





. Onder invloed van G kan ik sowieso wel sneller huilen van ontroering. Ik laat mijn emoties gewoon sneller de vrije loop.





---------------------------------








Atropa schreef:Ik ben er emotioneel incidenteel echt van m'n stuk door geweest, gewoon echt een soort gevoel dat je laat gaan als je de schoonheid en magie van het leven of de muziek heel diep voelt, vaak kwamen dan ook herinneringen boven. Het is een soort dankbaarheid. Tranen op de wangen voelen dan fijn aan.

Ik huil zelden, maar het is echt niet tegen te houden ofzo. Maar ja, het is eens wat anders dan geil worden ofzo.
Combinatie van een kutmood, muziek, GHB en pep die begon uit te werken denk ik. Op een feest heb ik nog nooit moeten huilen van de G.
W.F.L. schreef:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar goed deze middag/namiddag ergens (had ook speed op maar die was al uitgewerkt/aan het uitwerken, zal er ook wel voor iets tussen zitten) zat ik alleen op een bankje naar het water te kijken, rustig muziekje erbij enzo en toen moest ik ook opeens keihard gaan huilen, heeft echt een uur aangehouden. Heel erg apart.Ik huil zelden, maar het is echt niet tegen te houden ofzo. Maar ja, het is eens wat anders dan geil worden ofzo.
Combinatie van een kutmood, muziek, GHB en pep die begon uit te werken denk ik. Op een feest heb ik nog nooit moeten huilen van de G.
Verbaast me eigenlijk niet zo, met alcohol heb ik ook dat ik best wel melancholisch en ontroerd kan worden als ik alleen ben.



Drientje schreef:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar Was toch niet omdat ik je eruit schopte he?


W.F.L. schreef:Drientje schreef:Normaal gezien word ik van GHB dus ook alleen maar vrolijk en wazig, maar Was toch niet omdat ik je eruit schopte he?
Nee, was omdat ik weeral eens mijn regenjas vergeten ben..![]()
W.F.L. schreef: Zielug verhaal

tommy1982 schreef:Ik moet altijd huilen als het uitwerkt


Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten