beste maatje cocaineverslaafd..

[Robijntje]

Voordat ik hier mijn hele verhaal doe, zal ik eerst even iets over mijzelf vertellen om de situatie te verduidelijken.
Ik ben een meisje van 19 jaar oud en ik werk in de verslaving- en daklozen zorg.
qua drugsgebruik heb ik vroeg ook regelmatig geëxperimenteerd met verschillende soorten drugs maar op een gegeven moment wilde ik dat niet meer en ben ik er van de een op de andere dag mee gestopt. Het was niet zo dat ik elk weekend gebruikte, maar het kwam zo nu en dan wel voor.
Tegenwoordig houd ik het al ongeveer sinds februari in het weekend gewoon bij een biertje. Het is dus niet zo dat ik iemand ben die niet weet dat drugs inhoud of iemand die sinds ze in de verslavingszorg werkt opeens de ‘verstandige’ wil uithangen. Het is een vrij ingewikkeld en diepgeworteld probleem en ik ben benieuwd naar jullie reacties en adviezen.

Mijn beste maatje, ik noem hem voor het gemak even Kees, is momenteel cocaïneverslaafd, of heeft in ieder geval een groot probleem met coke. Het is mijn beste maatje en ik vind het echt vreselijk om hem steeds verder te zien afglijden. De band die ik met hem heb kun je wel omschrijven als een hele bijzondere. Hij is de enige ter wereld die alles van mij weet en andersom. We zitten ook in dezelfde vriendengroep. Vroeger gebruikten wij wel eens samen, maar toen ik ermee stopte zag ik hem juist steeds verder afglijden. Ik heb hem gewaarschuwd, maar hij vond het zelf wel meevallen. Hij gebruikt gemiddeld 4 tot 6 gram coke per week, en daarnaast soms ook nog speed. In februari krijgt hij een eigen huis, terwijl hij nog niets gespaard heeft of meubels heeft. Ik heb hem gewaarschuwd dat hij straks in de problemen gaat komen met de huur e.d. maar hij vond dat wel meevallen. Tot ongeveer 3 maanden geleden, hing hij op een donderdagnacht huilend aan de telefoon, dat hij zo diep in de problemen zat met zijn cokegebruik en niet meer wist wat hij moest doen. Ik voelde wel aan dat hij onder invloed was en dat zijn negatieve gevoelens hierdoor misschien versterkt waren. Ik heb zijn verhaal aangehoord en de volgende dag sprak ik hem weer. Hij gaf aan dat hij wel degelijk een probleem had met cocaïne, vooral nu hij een vast salaris had wat grotendeels opging aan coke i.p.v. sparen voor zijn nieuwe huis. Hij smeekte me om hem te helpen want hij wilde niet naar Novadic Kentron (= een verslavingsinstituut in de regio hier) voor een behandeling. Ik heb nachten voor hem klaargestaan maar op den duur ging me dat steeds moeilijker af, hij zei bijvoorbeeld op een zondagavond als hij zwaar crashte van zijn gebruik en super depressief was: “ik gebruik dit weekend niet” maar deed het dan dat weekend toch, en dan achter mijn rug om, wat mij best zwaar valt omdat hij eigenlijk altijd eerlijk tegen mij was vroeger. Op een gegeven moment was het zo dat ik heel de week voor hem klaarstond vrijwel dagelijks, ondanks mijn eigen problemen die ik nu heb (Dierbare die depressief is, ooggetuige van een trein suïcide pasgeleden ) en dat hij dan tegen het weekend niets meer liet weten, mogelijk omdat ik hem dan in de weg sta om te gebruiken. En dan hing hij zondagavond weer aan de telefoon of ik hem alsjeblieft kon helpen want hij wist het niet meer etc.. En dan begon het riedeltje weer van voor af aan. Zijn gebruik nam toen ook steeds meer toe.
Ik heb het idee dan dat ik voor de gek word gehouden, elke keer vraagt hij om mijn steun en ik doe mijn uiterste best om hem moed in te praten om ermee te stoppen (want dit is wat hij zelf ook wil), en dan tegen het weekend aan, als het hem weer te moeilijk word, word ik vlug aan de kant geschoven. Ik herken hem bijna niet meer terug.

Afgelopen weekend was voor mij de druppel. Hij had 2 weken geleden tegen mij gezegd dat hij vanaf nu gewoon NIET meer ging gebruiken, en als het nog 1x fout ging hij hulp ging zoeken bij Novadic Kentron. Ik gaf zaterdag een feestje thuis, en had hem uitgenodigd. Ik had niets over gebruik gezegd, aangezien hij tegen mij gelogen had dat hij al 2 weken niet gebruikt had. Achteraf bleek namelijk dat hij wel degelijk gebruikt had, ook speed maar dat telde niet volgens hem als gebruik omdat dat geen coke as. Ik ging voordat ik dit wist er dus nog vanuit dat hij niet meer gebruikte. Kwam ik zaterdag in de tuin, stond de lokale coke dealer in de tuin, op het punt om weg te gaan. Ik had hem niet eens uitgenodigd dus ik vroeg wat hij hier deed. Zei hij dat Kees net 3 gram coke had besteld bij hem. Ik was echt woedend! Niet alleen het feit dat het allemaal zo stiekem was, (wees een vent en ben gewoon eerlijk) maar dan ook nog eens het feit dat hij de dealer aan huis laat komen terwijl mijn zusje gewoon thuis is?! Hij weet goed dat dit echt een no-go is voor mij. Als mijn zusje hem had gezien had ik zo ontiegelijk in de problemen gezeten omdat zij dan denkt dat ik ook nog gebruik en mijn ouders er dan achter komen terwijl ik niet eens meer gebruik. Ik was zo boos dat hij me dit geflikt had, en alles van de afgelopen weken stapelde zich op. Ik heb hem weggestuurd en hij overstielp mij toen met smsjes dat het mijn schuld was. Ik was echt verbijsterd, ik heb zo ontzettend veel tijd gestoken in die jongen en voel me nu echt afgedankt. Ik werd uitgescholden e.d. en waarom? Omdat ik 1x aangaf dat de grens bereikt was voor mij.
Ik weet nu niet wat ik moet doen, aan de ene kant wil ik hem nu gewoon in zijn sop gaar laten koken en hem er zelf achter laten komen. Aan de andere kant wil ik hem niet in de steek laten omdat ik op dit moment de enige niet-drugsgebruikende factor ben in zijn leven. Iedereen om hem heen gebruikt nog volop en hij geeft aan dat ik op dit moment nog het enige positieve deel van zijn leven ben.
Ik weet uiteraard dat ik hem niet kan verbieden om te gebruiken, maar het feit is dat hij steeds zelf wil gaan stoppen en smeekt om mijn hulp en ik hem dan toch wil behoeden om weer de fout in te gaan, omdat ik zoveel om hem geef. Misschien ben ik al te ver gegaan in mijn hulp voor hem, maar ik geef teveel om die jongen en ergens van binnen weiger ik om hem de afgrond in te laten gaan. Terwijl ik diep van binnen wel weet dat ik hem niet meer kan helpen, en misschien wel niemand meer zolang zijn eigen wil om te stoppen elke keer verzwakt zodra het voor zijn neus gehouden word.

Ik ben benieuwd naar jullie adviezen. Vinden jullie dat ik hem in zijn sop gaar moet laten koken en het contact voorlopig moet afhouden? Of vinden jullie dat ik hem niet in de steek moet laten juist omdat hij me nu zo nodig heeft? En vinden jullie dat ik te ver ben gegaan voor hem?
Alvast bedankt voor het lezen, ik moest echt even mijn hard luchten..
Groetjes mij..

[Svali]

Een uur na dit verhaal heb je nooit meer ingelogd. Antwoord geven lijkt me nogal onzinnig dan.

[ILikeWeedzz]

Een uur na dit verhaal heb je nooit meer ingelogd. Antwoord geven lijkt me nogal onzinnig dan.

wellicht kijkt ie nog wel maar logt ie gewoon niet in?

heb niet echt zin om dit verhaal te lezen en heb ook geen verstand van coke ( nog nooit mee in aanraking geweest) dus ik kan denk ik niet helpen.

[Svali]

wellicht kijkt ie nog wel maar logt ie gewoon niet in?

Dat hoop ik dus uit te vinden met dat bericht. Anders steek ik er mijn energie voor niks in.

[Robijntje]

Ik ben er nog hoor, had de dagen erna gekeken (niet ingelogd) maar er had niemand gereageerd dus had niet verwacht dat iemand nog zou reageren tot ik nu toevallig weer keek.

[lovehatelove]

robijntje, ik wil nog wel een keer reageren op je verhaal as je even laat weten of je er nog steeds mee zit of niet.