Ik keek op mijn klok; 23:00 gaf hij aan. Tijd om de paddo’s op te eten, altijd een missie opzich. Ik zou vandaag een dubbele portie hawaiiaanse nemen, ik had al eerder anderhalf portie gedaan en dat was nog redelijk handelbare trip.
Ik was redelijk zenuwachtig, heb ik altijd als ik grotere hoeveelheden neem. In een half uur had ik alle paddestoeltjes op (stuk of 15-20) en ging even op mijn bed liggen naast mijn vriendin, die deze avond in een andere kamer zou slapen om mij rustig te laten trippen.
We gingen even Fear and Loathing in Las Vegas kijken, het werd steeds verwarrender en mijn zicht werd al beetje wazig.
Na ongeveer half uur ging mijn vriendin weg om mij alleen te laten met m’n hersenspinsels.
Ik dacht zelf dat ik het wel alleen aan zou kunnen maar wist dat als ik het moeilijk had, ik d’r wel zou kunnen roepen. Wel een fijn idee moet ik zeggen.
De trip werd steeds heftiger, de visuals steeds heviger. Op laatst zag ik heel m’n kamer niet echt meer door alle visuals die er doorheen liepen. Normaal kan ik heel moeilijk zien wat m’n visuals precies zijn, kan me er slecht op focussen ofzo. Maar nu niet, ik kon helemaal inzoomen op het kleinste detail van mijn visuals, ik zag vreemde tekens en vormen wat me het meest aan de Azteken deed denken. Na een tijdje me hierover verwonderd te hebben keek ik rond in m’n kamer, overal visuals, overal was wel iets interessants.
Toen kwam het meest beangstigende en meteen ook het mooiste moment uit m’n trip. Uit de vormen die van boven naar beneden liepen zag ik opeens een aantal vormen van mensen, ze stonden in m’n kamer naar mij te kijken. De mensen waren een soort 3d en doorzichtig maar zag hun lichaamsvorm wel heel duidelijk. Ik wist even niet goed wat ik moest doen en raakte even in paniek. Maar als ik naar deze ‘mensen’ keek straalde er een rust uit en voor mijn gevoel lieten ze zien dat ze geen kwade bedoelingen hadden maar hier gewoon waren.
Wat ik ook merkte als ik naar ze keek is dat ik een vreemde zoemtoon hoorde en de bodyload werd meteen 2 keer zo erg, alles tintelde en trilde. Na een minuut of 10 gekeken te hebben riep ik m’n vriendin, ik had het gevoel dat ik de situatie even niet meer aankon en had haar stem nodig.
We gingen samen op bed liggen en ik werd nog verder de trip ingetrokken, zo ver dat ik gewoon niet meer wist wat de realiteit was en hoe ik me moet gedragen, ik was over de grond aan t rollen, onder het bed aan t kruipen en dingen aan het bijten. Ik riep ook hele tijd tegen m’n vriendin; ‘zeg me alsjeblieft wat normaal is, want ik weet het niet meer!’
Dat moment was de trip wel te heftig, ik kon niets onthouden en leek wel een goudvis, beetje rondjes lopen in m’n kamer en alles hele tijd vergeten.
Na –voor mijn gevoel- een uur van total madness kon ik weer zien wat ‘normaal’ was en kon gewoon even rustig zitten. Ik ging wat trippy films kijken, maar dat was wat te hoog gegrepen. Begreep er helemaal niets van.. dan maar muziek luisteren.
Ik zette Shpongle op, heerlijke vreemde trip muziek. Ik had ook nog wat lachgas staan en vroeg aan m’n vriendin of ze een ballon voor me wou maken (zelf was m’n coördinatie nog niet wat het wezen moest
)
Ik deed 2 ballonnen tegelijk, toen ik bij de 2e ballon was werd ik heel even een indiaan die op jacht was. Ik voelde echt een oerwoud om mee heen en hoorde vogeltjes en kleine beestjes lopen. Ook was alles opeens een rode kleur, het voelde echt alsof ik in een andere wereld was.
Na nog een paar balonnen besloot ik om het weg te zetten, ik wou nu alleen van de paddo’s genieten.
Ik had al veel gelezen over ego death’s en het leek mij ook erg mooi/apart om mee te maken. Ik focuste mij hierop en ik voelde m’n aders lopen en kon voor m;n gevoel dwars door m’n been heen kijken om zo al m’n spieren en botten te zien. Hiermee speelde ik een tijdje en het voelde erg goed. Opeens bedacht ik me dat ik helemaal geen ego death nodig heb, ik kon voor m’n gevoel alles doen wat ik wou, de visuals waren zo heftig dat ik bijna alles kon veranderen als ik me erop focuste. Ik deed m’n ogen dicht en vloog rond in de ruimte, er waren vreemde kubussen die hele tijd van kleur veranderde, een soort kermis in m’n hoofd.
Toen ik me weer iets beter kon focussen op dingen , ben ik een film gaan kijken. Cheech and Chong, leek me wel leuk een stoner film te kijken. Toen ik de film aan t kijken was gebeurde er ook echt iets vaags, op m’n tafel lag een ballon en een rol pepermunt. Die 2 vormen werden in 3d in de film ‘gezet’ wat er dus gebeurde was dat de film over de 3d objecten liep en de film echt uit het scherm kwam. Ik weet nog dat ik heel hard riep tegen m’n vriendin: ‘HE KIJK! M’n pepermunt rol zit in de film! Hun snappen het volgens mij ook niet, haha!’
M’n trip begon af te nemen, ik vond het goed zo. Had erg veel meegemaakt en erg veel om over na te denken. Ik voelde nog wel veel energie door m’n lichaam stromen, toen ging ik proberen om al die energie tussen mn handen te laten stromen, en een soort energiebal te maken. Na een tijd kon ik door m’n hand heen kijken, er kwam licht door m’n handen heen en leek het net een soort röntgenfoto. Ik voelde me heel even een grote tovenaar, maar dit ging ook weer snel over. Het effect nam nog meer af en ik ging bij m’n vriendin liggen, en voordat ik ging slapen nog even verteld hoe blij ik met m’n leven en met haar ben. Was echt heel dankbaar voor alles en zo voel ik me (3 dagen later) nog steeds.
Ik hoop dat jullie er wat van snappen, ik zelf vond dit een zeer mooie/overweldigende ervaring en zal het zeker nog een keer doen. Alleen wel met tripsitter, normaal hou ik van alleen trippen en kan het ook altijd wel goed aan. Maar bij deze hoeveelheid heb ik echt iemand nodig die op me let.
Ik was redelijk zenuwachtig, heb ik altijd als ik grotere hoeveelheden neem. In een half uur had ik alle paddestoeltjes op (stuk of 15-20) en ging even op mijn bed liggen naast mijn vriendin, die deze avond in een andere kamer zou slapen om mij rustig te laten trippen.
We gingen even Fear and Loathing in Las Vegas kijken, het werd steeds verwarrender en mijn zicht werd al beetje wazig.
Na ongeveer half uur ging mijn vriendin weg om mij alleen te laten met m’n hersenspinsels.
Ik dacht zelf dat ik het wel alleen aan zou kunnen maar wist dat als ik het moeilijk had, ik d’r wel zou kunnen roepen. Wel een fijn idee moet ik zeggen.
De trip werd steeds heftiger, de visuals steeds heviger. Op laatst zag ik heel m’n kamer niet echt meer door alle visuals die er doorheen liepen. Normaal kan ik heel moeilijk zien wat m’n visuals precies zijn, kan me er slecht op focussen ofzo. Maar nu niet, ik kon helemaal inzoomen op het kleinste detail van mijn visuals, ik zag vreemde tekens en vormen wat me het meest aan de Azteken deed denken. Na een tijdje me hierover verwonderd te hebben keek ik rond in m’n kamer, overal visuals, overal was wel iets interessants.
Toen kwam het meest beangstigende en meteen ook het mooiste moment uit m’n trip. Uit de vormen die van boven naar beneden liepen zag ik opeens een aantal vormen van mensen, ze stonden in m’n kamer naar mij te kijken. De mensen waren een soort 3d en doorzichtig maar zag hun lichaamsvorm wel heel duidelijk. Ik wist even niet goed wat ik moest doen en raakte even in paniek. Maar als ik naar deze ‘mensen’ keek straalde er een rust uit en voor mijn gevoel lieten ze zien dat ze geen kwade bedoelingen hadden maar hier gewoon waren.
Wat ik ook merkte als ik naar ze keek is dat ik een vreemde zoemtoon hoorde en de bodyload werd meteen 2 keer zo erg, alles tintelde en trilde. Na een minuut of 10 gekeken te hebben riep ik m’n vriendin, ik had het gevoel dat ik de situatie even niet meer aankon en had haar stem nodig.
We gingen samen op bed liggen en ik werd nog verder de trip ingetrokken, zo ver dat ik gewoon niet meer wist wat de realiteit was en hoe ik me moet gedragen, ik was over de grond aan t rollen, onder het bed aan t kruipen en dingen aan het bijten. Ik riep ook hele tijd tegen m’n vriendin; ‘zeg me alsjeblieft wat normaal is, want ik weet het niet meer!’
Dat moment was de trip wel te heftig, ik kon niets onthouden en leek wel een goudvis, beetje rondjes lopen in m’n kamer en alles hele tijd vergeten.
Na –voor mijn gevoel- een uur van total madness kon ik weer zien wat ‘normaal’ was en kon gewoon even rustig zitten. Ik ging wat trippy films kijken, maar dat was wat te hoog gegrepen. Begreep er helemaal niets van.. dan maar muziek luisteren.
Ik zette Shpongle op, heerlijke vreemde trip muziek. Ik had ook nog wat lachgas staan en vroeg aan m’n vriendin of ze een ballon voor me wou maken (zelf was m’n coördinatie nog niet wat het wezen moest
) Ik deed 2 ballonnen tegelijk, toen ik bij de 2e ballon was werd ik heel even een indiaan die op jacht was. Ik voelde echt een oerwoud om mee heen en hoorde vogeltjes en kleine beestjes lopen. Ook was alles opeens een rode kleur, het voelde echt alsof ik in een andere wereld was.
Na nog een paar balonnen besloot ik om het weg te zetten, ik wou nu alleen van de paddo’s genieten.
Ik had al veel gelezen over ego death’s en het leek mij ook erg mooi/apart om mee te maken. Ik focuste mij hierop en ik voelde m’n aders lopen en kon voor m;n gevoel dwars door m’n been heen kijken om zo al m’n spieren en botten te zien. Hiermee speelde ik een tijdje en het voelde erg goed. Opeens bedacht ik me dat ik helemaal geen ego death nodig heb, ik kon voor m’n gevoel alles doen wat ik wou, de visuals waren zo heftig dat ik bijna alles kon veranderen als ik me erop focuste. Ik deed m’n ogen dicht en vloog rond in de ruimte, er waren vreemde kubussen die hele tijd van kleur veranderde, een soort kermis in m’n hoofd.
Toen ik me weer iets beter kon focussen op dingen , ben ik een film gaan kijken. Cheech and Chong, leek me wel leuk een stoner film te kijken. Toen ik de film aan t kijken was gebeurde er ook echt iets vaags, op m’n tafel lag een ballon en een rol pepermunt. Die 2 vormen werden in 3d in de film ‘gezet’ wat er dus gebeurde was dat de film over de 3d objecten liep en de film echt uit het scherm kwam. Ik weet nog dat ik heel hard riep tegen m’n vriendin: ‘HE KIJK! M’n pepermunt rol zit in de film! Hun snappen het volgens mij ook niet, haha!’
M’n trip begon af te nemen, ik vond het goed zo. Had erg veel meegemaakt en erg veel om over na te denken. Ik voelde nog wel veel energie door m’n lichaam stromen, toen ging ik proberen om al die energie tussen mn handen te laten stromen, en een soort energiebal te maken. Na een tijd kon ik door m’n hand heen kijken, er kwam licht door m’n handen heen en leek het net een soort röntgenfoto. Ik voelde me heel even een grote tovenaar, maar dit ging ook weer snel over. Het effect nam nog meer af en ik ging bij m’n vriendin liggen, en voordat ik ging slapen nog even verteld hoe blij ik met m’n leven en met haar ben. Was echt heel dankbaar voor alles en zo voel ik me (3 dagen later) nog steeds.
Ik hoop dat jullie er wat van snappen, ik zelf vond dit een zeer mooie/overweldigende ervaring en zal het zeker nog een keer doen. Alleen wel met tripsitter, normaal hou ik van alleen trippen en kan het ook altijd wel goed aan. Maar bij deze hoeveelheid heb ik echt iemand nodig die op me let.
