Verslaafd? Ja, aan vluchten.

[TimDmazing]

Hoi,

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen, maar ik weet dat ik opzoek ben naar hulp. Ik ben namelijk verslaafd. Verslaafd aan het weglopen/vluchten voor mijn problemen, angsten, verleden en gevoelens. Dit doe ik door mijzelf te verdoven. Dat kan met alles zijn, drugs, alcohol, gamen, seks, geld uit geven, eten. Noem het maar op.

Ik ben dus niet verslaafd aan specifieke middelen, maar aan de verdoving of het "vergeten". Ik heb al heel wat psychologen en psychotherapeuten versleten, maar tot op heden nog niet een die mij echt heeft kunnen helpen en ik wil wel echt geholpen worden, maar ik weet echt niet meer wie mij nog kan helpen nu. Als ik google op verslaving krijg ik alleen maar hits met afkicken, maar dat heb ik dus niet nodig omdat het niet lichamelijk is. Of zou ik daar kunnen afkicken van mijn drang naar verdoving?

Morgen wil ik nog weer eens naar mijn huisarts gaan, misschien dat er nu toch iets uit kan komen.

Ik hoop dat mijn vraag een beetje duidelijk is overgekomen en iemand mij op weg kan helpen.

Dankjewel alvast.

Grtz. Tim

 

[8️⃣6️⃣]

Dat heet escapisme, je zal de kwaliteit van je leven moeten verhogen en/of zaken uit het verleden onder ogen moeten komen en accepteren zodat er geen reden meer is om dit soort vluchtgedrag te vertonen.

 

[TimDmazing]

Dankjewel voor je antwoord. Ik heb het even google bekeken. Perfect match. Ik ga dit morgen met mijn huisarts bespreken en zien of we dan verder komen. Voor nu ben je mijn held voor dit inzicht. Thnx!

 

[8️⃣6️⃣]

De dingen die jij opnoemt, drugs, alcohol, gamen, seks, geld uit geven, eten, zijn allemaal normale bezigheden zolang je het maar niet te vaak en met mate doet. Je moet leren doseren, de dingen met mate doen en weten wanneer je er mee moet stoppen. Niet te veel toegeven aan impulsiviteit en dat soort zaken plannen (niet altijd, af en toe iets impulsiefs doen is ook leuk). Klinkt allemaal gemakkelijk, maar dat is het voor velen niet, en al helemaal niet als je een 'alles of niets' mentaliteit hebt en/of ook nog tal van problemen hebt in het dagelijks leven met vaak ook nog een of andere stoornis er bij zoals bijvoorbeeld ADHD om maar iets te noemen.

Wat mij heeft geholpen is een stabiel dagelijks leven zodat je met tegenslagen en zaken in het verleden om kunt gaan en je lekker in je vel voelen bij de gewone dingen des levens terwijl je nuchter bent. Dan een beetje zelfdiscipline en je valkuilen leren herkennen en je bent al een heel eind. En dan kan je je van tijd tot tijd gewoon recreatief ontspannen met de dingen die jij noemt zonder daar in door te slaan. Dan is het geen escapisme meer, maar gewoon recreatie.

Ik wens je veel succes!

 

[Fenrir]

Nog een zoekterm: "roesverslaving". Verder noemt @acht.zes goede punten. Ik wens je ook veel succes!

 

[De Zandman]

Er lijkt mij in dit geval een goede structuur van de dag indeling nodig.
Dat is niet simpel.
Ik denk, dat een opname zeer goed Zal kunnen helpen.
Zowel met structuur, als met leren doseren. Zoals hierboven al is aangegeven.
Vluchten in gebruik, gamen, gokken....wie kent dit niet, verslaafd zijn? En dit verslaafd zijn, om de realiteit te ontvluchten?
Nou....ik dus wél!
Wegdrukken, met allerlei middelen gebruik.
Ik denk, dat meer dan de helft van alle verslaafden met dit gedrag problemen heeft.
De harde realiteit van het leven.
Life sucks.
Wij zeiden in de stamkroeg altijd tegen elkaar:
Het leven is hard! Kom, we nemen er nog eentje..
Idd. Zoek hulp!
Alle sterkte!!!

 

[TimDmazing]

Beetje laat, maar beter laat dan nooit. Thnx voor jullie info, ben inmiddels bij de huisarts geweet enn doorverwezen naar een )volgens mij' goede instantie.

 

[Woke-up-sticky]

Ik probeer hier ivm verslaving bijna 20 jaar mee om te gaan, de laatste 15 jaar heroïne, benzo’s en dergelijke.

Wat ik probeerde is dmv logica mijn gevoelens proberen te weg te werken.

Mijn conclusie is dat dat al net zo productief is om je uit logica met gevoelens te werken.

Hoe moeilijk het ook lijkt, probeer er niet overna te denken maar laat het over je heen komen.

Voel het gewoon, wat het ook is, het maakt je tot mens.

 

[Klaasjan023]

Hoi,

Ik las je bericht en wilde toch nog even reageren. Ik ken precies waar je mee te maken heb en lees echt mezelf erin. Afgelopen jaar heb ik een gokverslaving ontwikkeld waar ik in behandeling voor ben. Daarvoor heb ik een zware game verslaving en wiet verslaving gehad. Alcohol heeft ook een jaartje aangehouden.

Ben nu 4 maanden gestopt met gokken en ga iedere vrijdag naar een gokkers meeting (AGOG) waar je samen met andere gokverslaafden die de intentie hebben om te stoppen je verhaal kwijt kan. Ga hier nu al 4 maanden elke vrijdag heen maar wat mij opvalt is dat deze mensen het veel moeilijker hebben met stoppen dan ikzelf. Ik daarintegen merk dat sinds ik mijzelf niet meer verdoof heel emotioneel wordt.

Deze emoties (nare ervaringen uit het verleden en het gevoel te hebben alleen te zijn) kunnen soms zo heftig worden dat ik andere manieren probeer uit te zoeken waar ik mijn uitvlucht in kan vinden. Nu doe ik dat bijvoorbeeld met werken (dit is ook niet goed) en blijf maar doorgaan. Zelf ben ik 24 en laat mij nu intern opnemen bij Yes We Can Clinics (10 weken) en ga daarna naar een safehouse. Het zal een enorme stap worden maar ik weet dat het mij goed doet! Wellicht dat je met je huisarts kan overleggen dat je een GGZ instelling kan vinden die jou met deze problemen kan helpen. Dagbesteding is het belangrijkste en als je dat zelf niet kan dan kunnen zij je hier mee helpen.

Zelf vond ik het fijn dat ik niet naar een reguliere verslavingskliniek toe hoef maar echt een kliniek die ook gespecialiseerd is in de achterliggende problematiek.

Praat met je huisarts en geef duidelijk aan wat je wilt! Ik hoop dat je snel meer rust vind!

Groeten ,

Een 24 jarige jongeman die zijn leven om wil gooien!

 

[Purplext]

Ik 'lijd' ook aan escapisme, tussen haakjes, want ik heb m'n leven aardig op orde volgens de normen.

Dagbesteding is daar idd een grote speler in. Ik las ooit het boek Vurt van Jeff Noon, dit geeft voor mij goed weer waarom escapisme ook geen escape is

 

[De Zandman]

Ze hebben er weleens een liedje vangemaok...met heeel schuune woorden!

Vluchten kan niet meer...k' zou niet weten, waarnaar toe..
Ik denk dat bijna iedereen hier op df weet, dat ik een wel heel aparte manier van vluchtgedrag heb vertoond.
6 1/2 jaar in krijgsdienst. En dan niet de meest gebruikelijke. Ook nog eens een niet bepaald ongevaarlijke, óók.
Zelfs onder deze omstandigheden neem je je rugzak mee. En niet alleen die rugzak, de inhoud dus óók. En dit allemaal gaat overal waarheen dat je gaat heel gewoon met je mee...en ook al ben je nóg zo dronken, of gespannen, geregeld gaat die rugzak weer even open, en komt de shitzooi die erin zit, dus eventjes een schuine knipoog geven.
Zoiets van: kiekeboe, ik ben er nog....je bent nog niet van me af!...
En zo ga je daarna weer verder met de orde van de dag, of nacht.
En zo gaat dat. Iedere keer weer.

 

[Lid 147000]

Gebruik van een "middel" van bv koffie tot heroine of gamen sex etc is voor de meeste mensen geen gevaar.
Maar bij een sommige voelt dat middel zo fijn dat het je normale beloningssysteem langzaam veranderd, de gezonde manier om met alles mate van dingen te kunnen genieten.
Het "middel" krijgt nu een functie om met dingen / gebeurtenissen in jouw leven om te gaan. Ben je verdrietig zal je snel aanleren dat je middel je vrolijk maakt. Is het vrijdag 17:00 en je denkt weekend! en wil je het nog meer voelen en daar is je middel weer.
Zo wordt je gezonde manier van denkpatronen langzaam vervangen door misbruik van je middel.
Vaak komen er psygische klachten of stoornissen etc pas te laat in beeld.
Waardoor je al ongemerkt niet meer kan stoppen al denk je dat het allemaal reuze meevalt want je wil met je middel je problemen gaan oplossen, zo denkt je nieuwe brein ipv dat je je probleem zo oplost! En dat werkt heel vaak prima. Als je maar niet je klote voelt of ongemak ervaard.
Belonen / vluchten / niet willen voelen komt dan voor al je nieuwe problemen of heftige gebeurtenissen.
Tot dat het middel de grote oorzaak van je problemen over heeft genomen en je niet meer zonder kan wamt het is jouw manier geworden om met het leven om te gaan. En ga je dan pas nadelen ervaren! Je bent verslaafd geworden.
Soms kan je middel wel missen maar je vervangt het dan met een nieuw middel! Dit heet een crossaddiction en gebeurd bij bijna iedereen. Ok je bent net optijd geweest om zelfstandig te stoppen waar dat middel je leven niet kapot maakt. Maar je moet wel een nieuw hebben om die plaats weer in te vullen.
Verslaving is een ziekte, erfelijk en vaak ontwikkel je gevoeligheid/klachten al voor dat ergens verslaafd aanraakt.
Ik ben vannaf mijn 15e al verslaafd geworden allerlei substanties maar ook gokken, coca cola etc.etc.
Ik kan niet met mate genieten van iets wat me zo'n kick geeft. Dan is het alles of niks.
1 is teveel en 100 is niet genoeg!!!
Denk daar aan als je dingen nu misschien herkend bij je zelf of het gedrag bij je zelf ervaard.
De meeste gebruikers hebben geluk en gebruiken middelen met mate.
Voor mensen zoals ik en misschien jij ook begint herstel pas als je erkend dat je verslaafd bent en de rest van je leven dit zal zijn. En het altijd kan terug komen in welke vorm dan ook.
Ik heb jaren lang maar wat aangerommeld met ambulante hulp bij verslavingsinstanties, psychologen huisartsen etc om mijn omgeving te laten zien dat wel opgelost word.
Na 20 jaar met een periode van jaren geen echt misbruik of geen middel tussendoor ben ik alles kwijt geraakt door een cocaine verslaving na jaren clean te zijn geweest. Toen heb ik de beste keuze gemaakt door te kiezen voor opname in een verslavingskliniek waar ik pas alles ging begrijpen hoe het werkt in mijn brein en lichaam.
Ik heb het in 3 maanden van 9 tot 5 aan therapie behandeling meer geleerd dan de 15 jaar daar voor. Maar toch weer na bijna 2 jaar clean te zijn kwam het weer terug in ander gedrag en zakte ik weer door het ijs. Ik had inmiddels een leuk appartementje, vaste baan en alles wat je nodig hebt om redelijk zorgeloos te leven. Tot dat er iets in leven gebeurd wat je je leven vergoed veranderd.
En dan is daar weer je vriend een nieuw middel om weer met dat om te gaan.
Maar ik weet nu wel wat voor mij werkt en ik dat ik met alleen met opname weer mijn verslaving ga overwinnen!

Dit is mijn ervaring met de ziekte verslaving etc. Voor iedereen werkt het vaak weer iets anders maar de ziekte verslaving is er altijd ook al ben je jaren clean!
Genezing ervan bestaat niet!
Er zijn diverse opties voor je om er van te herstellen en te leven zoals je dat voor je ziet.
Suc6 als je worsteld en vecht voor een vrij leven! Dat gun je je zelf toch na allemaal ellende!

Als je iets wilt vragen of info wil is dat no problem!

 

[De Zandman]

Ik kan me in deze post goed vinden.
Er staan zeer goede feiten en conclusies in.
Jij komt er wel.

 

[De Zandman]

Heel herkenbaar in het "beloningssysteem" wat geestelijk getriggerd wordt bij gebruik van in mijn geval cannabis, is wel het gegeven dat je naar" het kunnen belonen van jezelf nav een goede prestatie", is ook het gaan zoeken daarnaar. Dus, het gaan zoeken naar iets wat een beloning rechtvaardigt zogezegd.
Een soort van "legitieme" reden zoeken, om Een extra joint op te kunnen steken.
Juist bij cannabis had ik dit "streven"....

 

[Woke-up-sticky]

Gebruik van een "middel" van bv koffie tot heroine of gamen sex etc is voor de meeste mensen geen gevaar.
Maar bij een sommige voelt dat middel zo fijn dat het je normale beloningssysteem langzaam veranderd, de gezonde manier om met alles mate van dingen te kunnen genieten.
Het "middel" krijgt nu een functie om met dingen / gebeurtenissen in jouw leven om te gaan. Ben je verdrietig zal je snel aanleren dat je middel je vrolijk maakt. Is het vrijdag 17:00 en je denkt weekend! en wil je het nog meer voelen en daar is je middel weer.
Zo wordt je gezonde manier van denkpatronen langzaam vervangen door misbruik van je middel.
Vaak komen er psygische klachten of stoornissen etc pas te laat in beeld.
Waardoor je al ongemerkt niet meer kan stoppen al denk je dat het allemaal reuze meevalt want je wil met je middel je problemen gaan oplossen, zo denkt je nieuwe brein ipv dat je je probleem zo oplost! En dat werkt heel vaak prima. Als je maar niet je klote voelt of ongemak ervaard.
Belonen / vluchten / niet willen voelen komt dan voor al je nieuwe problemen of heftige gebeurtenissen.
Tot dat het middel de grote oorzaak van je problemen over heeft genomen en je niet meer zonder kan wamt het is jouw manier geworden om met het leven om te gaan. En ga je dan pas nadelen ervaren! Je bent verslaafd geworden.
Soms kan je middel wel missen maar je vervangt het dan met een nieuw middel! Dit heet een crossaddiction en gebeurd bij bijna iedereen. Ok je bent net optijd geweest om zelfstandig te stoppen waar dat middel je leven niet kapot maakt. Maar je moet wel een nieuw hebben om die plaats weer in te vullen.
Verslaving is een ziekte, erfelijk en vaak ontwikkel je gevoeligheid/klachten al voor dat ergens verslaafd aanraakt.
Ik ben vannaf mijn 15e al verslaafd geworden allerlei substanties maar ook gokken, coca cola etc.etc.
Ik kan niet met mate genieten van iets wat me zo'n kick geeft. Dan is het alles of niks.
1 is teveel en 100 is niet genoeg!!!
Denk daar aan als je dingen nu misschien herkend bij je zelf of het gedrag bij je zelf ervaard.
De meeste gebruikers hebben geluk en gebruiken middelen met mate.
Voor mensen zoals ik en misschien jij ook begint herstel pas als je erkend dat je verslaafd bent en de rest van je leven dit zal zijn. En het altijd kan terug komen in welke vorm dan ook.
Ik heb jaren lang maar wat aangerommeld met ambulante hulp bij verslavingsinstanties, psychologen huisartsen etc om mijn omgeving te laten zien dat wel opgelost word.
Na 20 jaar met een periode van jaren geen echt misbruik of geen middel tussendoor ben ik alles kwijt geraakt door een cocaine verslaving na jaren clean te zijn geweest. Toen heb ik de beste keuze gemaakt door te kiezen voor opname in een verslavingskliniek waar ik pas alles ging begrijpen hoe het werkt in mijn brein en lichaam.
Ik heb het in 3 maanden van 9 tot 5 aan therapie behandeling meer geleerd dan de 15 jaar daar voor. Maar toch weer na bijna 2 jaar clean te zijn kwam het weer terug in ander gedrag en zakte ik weer door het ijs. Ik had inmiddels een leuk appartementje, vaste baan en alles wat je nodig hebt om redelijk zorgeloos te leven. Tot dat er iets in leven gebeurd wat je je leven vergoed veranderd.
En dan is daar weer je vriend een nieuw middel om weer met dat om te gaan.
Maar ik weet nu wel wat voor mij werkt en ik dat ik met alleen met opname weer mijn verslaving ga overwinnen!

Dit is mijn ervaring met de ziekte verslaving etc. Voor iedereen werkt het vaak weer iets anders maar de ziekte verslaving is er altijd ook al ben je jaren clean!
Genezing ervan bestaat niet!
Er zijn diverse opties voor je om er van te herstellen en te leven zoals je dat voor je ziet.
Suc6 als je worsteld en vecht voor een vrij leven! Dat gun je je zelf toch na allemaal ellende!

Als je iets wilt vragen of info wil is dat no problem!

Heel veel statements zonder onderbouwing. Ook spreek je jezelf tegen wat betreft genetisch bepaald/ erfelijkheid en het feit dat toen je leven beter werd deze erfelijkheid ineens onderdrukt totdat er iemand langskwam?

Je hebt het antwoord al gegeven. Toen je thuis situatie normaliseerde deed je dat zelf ook.

 

[Vchip]

Het leven is ook niet makkelijk. Ervoor vluchten vind ik een logische reactie, al zorgt confrontatie voor persoonlijke groei, en daar heb je op lange termijn veel meer aan. In je leven kom je levenslessen tegen die je moet afmaken. Voor mij is dat ons doel hier op aarde.

 

[8️⃣6️⃣]

@2hard
Verslaving is nogal complex. Zelfwaarde, zelfvertrouwen en ook heel belangrijk binding zijn factoren die dat allemaal beinvloeden. Hard roepen dat je ziek bent en nooit genezen kan worden is natuurlijk wel een goed excuus om in dat alles of niets verhaal te blijven hangen.
Uiteraard is er een lichamelijke factor, bij middelenmisbruik maak je allerlei verbindingen aan in je hersenen die lastig te negeren zijn, maar onmogelijk is het niet.

Mensen kunnen veranderen. Ik was zelf altijd zo'n alles of niets verhaal, maar het lukt me steeds beter om de balans te vinden.

Ik heb jaren lang maar wat aangerommeld met ambulante hulp bij verslavingsinstanties, psychologen huisartsen etc om mijn omgeving te laten zien dat wel opgelost word.

Je moet het voor jezelf willen, niet voor een ander want dan werkt het niet

 

[Lid 147000]

Je moet het voor jezelf willen, niet voor een ander want dan werkt het niet

Ja dat zeg ik toch!

Eerst moet je erkennen bij je zelf dat je een probleem hebt! (Verslaving meestal)
En als je daarvan af wilt zijn er genoeg mogelijkheden!
Roepen dat je ziek bent en niks onderneemt om te herstellen zal je niet verder helpen. Daar kom je zelf wel achter in je strijd.

 

[Lid 147000]

Heel veel statements zonder onderbouwing. Ook spreek je jezelf tegen wat betreft genetisch bepaald/ erfelijkheid en het feit dat toen je leven beter werd deze erfelijkheid ineens onderdrukt totdat er iemand langskwam?

Je hebt het antwoord al gegeven. Toen je thuis situatie normaliseerde deed je dat zelf ook.

Ik snap je feedback niet helemaal...
Kan je concreet zijn?

Ik deel mijn ervaring, en bij iedereen verloopt het anders.
Ik ben benieuwd jouw ervaring.

 

[De Zandman]

Bij iedereen verloopt het anders? Wat dan?
Bij mijn ervaringen juist niet...en daarom werkt een klinische opname vaak erg goed, omdat de medewerkers juist de rode draad kennen, en gericht hulp kunnen geven...

 

[Lid 147000]

De weg die je bewandeld van gebruiker naar probleem gebruiker, daarna in herstel en clean blijven.

 

[De Zandman]

Tussen probleemgebruiker en herstel staan nog: ellendig, verloederd gebruiker, volledig verloederd misbruiker, mogelijk herstel..

 

[Patrona]

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

 

[De Zandman]

Dat lange wachten geeft m.i. aan, dat de nood hoog is, en ook bij velen aan de deur geklopt heeft.
Helaas, dat is nu eenmaal zo.
Let wel, bij alle hulpverlening geldt, dat de medewerkers je de weg kunnen wijzen, die je het beste kunt nemen, maar uiteindelijk moet je alles zelf doen.
Niemand doet het voor je. Echt, helemaal niemand!
Je komt alleen, en je gaat alleen.
Maar laat je zeer zeker de weg wijzen.
De beste weg is vaak niet de gemakkelijkste!

 

[Lid 147000]

Zou hier graag even op in willen haken, heel herkenbaar verhaal.
Zelf een jaar klinisch opgenomen geweest, persoonlijkheidsstoornis vastgesteld, maar sinds een jaar ben ik voor mijn gevoel weer terug bij af. En zoals hierboven beschreven dat escapisme is heel herkenbaar, weet op het moment ook niet hoe ik hier uit kom. Wel aangemeld bij GGZ instelling, lange wachtlijst, word er wanhopig van.
Het erge is dat ik me heel bewust ben van mijn vluchtgedrag, maar het me niet lukt om hier verandering in aan te brengen. Zie dat veel mensen reageren dat juiste hulp het beste is, maar hoe dan als je elke keer op een wachtlijst word gezet en maar dagen moet tellen totdat je terecht kan?

Ik sta ook op de wachtlijst voor opname dubbel diagnose.
Eind van de maand eindelijk mijn intake gesprek, en daarna is het nog 2 maanden wachttijd.
Je bent zo 4 tot 6 maanden verder tot je eindelijk de hulp krijgt die je nodig hebt.
Ik heb wel elke week een gesprek en online behandeling tot de opname start.

Je weet van je zelf wel welke keuze je moet maken....
Ga naar de huisarts om te beginnn3en maak een plan wat je voor hulp wilt en waar!

Groetjes

 

[De Zandman]

Allereerst:
Accepteer eerst, welke problemen je idd, en daadwerkelijk hébt
En daarna krijg je ruimte om verder te gaan.
Accepteer je deze niet, dan is elke verdere hulpverlening waardeloos.

 

[Revolutionair]

Als je het doet om te vluchten dan weet ik niet of het de juiste manier is om drugs te gebruiken.
Ik gebruik drugs om mijn leven te verijken.
Ik denk dat dat een heel verschil is....

 

[De Zandman]

Verrijken?
Idd. Als drugs bij jou zó werken, dan is een probleem met deze stoffen niet het meest belangrijke , maar wat speelt er misschien als bijkomstigheid bij?
Geldproblemen? Of gezondheid?
Of helemaal niets , en zit er ergens anders iets wat minder prettig is, in de weg?

 

[Revolutionair]

Verrijken?

Ja zeker even een weekendje naar een leuk feest. Daarna een after weer nieuwe inzichten gekregen in het leven. Even uit de sleur. En daarna weer nuchter!
Het verijkt mijn leven, het is een aanvulling!
Geen negatieve effecten zoals verslaving dus het verijkt mijn leven heerlijk.

Ik ben blij dat er stoffen zijn die het leven mooier maken

 

[Revolutionair]

Net als eten trouwens.
Ik hou van heerlijk eten en koken.
Genieten van de kleine dingen.
Niet alleen maar leven om te overleven.
Maar het maximale er uit halen.

Als dat bij iemand niet zo werkt dan zou ik zeggen stop er mee...

 

[De Zandman]

Dan kan ik he zeggen, dat jij een bevoorrechte persoon bent.
Want vele, vele anderen gebruiken om...te vluchten.
Mij heeft het bijna nooit verrijkt. Nee. Integendeel.
Als ik op de toog eens alles zou kunnen neertellen, wat het mij allemaal gekost heeft, dan kunnen we met zijn allen een jaar naar een tropisch paradijs.
Zonder meer.

 

[Revolutionair]

Dan kan ik he zeggen, dat jij een bevoorrechte persoon bent.

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

 

[Lid 147000]

Ik mijn omgeving doet bijna niemand dat om te vluchten en heeft het een extraatje.
Net als mensen elke week naar de kroeg gaan maar wij doen het met drugs.

Iedereen heeft een goede baan een gewoon leven.
Als je moet vluchten voor je leven zal je eerst je problemen moeten oplossen zonder drugs en daarna kan je kijken of er een middel is dat je verder kan helpen.

Maar goed ieder persoon is verschillend en leeft zijn leven op zijn eigen manier dus ja wat kan je er van zeggen.
Ik deel gewoon mijn mening en hoe ik het zie.

Beetje naïef Revo!

Er is ook een groot verschil met jouw favoriete middeltjes en bv. elke dag coke gebruiken!

Iedereen begint met drugs als recreant!
Nu loopt alles zoals het hoort te gaan in jouw leven en geniet daar ook van he!

Maar bijvoorbeeld als er iets ingrijpends gebeurt zoals het overlijden van je vriend/vriendin wil je dat even vergeten.
Die pijn etc. Helaas werkt harddrugs daar goed voor....

Is een voorbeeldje...

 

[Revolutionair]

Beetje naïef Revo!

Omdat het in jou omgeving zo werkt ben ik naïef?
Ik leg gewoon uit dat het niet voor iedereen zo werkt.
En zeker niet in de party scène waar ik mij begeef...

Het is niet voor iedereen het zelfde, ik belicht gewoon mijn kant.
Jammer dat je dat je dat niet snapt

 

[Patrona]

Allereerst:
Accepteer eerst, welke problemen je idd, en daadwerkelijk hébt
En daarna krijg je ruimte om verder te gaan.
Accepteer je deze niet, dan is elke verdere hulpverlening waardeloos.

Maar wat nou als je precies weet waar je valkuilen liggen, als je precies weet wat je triggers zijn en dat je na jaren therapie echt wel weet wat je moet doen maar dat het niet lukt?
Merk dat ik zelf enorm last heb van dat ik wel weet wat ik zou moeten doen, maar dat het me oprecht niet lukt. En misschien kom ik dan wel nu over als een of ander hopeloos kind die niet weet wat die moet doen, maar soms voelt dat wel zo.
Merk dat ik alles wat ik geleerd heb toen der tijd moeilijk kan toepassen. Zeker als je gaat kijken naar 'rationele' gedachtes en je 'impulsieve, oude gedrag' gedachtes.

Dat is een beetje mijn struikelblok

 

[Revolutionair]

Dat hele verhaal met vluchten klopt in mijn ogen sws niet.
Vluchten is als je je spullen pakt en je schuldeisers probeert te ontlopen of weg gaat van je famillie en contacten verbreekt.

Een stof tot je nemen zodat je dingen anders gaat zien zou ik eerder een verandering van mood noemen.
Je blijft in de zelfde situatie met de zelfde baan en zelfde huis alleen je neemt iets waardoor je dingen anders ziet en anders benaderd.
Je gaat dus helemaal nergens heen.
Je zet je mind op andere gedachtes dat soms zelfs een positieve uitwerking kan hebben.
Maar natuurlijk ook een negatieve uitwerking kan hebben.

Dat zullen ze zeker zo in een kliniek noemen.
Net als verslaafd zijn zogenaamd een ziekte is.
En psychedelica soorten drugs verboden zijn.
Ik noem dat staats termen!
Het tegenhouden van het bewust zijn van de mens.
Laatst daar een filmpje over gezien dat @Mindless had gedeeld volgensmij.

Als je elke dag wat wil gebruiken dat betekend dat je een andere mindset wilt hebben.
Het woord vluchten vind ik daar niet echt van toepassing want dan ga je het ook verkeerd benaderen en los je je het niet op.
Je wilt veranderen!
Dat moet me denken aan een quote die ik heel erg sterk vond..

 

[De Zandman]

Is het gebruik van middelen, die je een andere "mindset" geven, zoals jij dit beschrijft , als je het zwaar hebt, geen vlucht uit de realiteit?
Volgens mij wél.
Volgens mij is het beginnen van middelengebruik lang, lang niet altijd "recreatief". Toen ik het erg zwaar had, zijn er meerdere mensen geweest, die met het een of ander aankwamen met de woorden:
Hier heb ik iets voor je. Het zal je helpen om deze tijd te boven te komen.
Dat was beslist geen hoofdpijnpoedertje....
En zeker geen "recreatief " middeltje.

 

[Revolutionair]

geen vlucht uit de realiteit?

Nee dat vind ik niet, omdat je die avond wat heb gebruikt zijn de problemen dan weg? Nee je zal ze nog steeds moeten oplossen.
En b.v. met Ketamine en lsd dan kan ik dingen op zijn plek laten vallen er nog beter mee om gaan.

Het grappige is dat een psychiater je wel zal beoordelen over je drugsgebruik en het vluchten zal noemen.
Maar je daarna doodleuk aan de antidepressiva zet en dat dan niet vluchten noemt maar een hulpmiddel.

Terwijl dat zelf jaren na het stoppen van het gebruik je emoties kan afvlakken.
Dus het is maar hoe je het bekijkt en of je wilt meegaan in ons laatste religie 'psychologie' dat bepaald wat goed is en slecht is.
Of dat je liever je eigen ding doet.

En zoals ik net al zei, het kan ook negatief uitpakken dat je echt vluchtgedrag gaat vertonen en door de drugs geen rekeningen meer betaald en deurwaarders gaat ontwijken en contact met famillie en vrienden verbreekt.
Dan kan je praten over vluchen van de realiteit.
Maar als je gewoon wat gebruikt en je faced je problemen nog steeds en je staat er nog steeds je werkt en je zorgd nog steeds voor je gezin. Dan heb je er voor gezorgd dat je een andere mindset hebt.
Maar je bent nergens heen gevlucht.

 

[De Zandman]

Mee eens, Als je het op deze manier bekijkt.
Wat mijzelf aangaat, ik ben wel degelijk gevlucht. Jazeker.
Eerst voor een zwaar emotioneel gebeuren, door met drugs deze emotie weg te drukken, en ja, dat helpt niet, je rugzak gaat overal mee naartoe, en vervolgens in krijgsdienst.
Ook al geen oplossing.
Nee wel heb ik er enkele zeer goede vrienden aan overgehouden.
En dan.. terug. En.. erdoorheen.
Voor zover dat dan ging.
Dit had ik eerder moeten doen dus.
Maar, achteraf is rijk worden geen kunst!
En tegenwoordig... het gaat, zoals het gaat.

 

[Mindless]

Nee dat vind ik niet, omdat je die avond wat heb gebruikt zijn de problemen dan weg? Nee je zal ze nog steeds moeten oplossen.

Dan kan het nog steeds wel een vlucht zijn. Waarom drinken veel mensen alcohol bijvoorbeeld? Toch vaak deels om even niet aan verantwoordelijkheden te hoeven denken?

Misschien (nog) niet extreem vluchtgedrag, maar alsnog een soort vlucht van dingen.