeeld ongeveer 1% DMT, wat betekent dat je 500 milligram had genomen die ene keer, en dan heb je heel kort een licht effect. Terwijl je daar ook 10 keer mee naar een andere dimensie geblazen had kunnen worden als je het extract had gerookt. Dat komt omdat in je darmen veel MAO zit, wat DMT direct afbreekt. De biobeschikbaarheid is daardoor heel laag. En je loopt dus de drank vooral voor de bühne te drinken. Waarschijnlijk ervaar je dan nog de meeste effecten van de virola theiodora, waar 5-MeO-DMT in zit (en die stof is wel oraal actief).
Als je nog eens wil microdoseren zonder MAOI's kun je denk ik beter proberen een extract van mimosa hostilis te pluggen. Dan heb je dat probleem met MAO in de darmen niet.

Daarnaast is DMT een curieus psychedelicum omdat het dus geen tolerantie veroorzaakt. Waarom niet, dat is een goede onderzoeksvraag. Maar die is dus nog niet helemaal opgehelderd.

Verder vraag ik me af hoe je zo zeker weet dat je 75 microgram 1P-LSD hebt genomen, en of dat niet ook meer had kunnen zijn. Persoonlijk ben ik best skeptisch over claims dat het zo precies kan, want microgrammen zijn echt heel lastig om precies af te meten.

Wat ik vooral lees in je verhaal is dat je via gedachten en omgeving in een negatieve spiraal bent gekomen tijdens je trip. Dat kan in principe ook al gebeuren bij een lagere dosis. De heftigheid zit 'm dan vooral in de ervaring: dat je geconfronteerd wordt met allerlei onverwerkte gevoelens die je nog lastig te accepteren vindt.

Verder zijn benzo's inderdaad geen tripstopper, maar geven ze een kalmerend, angstremmend en slaapverwekkend effect (en soms ook spierverslappend, afhankelijk van het middel).

 

[Roze Olifant]

Ja ergens is het ook wel sterk om dat te doen. Persoonlijk zou ik het niet doen, maar ik sta er ook anders in. Bij slecht voelen (ook bij ziekte) trek ik me automatisch meer terug en wil ik er zelf doorheen gaan. Niet dat ik zeg dat dat beter is, gewoon anders.

Het beste lijkt mij om inderdaad zoals de TS aangeeft een gesprek aan te gaan met zijn moeder, maar dan niet gericht op waarom zij hierover oordeelt (dat op zichzelf is eigenlijk een oordeel over haar), maar met de vraag hoe zijn moeder zich hier eigenlijk over voelt. Of zij nu ook bang is dat hij elk moment in zo'n staat voor de deur staat. En dan de vraag stellen of ze er oké mee is dat het weer zou gebeuren. En het dan ook alleen doen als ze dat is.

Imo...

Geldt voor mij hetzelfde, ik zou iemand anders er ook niet mee durven ‘belasten’, en zou in dit geval dus vooral (en nog eens extra omdat je onder invloed bent) bang zijn voor het oordeel, maar ben sowieso niet zo sterk in hulp vragen en vind het wel bijzonder om te lezen dat iemand anders dit wel durft in een vrij extreme situatie.

Ook eens met dat bespreken met moeder en dan vooral focussen op of zij hier oké mee is, en het alleen doen als dat zo is, hier het beste zou zijn.

 

[Eliuges]

Beetje dubbel gevoel over je ouders hierbij betrekken. Aan de ene kant zou het inderdaad fijn zijn als je moeder er niet oordelend over was, maar aan de andere kant kun je iemand niet opleggen oordeelloos en niet angstig hierover te zijn. Je vraagt nu eigenlijk van je moeder om je rots voor je te zijn terwijl jij bewust een psychedelisch middel neemt. Waarschijnlijk weet je moeder gewoon niet goed hoe hiermee om te gaan. Ze is duidelijk ook echt bang (zoals ik het lees). Je zoon onder invloed en in een gedepersonaliseerde/gederealiseerde staat zien is ook niet niets. Ik vind het nogal veel vragen van haar om straks mogelijk weer in deze staat bij haar aan te kloppen.

Hoe oud ben je?

Leeftijd doet er niet toe. Mijn moeder weet dat ik hiermee experimenteer hoor, alleen tot nu toe niet hoe veel en vaak. Ze is zeer zeer ruimdenkend. Ik mocht ook altijd blowen in huis. Ze verzorgde zelfs mijn wietplanten als ik op vakantie ging. Ze is geïnteresseerd in onderzoek over psychedelica en volgt dat ook wel. Ik praat best vaak er over wat ik er interessant aan vind. Alleen zou ze het zelf niet gebruiken. Ik heb er al met haar over gepraat. Het viel mee. Zo bezorgt bleek ze niet eens te zijn, dat zat eerder toch bij mij. Ze had ook gewoon goed geslapen daarna. Dat ik dus bij familie aanklopte betekent wel echt dat ik weet dat mijn familie gewoon heel ruimdenkend is. Dus wat hier nu wordt geschetst klopt niet helemaal. Ik ben verder ook een behoorlijk extreem persoon en heb genoeg dingen gedaan waardoor ze weten dat ik met van alles kan aankloppen. (Als in strafblad en dat soort dingen.) Ze kennen me wel ondertussen, haha. Verder zei ze, ik hoop juist dat je volgende keer nog eerder aanklopt. Misschien heb ik gewoon mazzel met mijn familie dan. Ik vind het jammer dat de meeste mensen hier dat niet zouden doen en als “belastend” beschrijven. Zo denk ik nu achteraf niet over zo’n situatie en relatie. Dat had ik wel tijdens die trip en zorgde denk ik ook wel deels voor de angstige gevoelens ,maar dat heb ik nu dus uitgesproken en blijkt mee te vallen. Ik heb die angst om “een last te zijn” hierdoor dus wel gewoon geconfronteerd, uitgesproken en opgelost en het heeft de relatie dus versterkt. Zoals zo vaak met angst, valt het achteraf mee waar je bang voor was. Dus voor mij is het nu eigenlijk al geen bad trip meer, maar misschien juist een hele goede geweest.

 

[Eliuges]

Het extract wat je maakt is imo best zonde. Mimosa hostilis bevat bijvoorbeeld ongeveer 1% DMT, wat betekent dat je 500 milligram had genomen die ene keer, en dan heb je heel kort een licht effect. Terwijl je daar ook 10 keer mee naar een andere dimensie geblazen had kunnen worden als je het extract had gerookt. Dat komt omdat in je darmen veel MAO zit, wat DMT direct afbreekt. De biobeschikbaarheid is daardoor heel laag. En je loopt dus de drank vooral voor de bühne te drinken. Waarschijnlijk ervaar je dan nog de meeste effecten van de virola theiodora, waar 5-MeO-DMT in zit (en die stof is wel oraal actief).
Als je nog eens wil microdoseren zonder MAOI's kun je denk ik beter proberen een extract van mimosa hostilis te pluggen. Dan heb je dat probleem met MAO in de darmen niet.

Daarnaast is DMT een curieus psychedelicum omdat het dus geen tolerantie veroorzaakt. Waarom niet, dat is een goede onderzoeksvraag. Maar die is dus nog niet helemaal opgehelderd.

Verder vraag ik me af hoe je zo zeker weet dat je 75 microgram 1P-LSD hebt genomen, en of dat niet ook meer had kunnen zijn. Persoonlijk ben ik best skeptisch over claims dat het zo precies kan, want microgrammen zijn echt heel lastig om precies af te meten.

Wat ik vooral lees in je verhaal is dat je via gedachten en omgeving in een negatieve spiraal bent gekomen tijdens je trip. Dat kan in principe ook al gebeuren bij een lagere dosis. De heftigheid zit 'm dan vooral in de ervaring: dat je geconfronteerd wordt met allerlei onverwerkte gevoelens die je nog lastig te accepteren vindt.

Verder zijn benzo's inderdaad geen tripstopper, maar geven ze een kalmerend, angstremmend en slaapverwekkend effect (en soms ook spierverslappend, afhankelijk van het middel).

“Mimosa hostilis bevat bijvoorbeeld ongeveer 1% DMT, wat betekent dat je 500 milligram had genomen die ene keer, en dan heb je heel kort een licht effect. Terwijl je daar ook 10 keer mee naar een andere dimensie geblazen had kunnen worden als je het extract had gerookt.”

Dat weet ik. Dat is de bedoeling dus. Dus in plaats van heftige trip krijgen, kijken of ik ook steeds een matig (maar wel heel plezierig) effect kon krijgen. Het antwoord is ja dat kan. En naar mijn bevinden is er dus wél sprake van tolerantie. Misschien is die tolerantie dan vooral de virola theiodora. Dat is anekdotisch, maar het is wel wat ik heb bevonden. De hoeveelheid die ik maakte met deze bereidingswijze zou namelijk als ik het eerder dronk in een keer dat soort heftige trip geven. Daar was ik dus expliciet niet op uit. Nu kon ik na meerdere dagen het gebruiken dezelfde hoeveelheid drinken met een licht effect. Dus ik weet niet wat ik dat moet noemen dan behalve tolerantie?
Toch heb ik ook varianten gemaakt met alleen mimosa hostilis en dan had ik zeker en wél oraal effect en ook gewenning. Ook in het verleden vaak genoeg gewoon brouwsels gemaakt zonder mao remmers met de bedoeling echt te trippen en dat ging dan ook gewoon prima. Zelfde met koud water extractie (wat dit niet was). Nou heb ik dus allerlei ideeën over de “gut brain axis” die me deels ook wel tot experimenteren aanzetten. Sowieso heb ik allerlei darm problemen en gaat trippen bij mij standaard samen met echt veel op toilet zitten. Misschien werken mijn darmen gewoon anders of heeft een verstoorde darmflora invloed. Dat heeft immers ook waarschijnlijk invloed op depressie. Wie weet. Ik vind dus juist die interactie tussen darmen en wat in je hersenen gebeurt heel boeiend. Dus het is niet dat ik dat niet weet haha. Ik weet dat wel en daarom wil ik het zélf testen.
De hoeveelheid van de 1plsd was een pellet opgelost in water en dan eerst ene helft water later andere helft. Er kan natuurlijk meer in hebben gezeten want ik moet dan maar de verkoper er van vertrouwen. Toch ga ik er wel vanuit dat het redelijk klopt want ik koop altijd bij dezelfde en heb nooit echt grote verschillen gemerkt tussen de pellets. Dan zou er nu een tussen hebben gezeten waar veel meer in zat. Maar goed, dat is niet uit te sluiten inderdaad.

Er is zo veel op het internet te vinden waarvan ik zelf wil weten “is dat wel zo?”. Of de vraag moet dan misschien zijn “Is dat ook zo bij mij?” Vandaar de experimenten. Ieder lichaam is anders natuurlijk. Ik vind het niet zonde, want de ingrediënten zijn niet zo duur als je slim inkoopt (niet bij de smart shop dus) en het is plantmateriaal dus er is genoeg van lijkt me. En met zo’n redenering is elke vorm van micro doseren ook zonde toch?

“Wat ik vooral lees in je verhaal is dat je via gedachten en omgeving in een negatieve spiraal bent gekomen tijdens je trip. Dat kan in principe ook al gebeuren bij een lagere dosis. De heftigheid zit 'm dan vooral in de ervaring: dat je geconfronteerd wordt met allerlei onverwerkte gevoelens die je nog lastig te accepteren vindt.”

Deels is dit waar. Maar dan toch echt vooral het extreem dissociatieve. Dat heb ik namelijk gewoon. Dat heeft te maken met persoonlijke trauma’s die ik hier niet ga delen. Qua gedachten is dat dan vooral beangstigend dat je denkt ik “blijf hier in hangen”. Dat schreef ik al. Mijn grootste angst is inderdaad om een psychose te krijgen. Er zullen mensen zijn die zeggen, dan moet je weg blijven van psychedelica. Maar ik ben het daar niet mee eens. Want ik heb uiteindelijk geen aanleg om psychoses te krijgen. En tot nu helpen zulke trips me juist. Dit voelde gewoon als een paniek aanval tijdens de trip. Met hyperventilatie en al er bij. Verwerken (of eerder accepteren) doe ik dus op deze manier. Daarom weet ik ook niet of ik het wel een bad trip moet noemen eigenlijk, want het heeft me eerlijk gezegd al goed gedaan en ik voel me nu eigenlijk wel prima achteraf, best opgelucht ook, en ben ook blij dat het me toch weer dichter bij familie heeft gebracht. En hierdoor heb ik ook kunnen afspreken dat ik ze vanaf nu wel altijd terecht kan, ook onder invloed, en dat ze dat zeker niet als belastend ervaren. Dus tsja, zoals ik zei, voor mij is het experiment toch wel geslaagd, ik weet wat ik wou weten. Of die kennis toepasbaar is op anderen, daar doe ik verder geen uitspraken over.

Nou moet ik zeggen dat ik dus al twijfelde over plaatsen van dit report en sowieso twijfel over dingen delen ik dit forum. Want ik merk dus wel dat als je ervaringen wat afwijken, of je net wat experimenteler (of dus juist sceptischer op een bepaalde manier), of juist net wat verder wilt gaan of dingen zelf wilt bevinden of anders doen mensen je echt behandelen als onwetende die dus niet weet wat waar die mee bezig is. Terwijl het niet mijn bedoeling is uitspraken te doen over dit soort middelen in het algemeen. Het is gewoon een verslag van hoe ik mijn trip ervaar en om ga met dit soort middelen. Tot nu toe levert mij dat veel op. Ik zeg niet dat die manier voor iedereen geschikt is verder en ik geef ook toe dat ik misschien nu even een grens heb bereikt en voorlopig genoeg weet. Ik kom denk ik roekeloos over en geef ook toe dat ik dat ben, maar ik die dat wel bewust, grenzen opzoeken kan wel gewoon een bewuste keuze zijn natuurlijk. Ik vind zelf altijd al de trip reports met wat meer heftige ervaringen gewoon get meest boeiend, ook als ik ze lees op erowid ofzo, daarom deel ik het vooral. Ook omdat ik vaak denk, hoe zijn al die duizenden jaren mensen zonder internet en wetenschap er achter gekomen wat werkt en wat niet werkt voor hun? Door het zelf te proberen. En ja waarschijnlijk ging dat wel eens mis natuurlijk. Maar toch zie ik die wens om zo met middelen om te gaan wel als legitiem en betekent dat niet automatisch dat ik onwetend ben (of dat mijn leeftijd daar mee te maken heeft zoals passief gesuggereerd werd.)

 

[Roze Olifant]

Leeftijd doet er niet toe. Mijn moeder weet dat ik hiermee experimenteer hoor, alleen tot nu toe niet hoe veel en vaak. Ze is zeer zeer ruimdenkend. Ik mocht ook altijd blowen in huis. Ze verzorgde zelfs mijn wietplanten als ik op vakantie ging. Ze is geïnteresseerd in onderzoek over psychedelica en volgt dat ook wel. Ik praat best vaak er over wat ik er interessant aan vind. Alleen zou ze het zelf niet gebruiken. Ik heb er al met haar over gepraat. Het viel mee. Zo bezorgt bleek ze niet eens te zijn, dat zat eerder toch bij mij. Ze had ook gewoon goed geslapen daarna. Dat ik dus bij familie aanklopte betekent wel echt dat ik weet dat mijn familie gewoon heel ruimdenkend is. Dus wat hier nu wordt geschetst klopt niet helemaal. Ik ben verder ook een behoorlijk extreem persoon en heb genoeg dingen gedaan waardoor ze weten dat ik met van alles kan aankloppen. (Als in strafblad en dat soort dingen.) Ze kennen me wel ondertussen, haha. Verder zei ze, ik hoop juist dat je volgende keer nog eerder aanklopt. Misschien heb ik gewoon mazzel met mijn familie dan. Ik vind het jammer dat de meeste mensen hier dat niet zouden doen en als “belastend” beschrijven. Zo denk ik nu achteraf niet over zo’n situatie en relatie. Dat had ik wel tijdens die trip en zorgde denk ik ook wel deels voor de angstige gevoelens ,maar dat heb ik nu dus uitgesproken en blijkt mee te vallen. Ik heb die angst om “een last te zijn” hierdoor dus wel gewoon geconfronteerd, uitgesproken en opgelost en het heeft de relatie dus versterkt. Zoals zo vaak met angst, valt het achteraf mee waar je bang voor was. Dus voor mij is het nu eigenlijk al geen bad trip meer, maar misschien juist een hele goede geweest.

Even niet zoveel tijd om uitgebreid te reageren nu. Maar ik zeg absoluut niet dat het belastend is (geweest) voor jouw familie, hè. Zéker niet als ze heel ruimdenkend zijn en van je gebruik weten en dit accepteren (dat haalde ik in eerste instantie niet uit je rapport). Ik ben iemand die zich sowieso snel een ‘last’ voelt als ik om hulp vraag, die is ook één van mijn algemene problemen in het dagelijkse nuchtere leven die tot burn-out/depressie hebben geleid en dergelijke, dus dat is niet perse altijd een handige eigenschap zeg maar… dit dan ook gaat puur om hoe ík me erbij zou voelen, zeker als ik onder invloed zou zijn van een psychedelisch middel. Ik beweer zeker niet dat dit de goede manier is en ik bedoel op geen enkele manier dat jij dit ook zo zou moeten voelen, ik zeg juist dat ik het sterk vind dat jij dat zo níet voelde (of in ieder geval niet extreem genoeg om géén hulp te vragen). Om hulp vragen als je het nodig hebt is NOOIT zwak. Je hebt goed gehandeld. Je had die hulp nodig. En je kreeg ‘m. Mooi toch.

Ik reageer later misschien nog wat uitgebreider, maar dit wilde ik vast even benadrukken.

 

[Neo-Shulginist]

Nou moet ik zeggen dat ik dus al twijfelde over plaatsen van dit report en sowieso twijfel over dingen delen ik dit forum. Want ik merk dus wel dat als je ervaringen wat afwijken, of je net wat experimenteler (of dus juist sceptischer op een bepaalde manier), of juist net wat verder wilt gaan of dingen zelf wilt bevinden of anders doen mensen je echt behandelen als onwetende die dus niet weet wat waar die mee bezig is. Terwijl het niet mijn bedoeling is uitspraken te doen over dit soort middelen in het algemeen. Het is gewoon een verslag van hoe ik mijn trip ervaar en om ga met dit soort middelen. Tot nu toe levert mij dat veel op. Ik zeg niet dat die manier voor iedereen geschikt is verder en ik geef ook toe dat ik misschien nu even een grens heb bereikt en voorlopig genoeg weet. Ik kom denk ik roekeloos over en geef ook toe dat ik dat ben, maar ik die dat wel bewust, grenzen opzoeken kan wel gewoon een bewuste keuze zijn natuurlijk. Ik vind zelf altijd al de trip reports met wat meer heftige ervaringen gewoon get meest boeiend, ook als ik ze lees op erowid ofzo, daarom deel ik het vooral. Ook omdat ik vaak denk, hoe zijn al die duizenden jaren mensen zonder internet en wetenschap er achter gekomen wat werkt en wat niet werkt voor hun? Door het zelf te proberen. En ja waarschijnlijk ging dat wel eens mis natuurlijk. Maar toch zie ik die wens om zo met middelen om te gaan wel als legitiem en betekent dat niet automatisch dat ik onwetend ben (of dat mijn leeftijd daar mee te maken heeft zoals passief gesuggereerd werd.)

Je mag wat mij betreft doen wat je wil hoor. Ik geef wel tips vanuit de kennis en ervaring die ik heb opgedaan voornamelijk uit de wetenschappelijke literatuur. Of jij er wat aan hebt, dat mag je zelf bepalen. Maar ik vind het zelf wel fijn als er op fora ook nog een soort van fact-checks bestaan van onafhankelijke leden die informatie vanuit een andere hoek kunnen beoordelen. Niks persoonlijks dus. Dat is juist precies hoe een forum functioneert. Iedereen kan wat posten, en doordat informatie in discussies wordt doorgelicht kunnen andere lezers een beter beeld krijgen van wat zij als aannemelijk willen houden

Juist bij informatie die wat minder vaak voorkomt kun je dus inderdaad wat meer discussie verwachten over het waarheidsgehalte ervan.

 

[Eliuges]

Je mag wat mij betreft doen wat je wil hoor. Ik geef wel tips vanuit de kennis en ervaring die ik heb opgedaan voornamelijk uit de wetenschappelijke literatuur. Of jij er wat aan hebt, dat mag je zelf bepalen. Maar ik vind het zelf wel fijn als er op fora ook nog een soort van fact-checks bestaan van onafhankelijke leden die informatie vanuit een andere hoek kunnen beoordelen. Niks persoonlijks dus. Dat is juist precies hoe een forum functioneert. Iedereen kan wat posten, en doordat informatie in discussies wordt doorgelicht kunnen andere lezers een beter beeld krijgen van wat zij als aannemelijk willen houden

Juist bij informatie die wat minder vaak voorkomt kun je dus inderdaad wat meer discussie verwachten over het waarheidsgehalte ervan.

Nouja, dat is precies waarom ik twijfels bij forums in het algemeen heb. Duizenden mensen lezen een topic. Dus als ik iets schrijf is dat het hele publiek. En het gaat vooral om dat het schrijven (eerder spuien ook dus) helpt met voor je zelf het verwerken. Van die duizenden lezers zijn er dan relatief weinig mensen die reageren waarmee je dan een soort dialoog situatie krijgt (en niet specifiek hier, dat is bij elk forum dus het is geen verwijt of zo, meer dat ik me besef dat forum dynamiek gewoon niet echt mijn ding is). Ik ben zelf misschien toch eerder zelf ook een “lurker”, want ik merk dus dat ik gewoon tich niet die sociale kant heb om dan online een gesprek re voeren en dan misschien te kribbig reageer. Maar dat is dus niet persoonlijk eerder, eerder dat ik merk dat ik toch meer ben van het neutraal lezen en verslag doen. Ik heb bijvoorbeeld dus meer affiniteit met de opzet van trip reports op erowid. Maar in die zin weet ik dat dat gewoon mijn sociale gebrek is.

Ik lees ook wetenschappelijke literatuur. Ik doe een parttime studie en kan in de database van de bieb en heb ook wel meerdere scheikunde vakken gedaan ondertussen (vooral organische chemie 1 en 2 en wat toxicologie). Wetenschap weet juist veel niet besef ik me daardoor. Wetenschap gaat ook niet over waarheid. Het gaat juist over bevindingen proberen te ontkrachten en kennis her produceren. Nou heb ik niet de pretentie dat mijn bevindingen van wetenschappelijk niveau zijn verder hoor. Daarom zei ik, het is anekdotisch en ook gewoon leuk om dingen enigzins tegendraads uit te proberen.
En ja iedereen kan wat posten, maar de meeste mensen lezen iets en posten niet. Het zijn wel degelijk een bepaald type mensen wat de behoefte voelt veel te posten op forums en zich geroepen voelt hun kennis te delen. Dat is soms heel waardevol, maar geeft ook wel een vertekend beeld denk ik. Want iedereen kan op libgen scheikunde of farmacologische boeken downloaden en lezen. Ik bedoel dat niet negatief, dat is gewoon een observatie. Dat iemand veel post en zichzelf do profileert betekent niet dat hij of zij meer weet dan een lezer die mee leest maar niet reageert. Ik weet zelf dus ook niet in welke categorie ik zit. Iemand die het leuk en belangrijk vind om dus veel te delen / in een discussie twijfels uit te spreken, of iemand die liever leest, zelf onderzoekt en niet de behoefte voelt daar dan op een forum over te posten. Dus het is gewoon een beetje zoeken denk ik. Verder niks persoonlijks dus.

 

[Eliuges]

Even niet zoveel tijd om uitgebreid te reageren nu. Maar ik zeg absoluut niet dat het belastend is (geweest) voor jouw familie, hè. Zéker niet als ze heel ruimdenkend zijn en van je gebruik weten en dit accepteren (dat haalde ik in eerste instantie niet uit je rapport). Ik ben iemand die zich sowieso snel een ‘last’ voelt als ik om hulp vraag, die is ook één van mijn algemene problemen in het dagelijkse nuchtere leven die tot burn-out/depressie hebben geleid en dergelijke, dus dat is niet perse altijd een handige eigenschap zeg maar… dit dan ook gaat puur om hoe ík me erbij zou voelen, zeker als ik onder invloed zou zijn van een psychedelisch middel. Ik beweer zeker niet dat dit de goede manier is en ik bedoel op geen enkele manier dat jij dit ook zo zou moeten voelen, ik zeg juist dat ik het sterk vind dat jij dat zo níet voelde (of in ieder geval niet extreem genoeg om géén hulp te vragen). Om hulp vragen als je het nodig hebt is NOOIT zwak. Je hebt goed gehandeld. Je had die hulp nodig. En je kreeg ‘m. Mooi toch.

Ik reageer later misschien nog wat uitgebreider, maar dit wilde ik vast even benadrukken.

Dat was ook geen eens persoonlijk naar jou gericht hoor. Meer een beeld wat dan ontstaat in een online dynamiek. Dat komt misschien inderdaad ook doordat ik dus aanvankelijk vertelde dat ik bang was voor het oordeel van mijn moeder. Maar dat was dus onterecht en zat dus bij mij. Ik weet dat ze ruimdenkend tegenover middelen staat. Maar ze vind wel dat ik het eigenlijk niet moet doen omdat ik dus wel een verleden heb van psychologische klachten. Ik probeer dus juist een beetje te uiten ook naar familie dat dat voor mij juist een reden is om het wel te gebruiken, maar zij vinden dat toch spannend, ook al zijn ze op zich heel ruimdenkend. Dat roept dan weer bij mij soms tijdens een trip het gevoel op, zie je wel, ik moet het niet doen, ik ben psychisch kwetsbaar en nu krijg ik een psychose. Ik ben dus ook skeptical naar beeldvorming in de media waar zo gehamerd er op wordt dat mensen met psychologische problemen niet zelf moeten experimenteren. Want een deel doet dat toch wel en de suggestie dat zij dan een slechte ervaring zouden kunnen krijgen of een “bad trip” roept die dus volgens mij juist op. Dat is gewoon ook een heel complex spanningsveld. Uiteindelijk denk ik dus, mensen moeten echt heel goed voor zichzelf beslissen of ze denken dat iets ze zal helpen en ik denk dus dat ergens in elke bad trip juist een hele waardevolle trip schuilt. Maar ik weet ook dat mensen echt psychische schade kunnen oplopen door een hele slechte trip. Daarom vind ik het voor me zelf lastig deze trip te plaatsen, want ik had gewoon liever niet die lorazepam genomen. Maar toch was dat deels wel de juiste keuze omdat het er voor zorgde dat rustig de trip bij familie kon uitzitten en het een opening gaf om er verder over te praten. Zulke dynamiek blijft gewoon heel complex.

Het kwam misschien inderdaad ook niet meteen naar voren in mijn rapport aanvankelijk dat mijn familie ruimdenkend is. Dus ik snap het beeld ook wel wat mensen dan hebben. Ik heb die angst om een last te zijn ook. Heeft ook te maken met angst voor afwijzing. Iedereen heeft dat wel denk ik een beetje. En inderdaad, als dat heel diep zit kan het zeker leiden tot depressieve gevoelens.

 

[New Dawn]

“Mimosa hostilis bevat bijvoorbeeld ongeveer 1% DMT, wat betekent dat je 500 milligram had genomen die ene keer, en dan heb je heel kort een licht effect. Terwijl je daar ook 10 keer mee naar een andere dimensie geblazen had kunnen worden als je het extract had gerookt.”

Dat weet ik. Dat is de bedoeling dus. Dus in plaats van heftige trip krijgen, kijken of ik ook steeds een matig (maar wel heel plezierig) effect kon krijgen.

Dan wil ik mijn reply hier even pluggen: Probeer eens DMT te gebruiken m.b.v. een atomizer, daar kun je uitermate goed mee microdosen.

 

[Neo-Shulginist]

Dan wil ik mijn reply hier even pluggen: Probeer eens DMT te gebruiken m.b.v. een atomizer, daar kun je uitermate goed mee microdosen.

Eens met deze. Veel effectiever dan orale inname zonder MAOI, waardoor je dus ook niet zoveel planten hoeft te oogsten.

 

[Neo-Shulginist]

Eens met deze. Veel effectiever dan orale inname zonder MAOI, waardoor je dus ook niet zoveel planten hoeft te oogsten.

Een nadeel is wel de korte werkingsduur. Dus dan zou je continu een beetje moeten microdoseren. Vandaar mijn eerdere opmerking over pluggen.

 

[Eliuges]

Ok thanks voor de tip. Ik heb een firefly vaporizer, die gebruikte ik vooral voor wiet op lagere temperatuur, maar pas nadat ik die kocht kwam ik er achter dat ik de app niet kan gebruiken op mijn iPhone om temperatuur optimaal in te stellen.
Maar ik ben ook geïnteresseerd in de rol van darmen en het drinken. Dus effectiviteit is niet de enige reden. Ik bedoel, als ik me zelf de vraag stel “wat gebeurt er als ik meerdere dagen achter elkaar dit spul drink?” dan kan ik dat beantwoorden door dat te doen. Als ik me zelf de vraag had gesteld “wat gebeurt er als ik meerdere dagen achter elkaar dit spul rook of zou pluggen?” dan beantwoord ik die vraag door dat te doen. En dan wil ook het verschil zelf ervaren. Heel veel meer dan zo’n simpele open vraag / nieuwsgierigheid zit er niet achter hoor namelijk. 😅 Dus ik zal het vapen / pluggen ook eens proberen.