Status: Een aantal nachtjes wakker, onder invloed van amfetamine natuurlijk.
Dosis: 27 mg 2c-b, geplugd
Omgeving: Mijn kamer, alleen, tegen de ochtend.
Inleiding
Hoe ik erbij kwam om op dat moment nog 2c-b bij te nemen ? Geen flauw idee meer. Ik had iig het idee dat het best eens leuk kon zijn, nu de amfetamine zo goed als uitgewerkt was, nog rustig een paar uurtjes te trippen voordat ik ging slapen. 2c-b duurt immers niet zo heel lang.
Ik zou er al snel achter komen dat het niet zo ging gaan als ik gedacht had.
De trip
Ik was nog wat op DF en msn aan het ronddwalen toen ik de eerste effecten merkte. De trip kwam al heftiger op dan ik verwacht had maar ik was gewoon nog in staat om mijn gesprek op msn voort te zetten. Op een gegeven moment begonnen de letters van mijn scherm af te komen als een stickervel en het geheel begon een aantal centimeters voor mijn scherm te zweven. Dat was dus geen visual meer, maar een hallucinatie. Het was echt gaaf om zo een hallucinatie te hebben, ik heb er een tijdje met bewondering naar gekeken. Dit was de eerste keer dat ik zoiets zag, iets wat er daadwerkelijk was op dat moment ook al wist ik dat het er niet was. Zelfs toen kon ik nog verder typen, maar dat veranderde al snel. Niet veel later, ik had nog steeds dezelfde hallucinatie, begon het woord dat ik aan het typen was zichzelf om te draaien zodat er een 3D cirkel ontstond. Ik kon tegen de achterkant van het woord aankijken.
Dat was het moment waarop ik besloot dat het wel zeer prachtig was, maar niet echt makkelijk. Gesprek afgesloten en de laptop dichtgedaan.
Toen moest ik ineens, zonder waarschuwing, overgeven. Ik was niet misselijk, geen idee waar dat vandaan kwam. Ik bereikte de wasbak ietsje te laat, gelukkig viel het mee.
Nadat ik overgegeven had was de trip een stuk intenser ineens, ik wist dat ik de rommel nu niet kon opruimen, zo ver weg was ik al. Meteen gaan liggen op bed, echt opstaan ging niet meer. Maar dat kon me ook niks schelen, ik had nog steeds een geweldig gevoel en een grote glimlach op mijn gezicht.
Toen ik daar zo lag kreeg ik mijn tweede echte hallucinatie, het kleine rechthoekige vloerkleed (zo een trippy Oosters ding met allemaal trippy kleuren), te golven en te zweven boven de grond. Toch wel een 30 cm, het zweefde en golfde ongeveer ter hoogte van mijn matras.
Magnifiek, echt bijzonder !
Mijn derde en laatste hallucinatie was net zo geweldig als de eerste twee. De twee rozen op het schilderij aan de muur begonnen letterlijk te leven, er groeide allemaal natuur rond en het hele tafereel kwam weer een aantal centimeters uit het schilderij. Weer kreeg ik dus een soort 3D beeld te zien.
Het was echt heel apart om het schilderij tot leven te zien komen.
Nu heb ik zelfs zo hard getript dat ik een stem in mijn hoofd hoorde, een vrouwenstem zei tegen mij: "Kijk die berg daar achter je !". Ik keek automatisch achter me en moest meteen lachen omdat daar natuurlijk geen berg was... Op dat moment heb ik er gewoon mee gelachen, achteraf besefte ik dat het toch wel raar was.
Achteraf, nuchter, nog twee keer wat gehoord, weinig aandacht aan besteed en geen last meer van gehad.
Aan de ene kant kan ik er mee lachen dat ik zo hard getript heb, aan de andere kant besef ik me ook wel dat het toch wel redelijk extreem was.
Nawoord
Voor mij persoonlijk was dit mijn eerste "echte" trip, die hallucinaties zorgen er echt voor dat het een stuk intenser en mooier wordt. Ik heb er dan ook ontzettend van genoten, echt ontzettend mooi ! Magnifiek.
Ondanks alle extreme dingen heb ik geen enkel moment "angst" gehad, ik wist op een gegeven moment wel dat het geen kwaad kon als Scopolamine terugkwam van de stad en erbij zou zijn. Maar ik had het nog steeds super naar mijn zin, goed gevoel en een grote glimlach op mijn gezicht. Ik weet dat ik gewoon random op de letters van mijn gsm heb gedrukt, hij zou het toch wel begrijpen, alleen bleek ik achteraf zo ver weg te zijn geweest dat ik ze uiteindelijk niet heb verstuurd. :P Uiteindelijk was hij er aan het einde van mijn trip.
Uiteindelijk weer nuchter heb ik de rommel opgeruimd en was ik op de een of andere manier nog altijd niet in mijn bed belandt, 's avonds kreeg ik de andere kant van lormetazepam te zien, maar dat is voor het volgende tripreportje.
(Deze dus: Lormetazepam: Slapen deed ik er niet van...)
Het slaaptekort had dus een gigantisch effect op de intensiteit van de trip, ik vond het een positief effect !
- Sublimo -
Dosis: 27 mg 2c-b, geplugd
Omgeving: Mijn kamer, alleen, tegen de ochtend.
Inleiding
Hoe ik erbij kwam om op dat moment nog 2c-b bij te nemen ? Geen flauw idee meer. Ik had iig het idee dat het best eens leuk kon zijn, nu de amfetamine zo goed als uitgewerkt was, nog rustig een paar uurtjes te trippen voordat ik ging slapen. 2c-b duurt immers niet zo heel lang.
Ik zou er al snel achter komen dat het niet zo ging gaan als ik gedacht had.
De trip
Ik was nog wat op DF en msn aan het ronddwalen toen ik de eerste effecten merkte. De trip kwam al heftiger op dan ik verwacht had maar ik was gewoon nog in staat om mijn gesprek op msn voort te zetten. Op een gegeven moment begonnen de letters van mijn scherm af te komen als een stickervel en het geheel begon een aantal centimeters voor mijn scherm te zweven. Dat was dus geen visual meer, maar een hallucinatie. Het was echt gaaf om zo een hallucinatie te hebben, ik heb er een tijdje met bewondering naar gekeken. Dit was de eerste keer dat ik zoiets zag, iets wat er daadwerkelijk was op dat moment ook al wist ik dat het er niet was. Zelfs toen kon ik nog verder typen, maar dat veranderde al snel. Niet veel later, ik had nog steeds dezelfde hallucinatie, begon het woord dat ik aan het typen was zichzelf om te draaien zodat er een 3D cirkel ontstond. Ik kon tegen de achterkant van het woord aankijken.
Dat was het moment waarop ik besloot dat het wel zeer prachtig was, maar niet echt makkelijk. Gesprek afgesloten en de laptop dichtgedaan.
Toen moest ik ineens, zonder waarschuwing, overgeven. Ik was niet misselijk, geen idee waar dat vandaan kwam. Ik bereikte de wasbak ietsje te laat, gelukkig viel het mee.
Nadat ik overgegeven had was de trip een stuk intenser ineens, ik wist dat ik de rommel nu niet kon opruimen, zo ver weg was ik al. Meteen gaan liggen op bed, echt opstaan ging niet meer. Maar dat kon me ook niks schelen, ik had nog steeds een geweldig gevoel en een grote glimlach op mijn gezicht.
Toen ik daar zo lag kreeg ik mijn tweede echte hallucinatie, het kleine rechthoekige vloerkleed (zo een trippy Oosters ding met allemaal trippy kleuren), te golven en te zweven boven de grond. Toch wel een 30 cm, het zweefde en golfde ongeveer ter hoogte van mijn matras.
Magnifiek, echt bijzonder !
Mijn derde en laatste hallucinatie was net zo geweldig als de eerste twee. De twee rozen op het schilderij aan de muur begonnen letterlijk te leven, er groeide allemaal natuur rond en het hele tafereel kwam weer een aantal centimeters uit het schilderij. Weer kreeg ik dus een soort 3D beeld te zien.
Het was echt heel apart om het schilderij tot leven te zien komen.
Nu heb ik zelfs zo hard getript dat ik een stem in mijn hoofd hoorde, een vrouwenstem zei tegen mij: "Kijk die berg daar achter je !". Ik keek automatisch achter me en moest meteen lachen omdat daar natuurlijk geen berg was... Op dat moment heb ik er gewoon mee gelachen, achteraf besefte ik dat het toch wel raar was.
Achteraf, nuchter, nog twee keer wat gehoord, weinig aandacht aan besteed en geen last meer van gehad.
Aan de ene kant kan ik er mee lachen dat ik zo hard getript heb, aan de andere kant besef ik me ook wel dat het toch wel redelijk extreem was.
Nawoord
Voor mij persoonlijk was dit mijn eerste "echte" trip, die hallucinaties zorgen er echt voor dat het een stuk intenser en mooier wordt. Ik heb er dan ook ontzettend van genoten, echt ontzettend mooi ! Magnifiek.
Ondanks alle extreme dingen heb ik geen enkel moment "angst" gehad, ik wist op een gegeven moment wel dat het geen kwaad kon als Scopolamine terugkwam van de stad en erbij zou zijn. Maar ik had het nog steeds super naar mijn zin, goed gevoel en een grote glimlach op mijn gezicht.
Ik weet dat ik gewoon random op de letters van mijn gsm heb gedrukt, hij zou het toch wel begrijpen, alleen bleek ik achteraf zo ver weg te zijn geweest dat ik ze uiteindelijk niet heb verstuurd. :P Uiteindelijk was hij er aan het einde van mijn trip.Uiteindelijk weer nuchter heb ik de rommel opgeruimd en was ik op de een of andere manier nog altijd niet in mijn bed belandt, 's avonds kreeg ik de andere kant van lormetazepam te zien, maar dat is voor het volgende tripreportje.
(Deze dus: Lormetazepam: Slapen deed ik er niet van...)
Het slaaptekort had dus een gigantisch effect op de intensiteit van de trip, ik vond het een positief effect !
- Sublimo -
