Een goede avond,
Al een tijdje vraag ik me het volgende af:
Inmiddels al weer een bijna 2 jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden, en al het gedonder er om heen heeft het leven er neit leuker op gemaakt.. ben ook depressief geweest en merk dat ik door het depressief zijn zelf ook wel veranderd ben.. Maar wat ook veranderd is, is de resistentie tegen alcohol! En dan bedoel ik niet zo zeer dat ik slechter tegen de drank zelf kan, maar het gevoel wat het me de dag er na geeft..
Tuurlijk, iedereen (en dat is ook vaak het lastige om het sommige mensen duidelijk te maken) voelt zich wel brak na een avondje drinken.. Maar nadat ik depressief ben GEWEEST, kan ik echt serieus wel weer een hele week zwaar down, depressief en zelfs suicidaal zijn! En dat na 1 avond stappen waarbij (het hoeft niet eens heel veel te zijn) alcohol is genuttigd.. Als het nu een dag was, oké.. maar dat het zelfs 3 / 4 dagen later nog steeds merkbaar is.. verbaast me wel erg. En i kben er gewoon van overtuigd dat het door de alcohol komt want anders heb ik dit gevoel niet.
Iemand enig idee waardoor dit kan onstaan?
Ik heb een paar keer xtc gebruikt, en weet dus ook dat daar je serotine flink word 'misbruikt'.. Maar de kater na het gebruik van xtc (de welbekende suicide tuesday) is NIETS vergeleken bij de kater van een avondje alcohol..
Iemand anders zei dat het mischien kwam doordat je de dag na het gebruik van alcohol depressief voelt, en de dagen er na juist terug blijft komen op dat gevoel omdat je de dag na het nemen van alcohol er over ging 'brainstormen'. Opzich klinkt dit logisch, maar omdat dit bij het gebruik van andere middelen niet zo is gaat dit denk ik niet op.
Zoals ik al zei, de kater na het gebruik van xtc is bij lange na niet zo hevig en deprimerend (suicidale ideeën) als na een avond drinken. Ik heb 1 x paddo's gehad !!!uiteraard toen ik me geestelijk er sterk genoeg voor voelde, dit heeft erg lang geduurd en was niet iets wat ik snel in opwelling heb geprobeerd!!(voor er hier een hoop negatieve reacties op komen) en hier heb ik ook geen depressieve gevoelens door/van gehad. En blowen, ook hier geen zwaar deprimerende gedachtes er na..
Alcohol + blowen gaat dan wel weer redelijk.. maar toch merk ik dat na een dag of 2 ik alsnog redelijk down word, al dan niet meer zo hevig dan wanneer ik alleen alcohol drink.
Het verhaal is langer geworden dan de bedoeling was maargoed, iets gestructureerd en bondig uitleggen is nooit een van m'n sterkste kanten geweest.
Ben benieuwd of er mensen hier zijn die hetzelfde ervaren of die me iets meer kunnen vertellen hierover? Want dat er weinig anders op zit dan zo goed als geen alcohol meer te drinken, dat weet ik zelf ook wel, maar ben juist zo benieuwd naar 'wat' het dan zo maakt dat ik echt puur en alleen bij alcohol er weer zo zwaar depressief om kan worden.
Grtz. Mellow ( Die zijn naam in dit topic geen eer aan doet )
Starten met blowen zal niet meer gaan, dat doe ik namelijk al jaren lang 
.
